Adnan Oktar

Hevalên gelê Kurd yên rast bawermend in. Em ji hemûyan hez dikin. Em teqez destûrê nadin çekên PKKê. Ti eleqeya birayên me Kurd bi PKKya bê Xwedê û mafya re tune ye.

Abdullah Ocalan malbatê qebûl nake, olê qebûl nake, rêvebirineke komunîst dixwaze. Em nahêlin ku li Rojhilatê Tirkiyê Koreya Bakur a nû were damezrandin. Ger tiştekî wiha pêk were dê belavî her derê be û dê Tirkiye jî biçe.

Em ê li Herêma Kurdan bihuştê bo kurdan avakin. Em ê Amedê, Mêrdînê, Sêrtê wek Parîs û Londonê bikin. Em ê bi zanist û dadmendiyê ve koka PKKê biqelînin. Li wir gefên PKKê namînin, em ê bi îzna Xwedê tirsa PKK nehêlin.

Weke welat eger em hêla xwe ya binyadî ji dest bidin, hêza xwe ya manevî ji neparêzin, em îmana xwe ji dest bidin em ê perîşan bibin. Xweda mihafaza bike. Lê belê înşAllah, bi vê hêza îmanî, bi vê hêza Mehdiyî û bi îzna Xwedê em ê bibin serwerê dinyayê.

Em ê Başûrê Rojhilatê jî wek Parîs, wek London bikin û em ê hêjatir jî bikin. Em ê bi destûra Xwedê vê lîstika qirêj xirabkin.

Mehdiyet ne proje ye. Rasteqîn e. Ne guncav e ku em Mehdiyetê ji qederê derxin, dê teqez bibe.

Ger em hezkirina mirovan hêvî bikin, dibe şîrk. Divê em bi hezkirina Xwedê ve hez bikin.

Em dijî çekan in, em dijî xwînê ne jî. Em dijî fîşengan in. Em bêhna xwînê, barûdê naxwazin. Bila hawirdor wek gulan bêhn vede.

Bila dilê Selahedîn Demîrtaş rihet be, em teqez nahêlin ku kesek fîtika xwe lê bixe. Em ê wî destê ku dirêjî wî be bi dadê bişkênin.

Gelekî sosret e ku alimên Îslamê, şûna ku hewl bidin fîtne bisekine, şer raweste, şêweyeka ku Misilmanan bera hev didin bikartînin.

Ew ên paşverû nikarin wê ola ku wan afirandiye jî jiyan bikin. Pergalek ezîyetê wisa çêkirine ku, ne mumkun e têkeve nav jiyanê.

Ew eziyeta ku PKK li gelê herêmê dike, manen hemû miletê me rûreş dike. Paşguhkirina vê ne rast e. Divê hemû tevdîrên dadî hildin.

Ger em perçebûnê qebûl bikin, em di bin zulma komunîst de binpêbûna birayên me Kurd ên ku çend salan hatin çewisandin jî qebûl dikin.

Geşa Demîrtaş, qedirgirtina wî ya jinan baş e, di bin bandora PKKê de bûn mirov aciz dike. Ger sîya PKKê nebe, dê bibe pêşengekî mezin.

Îslama di Quranê de hêsan e. Ya dijwar ew pergala ku paşverû derdixin, û dûrê aqil û ne gorî olê ye.

Em gelekî ji Kurdan hez dikin, em ê bi hev re li çîyan deng û daholê goveng bigerînin, sifreyan vekin. Em destûrê nadin PKKê.

Amerîkaya kûr hînî kujeriya xwe bûye, wisa hedizane ku dê Tirkiyê jî bi DAÎŞê re bide şerkirin. Ew baweriya gelê me nizane, em nahêlin.

Em ji PKKê re nabêjin tu çima bûyî komunîst, em dibêjin çima tundiyê dikî, çima nahêli fikrên cuda jî bên vegotin.

Em gelekî ji Kurdan hez dikin, em ê bi hev re li çîyan deng û daholê goveng bigerînin, sifreyan vekin. Em destûrê nadin PKKê.

Çawa ku ti kes nikare tikilî xwekirin û tevgera mêran be, ti kes nikare tikilî kinc û kenên jinan jî be. Xwişk û birayên me Kurd gelek gelek êş kişandin. Li wan xwedî derketin deynê stûyê me ye.

Di Îslamê de dilsozî, sadaqat heye. Lê belê di siyasetê de tune ye. Di heyama mehdiyetê de ev yek ê bi temamî durist be. Dilsozî û sadaqat ê jî durist be. Ligel me qedr û qîmeta mirovan tê zanîn.

Heta ku bersiva zanistî ya perwerdeya Darwînperest û madeperset neyê dayîn, heta ku rasteqîniyên baweriyê û mucîzeyên Quranê neyê dayî nifşên bi exlaq dernakevin

Bawermend ji bo Xwedê dijî û ji bo rizayê Xwedê jî dimrin. Ger mirov bo rizayê Xwedê nejî, jîyan wek cehnemê dibe. Her tişt bo rizayê Xwedê ye. Bihuşt jî bo rizayê Xwedê xweş e.

Ma tank û topên Hz. Ûsiv hebûn? Na. Bi hezaran xwendekarên wî hebûn? Na. Pere û pûlên wî hebûn? Tune bû. Çi hebû? Dilsozî hebû. Ew mehdîyê wê heyamê bû. Xwedê ew bi ser xist.

Şertê Cenabê Xwedê çi ye? Dibêje li hember êşê berxwe bide. Bo êş û kederê sebirke. Ger xwe wek êşkêş nîşan bide û ti êşê nekşîne, ti encam dernakeve.