Adnan Oktar A9 TV; 19 yanvar 2016

Bir insanın İslama görə yaşaması, onun, tamamilə vicdanına uyğun yaşamağa başlaması deməkdir. Küfr əhlinin məntiqini tamamilə tərk etməsi deməkdir.

Sən daha əvvəl məntiqinlə hərəkət edirdin, müsəlman olduqdan sonra artıq vicdanınla hərəkət etməlisən. Allah hər an vicdanına vəhy edəcək və sən də vicdanına tabe olmalısan. Məntiq bitməli və küfr əhlinin heç nəyinə heyran olmamalısan.

Münafiq müsəlmanı hər dəfə narahat etdikdə cəhənnəm onu bir qədər də özünə doğru çəkər. Həmçinin dünyada da, o bəlalar onu bir qədər də bürüməyə başlayar.

Hər yerdə həqiqi, səmimi, dürüst, müasir dindarlar ön planda olmalıdır. Müasir, səmimi bir dindar, ateist üçün də çox böyük zəmanətdir, yəhudilər və xristianlar üçün də. Çünki Allahdan qorxur, vicdanıyla hərəkət edir. Bu, hər kəs üçün bir zəmanətdir.

İnsan səmimiyyətsizdisə, müsəlmanları çirkin görməyə çalışar, küfr əhlini isə, təmiz görməyə çalışar. Hər şeyi beynində tərsinə çevirməyə başlayar. Lakin müsəlman Allahı səmimiyyətlə gördükdə (özünü sıxmasa, səmimi olsa dərhal Allahı görər, özü də tam açıq şəkildə, bütün ehtişamıyla görər) dərhal Qurandakı ağıla uyar.

“İmanımı da yaşayaram, küfr əhliylə də birlikdə olaram” deyir. Belə olduqda münafiqlik başlayır. Sən Peyğəmbərlə, müsəlmanlarla birlikdə olsan Allah bəyənər. Müsəlmanları tərk edərək öz aləmində çoxbilmişlik edirsən, lakin zənn etdiyin kimi olmaz.

Küfr əhlinə güvənib müsəlmana güvənməmək kimi münafiq xarakterli bir dünyagörüşünə sahib olunduqda Allah mütləq intiqam alır.

Münafiqlər: "Müsəlmanlar bir gün dağıla bilər, əzilə bilər, lakin küfr əhli dağılmaz, devrilməz quruluşdur" deyə düşünürlər. Tarix boyu həmişə küfr əhlini güclü hesab etmiş və həmişə də məğlub olmuşdurlar.

Münafiq, Quran ayələrindəki xəbərdarlıqları heç vaxt özünə aid etməz, həmişə özünə hüsnü-zənn edər. Bütün səmimiyyətsizliyinə, əxlaqsızlığına baxmayaraq, axirətdə də çox yaxşı yerdə olacağı qənaətindədir. Halbuki Allah axirətdə cəhənnəmin ən aşağı təbəqəsində olduqlarını bildirir.

İman zəifliyi olduqda insan duyğusuz olar. İslamı yaymaq həyəcanı olmaz. Allahdan qorxma gücü olmaz. Öz mənfəətinin, öz problemlərinin ardınca qaçar. Bu böyük fəlakətdir.

Biz səmimi davranmaqla mükəlləfik. Allah səmimi olanlara cəhənnəm içində cənnət yaradar. Müsəlmanlara heç gözləmədikləri yerdən ruzi bəxş edər. Bunların hamısı gizli bir Quran möcüzəsidir. İman əhli bunu anlayar, Allahın gizli işarələrini görər, lakin qəflət əhli bunları görməz.

Gözəl əxlaqlı olum deməklə, insan gözəl əxlaqlı ola bilməz. Allahdan qorxaraq, Allahı sevərək gözəl əxlaqlı olunar. Yoxsa səxavətli ola bilməz. Birinə mal verdikdə insanın ürəyi yanar. Bağışlamaq qəribə şəkildə qəzəbləndirər. Əgər iman yoxdursa, Allah qorxusu yoxdursa bağışlamaq, çox əsəbiləşdirici haldır.

"Allahın rəhmətindən kafirlərdən başqası ümid kəsməz" deyir Allah. Bir insanın düzəlməsindən ümid kəsmək çox anormaldır. Nəsihət verib doğru yola gəlməsi üçün səy göstərmək lazımdır.

Allah qorxusu, Allah sevgisi mənasız baxışın yaranmasına mane olar. Allah qorxusuna sahib insanın boş-boş baxmasının heç bir izahı olmaz. Allahdan qorxursa mütləq baxışları dərrakəli, kəskin və diqqətli olar.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in baxışları çox kəskin idi. Niyə? Çünki, qəlbi həmişə Allah ilə birlikdə idi. Allahdan qorxurdu. Lakin müşriklər axmaq kimi baxırdılar. Çünki onlar acgöz idilər. Heyvan kimi, heyvanlardan da aşağı mövqedədirlər. Təbii ki, baxışlarında da heyvan görünüşü olur.

Mömin cihad, yəni cəhd etmə şövqü ilə həyəcan yaşayar. Əgər bir insanın qəlbində ətalət varsa, qəflət varsa yorğun və laqeyd olar. İçinə qapalıdır. Çünki, din onu maraqlandırmır. Allah qorxusu maraqlandırmır. Allah sevgisi maraqlandırmır. Onun üzünə əks olunacaq həyəcanı olmaz.

Heç bir insan üçün cəhənnəm arzulanmaz. Hər insan üçün Allahdan hidayət, gözəllik arzulanar.

Təkamülü müdafiə edən, təsadüfən meydana gəldiyini iddia edən insanların cəhənnəmdəki bədənləri özlərinin bu dünyada iddia etdikləri kimi mutasiya ilə meydana gəlmiş kimi qarmaqarışıq və yararsızdır.

Cəhənnəm əhli ağılsız olduğu üçün cəhənnəmdən çıxış yolu olacağını zənn edər və həmişə özlərini alçaldarlar.

Həqiqətən sağlam yaşamaq Qurana tabe olmaqla mümkündür. Quran şəfadır. Qurana tabe olunduğu zaman kədərlənmə, ümidsizlik tamamilə aradan qalxar, insan sağlamlıq qazanar.

"Nə olacaq halımız" o düşüncə ilə, ümidsizliklə, bacarıqsızcasına hərəkət etsən itirərsən. Allah ümidvar olaraq, güclü olaraq qərarlı olsan müvəffəq edər. Bu, Allahın qanunudur, inşAllah.

Tək həll Mehdiyyətdir. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in vəhyinə inanılmayanda Allah ürəyə uğursuzluq, bərəkətsizlik, çətinlik, ümidsizlik və qorxunu ürəklərə salar və bu da acı və iztiraba səbəb olar.

İnsanın mənəviyyatı getdikcə boğulur, pozulur. Getdikcə bir bərəkətsizliyə və uğursuzluğa doğru gedir. O zaman Allah bir daxili narahatlıq, şövqsüzlük, ümidsizlik və cəhdsizlik meydana gətirir ,onları məğlubiyyətə, əzilməyə doğru çəkir.

Hər kəsin ümidini kəsməsinə baxmayaraq Hz. Mehdi (ə.s) öz səyinə (cəhdinə) davam edir və Hz. Mehdi (ə.s)-ın sonda zühur etməsi insanlar tərəfindən qəbul edilir.

Dünyanın hər yerində heyrətamiz münaqişə vardır. İnsanlar: "Bu mühitdə İslam necə hakim olar, mehdilik necə irəliləyər?" deyə düşünə bilərlər. Məhz təəccüblü olan da budur; bütün bunlara baxmayaraq, Allah İslamı hakim edəcəkdir.