Adnan Oktar A9 TV; 24 oktyabr 2015

Sevgi yoxdursa, bağlılıq yoxdursa, dərinlik yoxdursa, həqiqi sevgi yoxdursa, onda sən nə istəyirsən, bunlar olmadıqda nəyin mənası qalır? Heyvan kimi insanlar var deyirik, bax, onları heç xoşlamırıq, onlar bizi narahat edir, onlara məxluq deyirik. Lakin fədakar, cəsur, səbirli, qətiyyətli olub igidlik etsələr, onlara heyran olarıq.

Allah: "Məni sevsəniz, Məni təqdir etsəniz, o zaman sizdə də sevgi güclü olar" deyir. Çünki təqdir edə bilməyən sevgini bilməz. Sevdiyini təqdir edə bilməyən sevginin nə olduğunu necə bilsin?

Allah həmişə sevgi istəyər. Yoxsa nə gözəlliyin, nə də başqa bir şeyin mənası olmaz. Cənnət köşklərini, onları robot kimi varlıqların doldurduğunu təsəvvür edin, cənnət hovuzlarında üzürlər. Allah uzaq eləsin, bu təsvir acınacaqlı olar. Allah o nemətini, Allahın ruhunu daşıyaraq əziyyət və çətinlik çəkmiş insanlara versə, bu vaxt heyrətamiz gözəllik olar. Yəni cənnətin mənası olar. Allah lazımı qədər təqdir edilmiş olar.

Allah yalnız sevgi istəyir. Sən bunu Allaha çox görürsənsə əgər, Allah da sənə həyatın, ölümün, hamısının əzabını qat-qat daddırar.

Bəlanı uzaqlaşdıran Allaha olan sevgidir, Allaha olan yaxınlıqdır. Quranın bildirdiyi halal və haramlara diqqət yetirib, dəqiq olaraq İslamı yaşamaqdır. Bu, bəlanı dəf edər.

Allah: “Siz Məni unutsanız, Mən də sizi unudaram” deyir. İnsan ruhunda da vardır bu; yönəltdiyi sevginin ən gözəl qarşılığını almaq istəmək. Allah da bunu istəyir.

Sənin sevdiyim dediyin kəs, beynindəki təsvirdir. Ən incə nöqtəsinə qədər kim yaradır? Kim sevdirir, kim danışdırır? Bütün bunları edən Allahdır. Yəni qarşındakı şəxsə aid heç nə yoxdur. Əgər sən Allahı deyil, əksinə xəyali bir bütü sevsən bu aldatma olar, özü də çox pis aldatma. Özünü çox pis aldatmış olarsan.

Bəzi insanlar Allahı sevdikləri vaxt, zövq ala bilməyəcəklərini düşünə bilərlər. Ən böyük zövq, ən böyük həzz bu vaxt alınar. Allah dərinliyi əsil bu vaxt verər.

Mükəmməl əxlaq nədir? Səbir, şəfqət, fədakarlıq, dürüstlük, cəsarət, vəıqda insanda bunları etmək məsələsində qəflət yaranır. Məsələn, Allahı sevər, lakin namaz qılmaz. "Mən Allahı sevirəm, Allahın mənim namazıma ehtiyacı yoxdur" deyər. Çox pulu olar, kasıblara paylamaz. "Kasıb necə olsa tapar, lakin mən Allahı çox sevirəm, bu pulla xoşbəxt oluram, Allaha daha yaxın oluram" deyər. Cəsarət göstərməz; "mən indi belə bir şeydən ötrü həyatımı təhlükə altına atmayım, gözəl yaşayıram" deyər. Allah qorxusu olduqda cəsarət göstərilər.

Mömin, Allahı xatırladıqda, Allahı sevdikdə qəlbi rahatlayır. Mömin bunu yaşayır, görürük. Həqiqətən xoşbəxtdir, həqiqətən sağlamdır. Əlinə üzünə baxıb xeyli nurlu olduğunu görürük, hər yeri rahatdır, qəlbi rahatdır. Sonsuzadək Allahla birlikdə olmağın sevinci içindədir.

Gözəl əxlaqlı olum deməklə, insan gözəl əxlaqlı ola bilməz. Allahdan qorxaraq, Allahı sevərək gözəl əxlaqlı olunar. Yoxsa səxavətli ola bilməz. Birinə mal verdikdə insanın ürəyi yanar. Bağışlamaq qəribə şəkildə qəzəbləndirər. Əgər iman yoxdursa, Allah qorxusu yoxdursa bağışlamaq, çox əsəbiləşdirici haldır.

Sevgi dünyanın ən gözəl tərəfidir. Həyatın ən gözəl tərəfidir. Çünki sevgi imanla əlaqəlidir. Allahı sevən, təcəlli olaraq insanları da sevər.

Allah sevgisi insanlara rahatlıq verər. Gecə-gündüz Allah sevgisindən danışılan ölkə bərəkət və bolluqla dolar, həyatları cənnət olar. Başqa cür etdikdə çox sıxılarlar.

Allah mələkləri yaradır, lakin onlar sevməyə məcburdurlar. Allah insana: "Məni görməməyinizə baxmayaraq sevməlisiniz. Kafirlər olacaq, münafiqlər olacaq, dinsizlər olacaq. Əzab çəkəcək, əziyyət çəkəcəksiniz, Məni eşqlə sevməlisiniz" deyir. Allah: "O zaman Mən sizi daha çox sevərəm" deyir. Allah mələkləri sevir, lakin bunu insana olan sevgisiylə müqayisə etmək qeyri-mümkündür.

Allah: "Mənə olan eşqinizi görmək istəyirəm" deyir. Allah yalnız olmaq istəmir. Sevdikləri olsun istəyir, Onu sevənlər olsun istəyir. Allahın hər şeyi var. Gücü var, imkanı var, Özünü sevənlərin də olmasını istəyir.

Mükəmməl sevgi üçün, mükəmməl əxlaq lazımdır. Mükəmməl əxlaq üçün, mükəmməl Allah qorxusu lazımdır. Hamısı sevgi ilə əlaqəlidir və məqsədi sevgidir.

Allahı maraqlandıran Özünə bəslənilən sevgidir. Dəli aşiq olmaq lazımdır. Ağlın ixtiyarı yox olmadan, qeybə iman etməklə olan sevgini Allah çox bəyənir.

Ye, iç, gəər kəs edər. Əziyyət olmalıdır, xəstəlik olmalıdır, çətinlik olmalıdır, bəlalar, dərdlər olmalıdır, lakin bunlara baxmayaraq, Allahı eşqlə sevməlisən. Allahın ən sevdiyi şey, məhz budur.

Allah eşqin tam olmasını istəyir. İnsan o qədər bəlanın, dərdin içində Allahı sevən vaxtı, Allahın tam istədiyi aşiq olur. Həqiqi aşiq olur.

Hər varlığı Allahın təcəllisi kimi görsən, Allah sənə sevdirər, sən o varlığı sevsən, o da səni sevər. Allahdır orada o sevgini yaşadan. Bundan savayı, məhəbbət deyə heç nə olmaz. Təkcə Allah eşqi vardır.

Ətlə, sümüklə məhəbbət olmaz, sevgi olmaz. Ətə, sümüyə görə baxmağa çalışsan, ət sümük səni boğar, ondan heç nə çıxmaz. Qarşındakı insanda Allahın ruhunu, Allahın təcəllisini sevməlisən.

Allah eşqdir, Allah sevgidir. Allah sevilmək istəyir, sevmək istəyir, lakin əsil sevgi istəyir, robot kimi bir sevgi deyil. Yəni məcbur olduğu üçün deyil, qəlbən sevməlidir. Bunun üçün Allah ehtirası, eşqi yaratmışdır. Allah onsuz da qullarında yaşayar; məsələn, biz ehtirası yaşayırıq, bunun eynisini Allah yaşayar.

Allah eşqi çox sevər, ehtirası çox sevər. Mələklər də sevir, lakin bunu Allah kafi görmür. Çünki mələk sevməyə məcburdur. Lakin əzab və əziyyət içində olan insanın Allahı sevməsi, Allahın ən bəyəndiyi şeydir.

Allah şəhidliyi çox sevir, qaziliyi sevir. Gecə yarısına qədər təbliğ edilməsini bəyənir. Səylə Allah eşqinin axtarılması, Allahın çox sevdiyi şeydir. Bu zaman həmin eşqi və ehtirası Allah layiq olana verər.

Robotların yaşadığı cənnət, Allahın bəyəndiyi mühit olmur, Allah robot istəmir. Vəfasını görməmiş, səbrini görməmiş, cəsarətini görməmiş bir insanın, insan olaraq özünə o mənada hörmət qoymaz. Yəni özünü dəyərli görə bilməz, gözəl görə bilməz. Allah üçün fədakarlıq etməmiş, comərdlik etməmiş, cihad etməmiş, yəni sevgisini göstərəcək heç nə etməmiş.