Adnan Oktar

Ji rûyê ola kal û bavên xwe ew e ku Îslama pak û paqij ji rûyê erdê rakin. Jiber ku ne li ser Quranê ne, Misilman li her derê tên çewisandin.

Dema ku mirov bi olê dilê xwe dişon ev yek bo wan dibe nûr. Ol nîmet e, ronahiya hiş e.

Xwedê Quran bo ku mirov tengasiyê bibîne danexistiye. Îslam ola hêsaniyê ye. ger olê wek dijwarî bibîne, bi exlaqê muşrîkan nêz dibe.

Wisa dizanin ku ger ol dijwar be, rûmettir dibe. Wisa hedizanin ku ger ol hêsan be nabe ol. Nexwe Xwedê dibêje Îslam hêsan e.

Dilketina kufrê û ji Xwedê bawernekirin Misilmanan perîşan dike. Dibêjin em ê çawa bikin, tu nakî Xwedê dike.

Ol hêsan o sade ye. Hezkirin, bexişandin, ciwanmerdî û fîdakarî puxteya olê ye. Ev taybetiyên xweşik, xweşikiyê dide mirov bi xwe.

Oldariya hişmend û jidil girîng e. Pêwîst e ku hişmendiya oldariyek wiha bidin genkan. Di berovajî de kêşeyên civakî derdikevin.

Di nav kelepora nîvco de bi hişmendiya kevneşop ve birêvebirina rewşê ne şêwazek baş e. Divê oldariya durist û jidil were pêşxistin.

Heynî Îslama Nûjen, ne pêkan e ku exlaqê Îslamê bibe desthilatê cîhanê. Xwedê zordariya paşverûtîyê nake desthilat.

Di Quranê de zordarî nî ne. Zordarî li kesên ku naxwazin bibin misilman, nimêj bikin an jî oldar bin nayê kirin. Wê hingê munafiq dibin.

Dema ku dibêjin Quran nayê femkirin, wê hingê deriyê xurafe û şirkê heta dawiyê vedikin. Quran aşkere, fembar û têra xwe ye.

Em ji bo oldariyê tî û birçî ne. Ol tê wateya xweşikiyê. Em bo dostanî, biratî, qencî û hezkirinê dijîn.

Îslam heq e, li ser pêyan dimîne lê belê pergalên zordariyê her gav winda dibin. “Tişta batil windabûyî ye” ev gotina Xwedê ye.

Dera ku ol lê serbest be, bereket tê wî welatî. Dema ku li Tirkiyê ol serbest be, dê nûr û bereket were Tirkiyê.

Sedema herî mezin a derd û belayên li cîhanê devjêberdana Quranê ye. Alema Îslamê jî ji ber vê yekê evqas êş dikêşe.

Îslam her roj cejn e, her roj dîlan e. Wisa zanin ku Îslam her roj pergaleke keser e.

Divê teqez ronakên alema Îslamê were cem hev û vê texrîbata Îslama ortodoks çêkiriye ji holê rakin.

Tenê gilîyekî Bedewê Cîhanê Pêxemberê me li Misilmanan hebû, dibêje Quran tik û tenê hîştine. Belaya li serê Misilmanan ev e.

Îslam xweştirîn tişt e. Tiştê herî bi qelîte û herî rast e. Wateya Îslamê ev e. Îslam di bêhempabûn, aqilanebûn rastbûn her tiştî de heye.

Di navê Xwedê yê Qehar de jî hezkirinek veşarî heye. Qehirandina xwe ya kufrê ji hezkirina bawermendan pêk tê.

Daxistina Xwedê ya Quranê rehmet û nîmeta Xwedê ya ji hezkirina me tê ye.

Hemd jî peyva hezkirinê ye. Ji hemdê Xwedê re şukurkirin, tê wateya “Xwedê ez gelekî ji te hez dikim û gelekî spas dikim”

Nabe ku mirov şerê di navbera Misilmanan de temaşe bike û dilxweş be. Ger şaşiyek hebe, ev bi şîretan û bi desteka pêwîst ve tê duristkirin.

Ew hişmendiya ku gel biçûk dibîne, gelekî Kurd û oldar çewisandin. Ne mumkûn e ku mirov sedema wan a ku gel biçûk didîtin fem bike.

Heya ku li Başûrê Rojhilat zordestiya PKKê ya li ser gel neyê xelaskirin, heya ku her kes bi dilrihetî çalakiyên xwe nekir şaristanî çê nabe.