Adnan Oktar

Em ê Başûrê Rojhilatê jî wek Parîs, wek London bikin û em ê hêjatir jî bikin. Em ê bi destûra Xwedê vê lîstika qirêj xirabkin.

Ger em hezkirina mirovan hêvî bikin, dibe şîrk. Divê em bi hezkirina Xwedê ve hez bikin.

Em ê li Herêma Kurdan bihuştê bo kurdan avakin. Em ê Amedê, Mêrdînê, Sêrtê wek Parîs û Londonê bikin. Em ê bi zanist û dadmendiyê ve koka PKKê biqelînin. Li wir gefên PKKê namînin, em ê bi îzna Xwedê tirsa PKK nehêlin.

PKK xwedîyê hişekî kuştinê ye. Ya ku em li hember disekinin ev yek e. Em ê gelê Kurd ji însafa PKKê re nehêlin.

Em dijî çekan in, em dijî xwînê ne jî. Em dijî fîşengan in. Em bêhna xwînê, barûdê naxwazin. Bila hawirdor wek gulan bêhn vede.

Divê em bi her axavtina xwe ve, banga dilnermî, dilovanî û dilnizmiyê bikin. Axavtina pozbilindî teqez kêr nayê.

Bila dilê Selahedîn Demîrtaş rihet be, em teqez nahêlin ku kesek fîtika xwe lê bixe. Em ê wî destê ku dirêjî wî be bi dadê bişkênin.

Ew eziyeta ku PKK li gelê herêmê dike, manen hemû miletê me rûreş dike. Paşguhkirina vê ne rast e. Divê hemû tevdîrên dadî hildin.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Geşa Demîrtaş, qedirgirtina wî ya jinan baş e, di bin bandora PKKê de bûn mirov aciz dike. Ger sîya PKKê nebe, dê bibe pêşengekî mezin.

Îslama di Quranê de hêsan e. Ya dijwar ew pergala ku paşverû derdixin, û dûrê aqil û ne gorî olê ye.

Îslam xweştirîn tişt e. Tiştê herî bi qelîte û herî rast e. Wateya Îslamê ev e. Îslam di bêhempabûn, aqilanebûn rastbûn her tiştî de heye.

Tu tiştê te tuneye, hemû tiştê heyî yên Xwedê ne. Xweşikbûn jî, pêdanhezkirin jî, pêdanecibandin jî, hemû bi qudreta Xwedê pêk tên. Bedewiya bêdawî, Cenabê Xwedê bi xwe ye.

Di hevgirtîbûn û bihevrebûnê de bedewî heye, hêz heye. Ji bo vê yeke jî Xweda dibêjî bibin yek û bihevre bin. Tu wisa difikirî ku dê kurdan bikin yek. Dê kurd bextewar bibin. Tiştekî wisa pêk nayê. Difikirin ku komkujiya mezin a kurd pêk bînin.

Kurdistana Komunîst tê çi wateyê li herême? Dê wê demê bibe armanca Evrûpa û Amerîka. Dê tu tesîra wê tunebe. Kesê ku bi zordariyê olê disepîne paşverû ye.

Di feraseta Îslama rast de azadî heye. Xumama li ser mê dê her sal herin. Dê perdeya li ser Ashab-î Kêf rabe. Kêliya Xweda, perdeyan ji ser me rakê dê şiyana dîtînên me qewî bibe. Dê hîn bêtîr qewî bibe.

Digel serê tivingê ji PKKê re tu tişt nayê eşkere kirin. Bi zanistê tê vegotin, bi felsefeyê tê vegotin. Şêwaza PKKê kuştine. Şêwaza misilmaniyê jî vejandine. Vejandin bi ilm ê, bi qaneh û telqînê pêk tê.

Kurd gellekî merd in. Xweparastina taybetmendiyên xwe û zimanên xwe baş e. Ev dewlemendiyê. Başiyê lê belê em li Tirkiyeyê dijîn. Zanîna tirkî ji aliyê hemû kesî ve, bo sîstemê, bo hizûra me û bo bextewariya me gellekî baş e. Nîmetek e.

Bindest ti carî winda nakin, hevalbendên Xwedê dê bi serkevin. Dijminên Xwedê dê têk biçin.

Di cudahiyê de rehmet na, zulmet heye. Misilman dê bibin yek. Hemû ayetên Quranê ji bo yekîtî û bihevrebûnê ne.

Rîsaleyên Nûr berhemên dilrihetkirî ne. Kesê ku Rîsaleyên Nûr ji sêrî heta dawiyê bixwîne digîhêje. Nêrîna wî/wê rind dibe, bi çavekî xweş li cîhanê, li bûyeran, li mirovan dinêre.

Di zimanê hezkirinê de canzerî tune ye. Bi israrî aştî, bi israrî hezkirin. Heta dawiya emrê xwe dê aştî û hezkirinê biparêze. Ev yek ferz e.

Ji bo birayên me Kurd jî, bo me hemûyan jî, bo cîhanê jî cîhê rizgarbûnê Îtihadê Îslam e.

Di nava ramana PKKê de dilpakî, dilovanî, hezkirin tune ye, xofa Xwedê, hezkirina Xwedê tune ye, zanistî û huner tune ye. Tenê tundî û tirs heye.

Di Îtihadê Îslamê dehezkirin, dilovanî, dostanî, biratî qencî û bereket heye. Hembêzkirina hemû cîhanê, bo başiya hemû kesî xîretkirin heye.