Adnan Oktar A9 TV; 3 iyun 2013

Ədalət təkcə müsəlmanı deyil, xristianı, yəhudini, ateisti, kommunisti də qorumaqdır.

On qatı dinçi etdiyi dinsizlik təbliğatını on min ateist bir yerə yığışsa edə bilməz! Baxın, qatı dinçilərin üç- beş hərəkəti Türkiyəni necə sarsıdır.

Yəhudilər və xristianlar Allaha inanırlar, biz onları, təbii ki, sevərik. Ateistlərə də şəfqət duyaq. Hətta əksikliyi müsəlman olaraq biz özümüzdə axtararıq―"deməli, kifayət qədər təsir edə bilməmişik, daha çox təbliğ etməyimiz, izah etməyimiz lazımdır"― deyə düşünürük.

Münafiqlik edənin cəhənnəmdəki bədəni daha da genişlənər.

Biz müsəlman, xristian, yəhudi və yaxud ateist, məzlum olan hər insanı qoruyarıq.

Ateist olanların tənqiddən narahat olmaları yersizdir. Mən ateistlərin də cənnətə getməsi üçün cəhd göstərirəm. Dinc və rahat yaşamalarını istəyirəm. Əslində heç maraqlanmaya da bilərdim. Dindar olub da, ateist və kommunistlərə şəfqətlə yaxınlaşanlar tək bizik.

Münafiqin hökmü çox ağırdır. Axirətdə dinsiz belə münafiqdən üstün təbəqədədir.

Darvinizm-materializm dəccaliyyətdir. Ateist düşüncəyə qarşı bizdən başqa elmi mübarizə aparan birlik yoxdur. Bu qədər güclü mübarizə edən yoxdur.

Allah İslamda şəfqətin, gözəlliyin,əxlaqın necə olmasına diqqət çəkir. Hz. İbrahim (ə.s)-ın atasının dinsiz, ateist olmasına baxmayaraq hz.İbrahim (ə.s) ona "Atacan" deyə xitab edir. Çox şəfqət və hörmətlə davranır, nəzakətində qüsura yol vermir. Deməli, biz də kommunist, ateist, darvinist olsun kim olursa olsun, onlara təbliğ edərkən şəfqət, mərhəmət və ədalətlə yanaşmalıyıq.

Tövbə hər kəs üçün―ateist, buddist üçün də keçərlidir. Allah tövbələri qəbul edir, inşaAllah.

Ateist massonları tənqid edən ən təsirli əsərlər bizim əsərlərimizdir.

Münafiqlər çox qorxaq olurlar. Müsəlmanlardan uzaq yaşamaq istəyərlər və ona görə də qaçarlar. Müsəlmanlarla birlikdə olmağın zərərli, bəlalı olduğunu fikirləşər və uzaq yaşayarlar. Uzaq yaşadıqları üçün məhv olarlar.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v.) zamanında münafiqlər beş qəpiklərinə belə diqqət ediblər. Özlərini həmişə ağılsız göstərmişlər. "İmkanım olsaydı, pul verərdim, gücüm olsaydı, edərdim. "Amma, məsələn, uşağını evləndirməyinə çoxlu pul tapıb. Və yaxud başına bir iş gəlir, baxırsan ki, pul tapıb. Və yaxud özünü qurtarmaq üçün fidyə lazımdır, tez çoxlu pul verir. Bu əxlaqsızlar çətinliyə düşdükləri zaman pul taparlar.

Münafiqlər namaz qılmağa, infaq etməyə də nifrət edərlər. Buna görə həmişə belə işlərdə "borc ödüyürəm, gücüm çatmır, imkanım yoxdur" deyirlər.

Kommunist və yaxud ateist qorxunun səbəbi iman etmək qorxusudur. İman edəcəklərinə dair yetərli dəlillərlə qarşılaşanda, dəhşətli qorxuya düşərlər. Çünki o artıq özünə bir həyat qurub. Allahı inkar edib. Ona görə hər cür haram iş görür, hər cür etməməli olduğu şeyləri edir. Və qəlbi də rahatdır. Çünki Allahın olmadığına əmindir, haşa. Axirətin olmayacağına, hesab verməyəcəyinə əmindir.

Ateist, Allaha inanmayanlar Allah xatırladıldığı zaman dəhşət içində olarlar. Bundan əlavə onlar özlərini təkamülə, Darvinizmə uyğunlaşdırdıqları üçün, Darvinizmin saxta olduğunu anlamaq onlara çətin gəlir. Çünki Darvinizm saxtadırsa, deməli Allah vardır. Allahın mövcud olması, axirətin də olduğunu göstərir. ONLARDAKI AXİRƏT QORXUSU ÖLÜM QORXUSUNDAN DA BETƏRDİR.

Quranda görmə pozuqluğuna da çox diqqət çəkilir. Allah həmişə münafiqlərin gözlərində pozulmadan bir əlamət yarandığını söyləyir. Elə bir görmə ki, gözləri çevrilir, huşu itmiş kimi olur. Yəni gözlərinin işığı getmiş ölü kimi baxır. Heyvan kimi, ölü heyvan kimi, mənasız, boş-boş, məhv olmuş, soyuq baxışları vardır. İnsana bənzəmir. Bir insan huşunu itirərkən baxışı şüursuz, mənasız, diqqətsiz olar.

Münafiqlər və qəlbində xəstəlik olanlar danışmaz, sevgi, nəzakət göstərməzlər. Çünki onu etsələr nəsə itirəcəklərini sanarlar. Nəzakəti belə qarşı tərəfə yaxşılıq olaraq gördüyü üçün etməzlər. Məsələn, gözəl bir baxışdan, gözəl bir sözdən çəkinər, gözəl rəftardan uzaq durar, eqoist olarlar. Təkcə özlərinə edilməsini istəyərlər. Yəni Müsəlmandan almaq istər, amma vermək istəməzlər.

Münafiqlər və ürəklərində xəstəlik olanlar eqoist olarlar. Xəsis, hər zaman öz mənafeyinə uyğun davranar . Yəni pulu ilə xidmət etmək istəməz. Sevgisində, dostluğunda , təriflərində də xəsisdir. Heçnə vermək istəməz. Müsəlmanı xoşbəxt, məmnun edən nəyisə etmək istəməz. Eqoist olarlar.

Münafiqlər və ürəklərində xəstəlik olanlar çətin mübarizəyə girişməzlər. Lakin asan, tez həll olunan bir şey olsa, onu qəbul edərlər. Bundan da bir xeyirləri olacaqsa qəbul edərlər. Allah buyurur ki, mənfəət əldə etməyəcək, uzun davam edəcək bir mübarizədirsə, kefini qaçırırsa ona yaxın durmazlar.

İslama xidmətdən söz gedərkən min bəhanə gətirərlər. Məsələn, "anam icazə vermir, atam icazə vermir, məktəbim uyğun deyil, ətrafım imkan verməz". Məsələ küfr, əxlaqsızlıq, dəlaləti olsa nə ananı, nə atanı, nə də başqa birini düşünərlər. Bu yolda ağlasığmaz cəsarət göstərərlər. Dəlicəsinə cəhd edər, tərəddüd etməz, bütün bacarıqlarını sərf edərlər.

İnsanların bir çoxu belədir, küfr desən onda dərin bir istək, küfrə qarşı dərin arzu yaranar. Müsəlmanca xidmət, rəftar görəndə isə dayanar, durğunlaşar, danışma qabiliyyətini, əzmini itirər, amma küfrlə əlaqədar bir imkan tapsa və Müsəlmanlar da ətrafda yoxdursa, Müsəlmanların gücünün olmadığına əmin olsa, heyrətamiz şəkildə küfr xarakteri, qabiliyyəti göstərər.

İki cür xurafatçılıq vardır. Biri ateist, digəri də zahirən Müsəlmana bənzər xurafatçılıqdır. BU MÜSƏLMANA BƏNZƏR XURAFATÇILIĞQ ATEİST XURAFATÇILIQDAN DAHA DA AZĞINDIR. HƏR İKİSİNƏ QARŞI FİKRİ, ELMLƏ, AĞILLA MÜBARİZƏ APARMAQ LAZIMDIR.

Münafiqlərin, ümumiyyətlə, baxışları doğru deyil, axmaqdırlar. Mənim bu günə qədər gördüyüm bütün münafiqlər dar düşüncəli olub. Allahın hikmətidir. ÇÜNKİ ölüdürlər.

Gənclərimiz istəsə demokrat olsun, amma nə insana, nə də heyvana zərər verməsinlər.