Adnan Oktar

Rexnekirin mirovan aram dike, heqaret jî izdirabê dide. Bi taybetî ji mirov naxwaze ku heqaret li kesekî em jê hezdikin were kirin.

Rexneyên dostan nîmet e. Noş e. Bihecîhek desthilatdaran a bîrdozî heye, ev yek bi saya xebatên me yên zanistî ava bû.

Dema ku rexneyên aqilane û rast tên kirin ne nêrînek baş e ku mirov bêje “çima rexne dikî?”. Rexneyên dostan nîmet in.

Guhdarîya nefsê, xwebaşdîtin mirov dîn dike, rexne jî vê nexweşîyê pak dike û mirov dibe kesekî/a maqûl, rast û giran.

Ger mirov xwe rexne neke û rexneyên kesan jî qebûl neke dibe mirovekî/a nexweş, bêkalîte û pêş nakeve.

Ew kesê ku nahêle bê rexnekirin tim kêm û neserketî ye, nazane hez bike, dibe mirovek dînik.

Divê em him xwe rexne bikin him bihêlin em bên rexnekirin, û ji rexnegiran jî bisûdin.

Xwerexnekirin û ji xelkê jî rexnexwezî tiştekî gelekî girîng e. Divê hemû Misilman wilo bikin.

Bi şêwazek hişk û nedilovan ve rexnekirin ne hişmendî ye. Rexne bi şêwazek hişane, jevgirtî ve tên kirin.

Cîhê ku hezkirin jê tê pûr û pak dibe. Ronahî,hişmendî û xweşikî tê cîhê ku hezkirin heye. Avabûna hemû kaînatê li ser hezkirinê ye.

Cîhê ku divê gelek nivîskar bi biryar bisekinin û li hember perçebûnê bin, şêweyê teslîmbûnê digirin. Ew şêweya belengaz gelekî kirêt e.

Ger dixwazin Tirkiyê pêşxin, divê li hember Tirkiyê wekî ku Tirkiye destekê dide terorê şêwaz neyê girtin.

Heta ku di destê PKKê de çek hebe li ser gel bandora xwe çêdike, jiber wê teqez dest ji çekan bernade. Pêbaweriya ku dê berdin ne bi aqilane ye.

Şiî Sunîyan, Sunî jî Şiîyan şehîd dikin, û wekî xizmeta Îslamê jî şad dibin. Her du alî jî wek nûrê Misilman in, ev zulum e.

Bersiva kesên zulme dikin bi zulme ve nayê dayîn, dê demê nebaşî yek be dibe hezar.

Misilman bê mehrîbanî hev dikujin û her yek jî dibêje ez xizmeta Îslamê dikim. Wekî ku ketine pêşbirka tundîyê.

Xwedê derbasbûna jî dewrekê bo dewrek din nişan dide. Ew tiştên niha diqewimin Xwedê yek bi yek li Pêxemberê me nişan dabû.

Di alema Îslamê de bobeletek mezin heye, înşAllah dê bibe sedema hişyarbûna Misilmanan, înşAllah bibe sedema derketina Mehdî.

Kurd wekî ku gemarê aciz in ji PKKê aciz in. Ne guncav e ku birayên me Kurd û PKK lihev bikin. Yek xwedî îman û wîjdan yek jî bêxwedê.

Ji bo ku HDP wek partî dikeve hilbijartinê û partiyek din zêde parlamenteran derdixe ne tiştekî mirov pê şad be ye.

Ew ne tiştekî were qebûlkirin ku rojnameger ji bo fikren wan ji kar tên derxistin. Hebûna fikrên cuda xweşikî ye.

Divê Tirkiye di her hal û kar de hezkirinê bixwaze, li hember xwînê bi dostaniyê ve bisekine. Têkiliya bi her dewletê wilo be.

Divê li hember wan kesên ku ji hundur agahî didin, xebateke mezin a huquqî were meşandin û çalakiyên wan werin sekinandin.

Ji ber ku AkPartiyê rêya Tirkiya kevn a ku gel biçûk didît guherand, miletê me eleqe nişan dide, ev taybetî divê bi her partîyan re hebe.

Tê zanin ku di êrîşên kevn ên li ser qereqolan de, gelek xayînan ji hundur agahî dabûn. Divê bi rêya dadê hesap ji wan jî were pirsin.