Adnan Oktar A9 TV; 9 sentyabr 2015

Allah ayədə; "vicdanları qəbul etdiyi halda zülm və təkəbbür ucbatından rədd etdilər" deyir. Vicdanına müqavimət göstərir. Yoxsa vicdanı ona doğru olanı əmr edir, "et" deyir, dinləmir. Sözünə qulaq asmır. Buna görə də üzləri qaralır. Yoxsa insan vicdanının səsinə qulaq assa, üzü nur kimi olar.

Məntiqləriylə hərəkət edənlər həmişə sürünərlər. Lakin əvvəlcə qalib gələcək kimi görünürlər. Vicdanlarıyla hərəkət edənlər də əvvəlcə məğlub olacaq kimi görünərlər, lakin həmişə sonunda qalib gələrlər.

Vicdan çətindir, lakin meyvəsi gözəldir. Məntiq asandır, lakin meyvəsi çox acıdır.

Vicdanın səsinə qulaq asılmadıqda başa gələn ilk bəla, ağıla zərər gəlməsidir. İnsanın ağlına zərər gəlir. Görə bilərmi? Görə bilməz. Çünki zəkası hakim rol oynadığı üçün, görə bilməyəcək. Ağlı örtülər, zəkası açıq qalar. Ümumiyyətlə, Allah zəkanı örtməz. Çox nadir hadisələr istisna olmaqla örtməz. Ağlını örtər. Ağlını örtdüyünə görə, zəkası heç bir işinə yaramır. Bundan sonra zəkası başına bəla açar. Zəkası onu süründürər.

Dünyanı diqqətlə seyr edin, dünyanın 99%-i daim məntiqlə hərəkət edir və hamısı sürünür. Mənə məntiqiylə hərəkət etdiyi halda, sürünməyən bir insan göstərsinlər. Hamısı sürünür. Ağlasığmaz əzablar içində yaşayırlar. Səmimi insanlar, vicdanıyla hərəkət edənlər xeyli gözəl yaşayırlar. Xeyr, əziyyət çəkər, çətinlik çəkər, lakin sonunda Allah ona rahatlıq verər.

Həzrəti Yusif (ə.s) daim dürüst olmuşdur. Məntiqiylə hərəkət etmirdi, vicdanıyla hərəkət edirdi. Vicdanı onu hara apardı? Həbsxanaya apardı. Allaha təvəkkül etdi. Sonunda nə oldu? Ən sonunda Allah onu Misirə sultan etdi. Ən gözəl yeməkləri yedi. Ən gözəl paltarları geydi. Cənnətdə ən gözəl məqamlara nail oldu.

İnsan vicdanına tabe olduğu vaxt, çox şey itirəcəkmiş kimi görünür, halbuki ən məqsədəuyğun hərəkəti edir. Məsələn, peyğəmbərlər vicdanlarına uydular, döyüşlərə qoşuldular, əziyyət çəkdilər, əzablar çəkdilər. Lakin sonunda dünyanın ən yaxşı insanları onlar oldular.

İnsan səmimi olduqda çox şey itirirmiş kimi görünür, amma əslində çox şey qazanır. Baxarsan ki, birisi sanki başı bəlaya girmiş kimi görünür, mal itirir, imkan itirir. Halbuki daha sonra Allah onu mal-dövlət, nemət içində üzdürər. Lakin digəri, vicdanının səsinə qulaq asmayaraq mal-dövlətə və imkana qovuşacağını zənn edər, dünya ondan qaçar, o adam da onu təqib edər. Ağlasığmaz əzab çəkər. Görünməmiş dərəcədə sürünər, görünməmiş dərəcədə təqib etmə.

İmanda xurafat olmur. Olduqca ağlabatan şeylər sayəsində; elmi dəlillərlə Quran möcüzələri, iman həqiqətləri sayəsində. Ağılın qarşısındakı maneələr yox edilməlidir. Ağıllı düşünməyin yolu göstərilməlidir. Vicdanlı, səmimi düşünməyin gözəlliyi öyrədilməlidir. Onsuz da insan səmimi düşündükdə də iman sahibi olur.

Allahın dünyada bu qədər bəla verməsinin tək səbəbi nankorluqdur. Şükür yoxdursa, onsuz da nankorluq vardır. Çəkilən bütün bu əzablar nankorluğun qarşılığıdır. Nankorluq çox qorxunc şeydir. Böyük vicdansızlıqdır.

İman, şüur altındakı səmimi imana deyilər. Yoxsa insanın ağlı onsuz da gedib gələr. Yəni ağlından hər cür fikir keçər. Məsələn, bu doğrudurmu, bu yanlışdırmı.. Beyin budur. Beyindəki fikirlər qəribə fırtına kimidir. Bu imanla əlaqəli deyildir. Bunun adı vəsvəsədir. İman kök salmış bir şeydir. Yəni şüur və vicdanla sıx əlaqədə olan, qəlbən gətirilmiş səmimi qənaətə iman deyilər.

Allah, güclənmiş bir imanı istəyir. Amma bu səmimi ruhla əldə edilir. Səmimi vicdana sahib olmadan bunu əldə etmək olmaz.

"Xəta elədikcə vicdan narahat olur, insan boğulurmuş kimi olur" deyir. Bu özünü şeytana boğdurmaqdan qaynaqlanır. Qardaşım bu nəyə lazımdır? Sən Allaha təvəkkül edirsən, tamam, Allaha tövbə edirsən. Tövbə nə deməkdir? Allahın tövbəni qəbul etməsini ümid edirsən. Onda niyə o vəziyyətə düşürsən? Deməli, belə çıxır ki, sən Allaha güvənmirsən. Xəta elədinsə taleyindəki xətanı edirsən. Bir daha etməməyə qərar verdinsə kifayətdir. Əzm etsən problem yoxdur.

Ağlı istifadə etmək, səmimi olaraq Allahla əlaqə içində olub təlaşlanmadan şeytanın, ağlı harada pozacağını düşünərək Allahın işarəsini görməyə çalışmaqdır. Çünki ağlı onsuz da Allah istiqamətləndirər. İnsan vicdanına tabe olduğundanda səhvi, təhlükəni fərq edər. Allah ona ilham edər, hiss etdirər.

Bir insanın İslama görə yaşaması, onun, tamamilə vicdanına uyğun yaşamağa başlaması deməkdir. Küfr əhlinin məntiqini tamamilə tərk etməsi deməkdir.

Sən daha əvvəl məntiqinlə hərəkət edirdin, müsəlman olduqdan sonra artıq vicdanınla hərəkət etməlisən. Allah hər an vicdanına vəhy edəcək və sən də vicdanına tabe olmalısan. Məntiq bitməli və küfr əhlinin heç nəyinə heyran olmamalısan.

İnsanın ruhunda iki qüvvə mübarizə aparar; vicdanı və məntiqi. Mömin həmişə vicdanının tərəfində olmalıdır. Vicdanın səsinə qulaq asdıqda Allah həmişə zənginlik, bərəkət və gözəllik verir, həmişə müvəffəqiyyət verir. İslam xeyli inkişaf edir. Məntiq insanı həlak edər.

Fədakar olmamaq çox böyük vicdansızlıq, əxlaqsızlıqdır. Məsələn, ölkəmizə sığınan suriyalı məzlumlar. Əlbəttə ki, bu bizə iqtisadi yük gətirir, çətinlik gətirir; fəda olsun. Ailəvi şəkildə məhv olmalarından, işgəncə və əzab çəkmələrindənsə, qoy bizim pulumuz getsin.

Gözəl, cazibədar, baxımlı, yaraşıqlı olmağı qadağan etmək iffəti təmin edən şey deyil. Namuslu və iffətli olmaq vicdan və ağıl məsələsidir.

İnsanlarda ağıl az olub, zəka çox ola bilər. Dünyagörüşü, bilik çox olur, ətrafı, imkanları geniş olur. Lakin Allahı anlama və Allaha hörmət bəsləmə, Allahı sevmə gücü yüksək vicdan sahiblərində ola bilir.

Səmimi olmaq asan deyil, çox çətindir. Səmimi olmaq, beyinin ən böyük sənətidir, vicdanın ən böyük sənətidir.

Səmimi olmağın xüsusi bir sirri, xüsusi bir yolu var. Allah hər kəsə bunu nəsib etməz. Bu yolu tapan, bu səmimiyyət yolunda vicdanından heç uzaqlaşmadan davam edir. Məhz buna "siratəl-müstəqim" deyilir.

Vicdanının səsini dinləməyən gah ora gedər, gah bura, səndələyər. Vicdanının səsini dinləyərək səmimiyyətin yolundan heç ayrılmayan bir insanı Allah həmişə qoruyar. Bütün dünya bir yerə toplansa yenə heç nə edə bilməz.

İnsan vicdanını haradasa qısarsa, o vicdan başqa yerdə səni yaxalayar və səni xəbərdar edər. Vicdan, Allahın insana müdaxilə etmə sistemidir.

Allah insanların çətinliyə düşmələrini istəmir. Sadəcə vicdanlı və dürüst olmalarını istəyir. "Məni unutmayın, Mən də sizi unutmayım" deyir. Allahı unutmaq çox böyük zülmdür. Allah sevilmək və zikr edilmək istəyir.