Adnan Oktar A9 TV; 13 dekabr 2015

Mehdiyyətin əsası hikmət və səmimiyyətdir. Ədəbi, həyəcanlı danışıqlar insanlara mahnı və türkü kimi gələr, heç bir təsiri olmaz.

Peyğəmbər (s.ə.v) o dövrün ən müasir insanıydı, hz. İbrahim (ə.s) o dövrün ən müasir insanıydı. Müasirliyə qarşı mübarizə aparmağı İslamın tələbi zənn edirlər. Şeytan aldadır, səhv yol kimi göstərir. Müasirlik nemətdir. Cənnət insan ağlının qavraya biləcəyi ən müasir yerdir. Müsəlman müasirliyi hədəf etməlidir.

Zaman cənnətdə möminlər üçün sonsuz olur. Çünki Allahın ruhunu daşıyırlar. Allahın ruhu sonsuza qədər ölməz. Allah necə ölmürsə, ruhu da sonsuza qədər ölməz. Allah, insan üçün də; "Ruhumdan üfürdüm" deyir.

Səmimi olduğumuz vaxt, çətinlik çəkmədən, Yaradan böyük bir gücü, Allahı dərhal görərik. Lakin bir insan səmimiyyətsizdisə, Allahın varlığını inkar etmək üçün, harada pis kanal, qaranlıq kanal vardırsa, ona girməyə çalışar.

İnsan səmimiyyətsizdisə inkarçıları axtarar. Kitablarda, internetdə, orda-burda axtarar. İnkar edən insanları tapmağa çalışar. İnkar edənlərə heyranlıq duyar. Əvvəllər inkar edən dostlarını unuda bilməz. Onlarla xoşbəxt olmaq düşüncəsində olar.

İnsan səmimiyyətsizdisə, müsəlmanları çirkin görməyə çalışar, küfr əhlini isə, təmiz görməyə çalışar. Hər şeyi beynində tərsinə çevirməyə başlayar. Lakin müsəlman Allahı səmimiyyətlə gördükdə (özünü sıxmasa, səmimi olsa dərhal Allahı görər, özü də tam açıq şəkildə, bütün ehtişamıyla görər) dərhal Qurandakı ağıla uyar.

Münafiq müsəlmanı hər dəfə narahat etdikdə cəhənnəm onu bir qədər də özünə doğru çəkər. Həmçinin dünyada da, o bəlalar onu bir qədər də bürüməyə başlayar.

Allah ümid və qorxu içində olmağımızı istəyir. "Mənim şüurum açıqdır, mən cəhənnəmə getmərəm" deyilməməsini söyləyir. Çünki küfr etdiyi halda sonradan müsəlman olan, sonra yenidən küfr edən və yenidən müsəlman olan insanlardan bəhs edir Allah. Yəni Allah ruhunu alıb yenidən verər, ruhunu alıb yenidən verə bilər; bu vəziyyətə sala bilər bir insanı, Allah uzaq eləsin. Arxayın olmaq doğru deyil.

Münafiq, Quran ayələrindəki xəbərdarlıqları heç vaxt özünə aid etməz, həmişə özünə hüsnü-zənn edər. Bütün səmimiyyətsizliyinə, əxlaqsızlığına baxmayaraq, axirətdə də çox yaxşı yerdə olacağı qənaətindədir. Halbuki Allah axirətdə cəhənnəmin ən aşağı təbəqəsində olduqlarını bildirir.

İman, şüur altındakı səmimi imana deyilər. Yoxsa insanın ağlı onsuz da gedib gələr. Yəni ağlından hər cür fikir keçər. Məsələn, bu doğrudurmu, bu yanlışdırmı.. Beyin budur. Beyindəki fikirlər qəribə fırtına kimidir. Bu imanla əlaqəli deyildir. Bunun adı vəsvəsədir. İman kök salmış bir şeydir. Yəni şüur və vicdanla sıx əlaqədə olan, qəlbən gətirilmiş səmimi qənaətə iman deyilər.

Allah həmişə sevgi istəyər. Yoxsa nə gözəlliyin, nə də başqa bir şeyin mənası olmaz. Cənnət köşklərini, onları robot kimi varlıqların doldurduğunu təsəvvür edin, cənnət hovuzlarında üzürlər. Allah uzaq eləsin, bu təsvir acınacaqlı olar. Allah o nemətini, Allahın ruhunu daşıyaraq əziyyət və çətinlik çəkmiş insanlara versə, bu vaxt heyrətamiz gözəllik olar. Yəni cənnətin mənası olar. Allah lazımı qədər təqdir edilmiş olar.

Robotların yaşadığı cənnət, Allahın bəyəndiyi mühit olmur, Allah robot istəmir. Vəfasını görməmiş, səbrini görməmiş, cəsarətini görməmiş bir insanın, insan olaraq özünə o mənada hörmət qoymaz. Yəni özünü dəyərli görə bilməz, gözəl görə bilməz. Allah üçün fədakarlıq etməmiş, comərdlik etməmiş, cihad etməmiş, yəni sevgisini göstərəcək heç nə etməmiş.

Cənnətin bağçaları var, bağları var, meyvələri var, çayları var, cənnətdə hər şey var, lakin sevgi olmasa insanlar üçün də bir mənası qalmaz, Allah üçün də mənası olmaz. Cənnət sevgiylə gözəl olar.

Heç bir insan üçün cəhənnəm arzulanmaz. Hər insan üçün Allahdan hidayət, gözəllik arzulanar.

Səmimi olmaq zövqlüdür. Bədən üçün xeyli şəfadır. Səmimiyyət insana fərahlıq verər. İnsan səmimi olmasa sıxılar, yəni ağlı kütləşər, sıxıntıya qapılar. Səmimi olduğu zaman rahat olar.

Allah sevilmək istəyir. Çünki sevgi olmasa cənnətin mənası olmaz. Kainatın mənası olmaz, heç nəyin mənası olmaz. Sevgi və eşqlə məna daşıyar.

Sevgi olmasa cənnətin köşkləri, çayları, meyvələrinin heç bir mənası olmaz. Sevgi üçün də imtahan, yəni təhsil lazımdır, əziyyət lazımdır.

Mömin sevgidə çox ustalaşanda, Allah onu cənnətinə alır. Sevgi öz-özünə meydana gəlmir, əziyyətlə, əzabla, təhsillə meydana gəlir.

Təkamülü müdafiə edən, təsadüfən meydana gəldiyini iddia edən insanların cəhənnəmdəki bədənləri özlərinin bu dünyada iddia etdikləri kimi mutasiya ilə meydana gəlmiş kimi qarmaqarışıq və yararsızdır.

Cəhənnəm əhli ağılsız olduğu üçün cəhənnəmdən çıxış yolu olacağını zənn edər və həmişə özlərini alçaldarlar.

İnsan səmimi olduqda çox şey itirirmiş kimi görünür, amma əslində çox şey qazanır. Baxarsan ki, birisi sanki başı bəlaya girmiş kimi görünür, mal itirir, imkan itirir. Halbuki daha sonra Allah onu mal-dövlət, nemət içində üzdürər. Lakin digəri, vicdanının səsinə qulaq asmayaraq mal-dövlətə və imkana qovuşacağını zənn edər, dünya ondan qaçar, o adam da onu təqib edər. Ağlasığmaz əzab çəkər. Görünməmiş dərəcədə sürünər, görünməmiş dərəcədə təqib etmə.

İmanda xurafat olmur. Olduqca ağlabatan şeylər sayəsində; elmi dəlillərlə Quran möcüzələri, iman həqiqətləri sayəsində. Ağılın qarşısındakı maneələr yox edilməlidir. Ağıllı düşünməyin yolu göstərilməlidir. Vicdanlı, səmimi düşünməyin gözəlliyi öyrədilməlidir. Onsuz da insan səmimi düşündükdə də iman sahibi olur.

Allahı səmimi sevirsənsə, cəhənnəmdə belə olsan Allah qorusun (belə ki, Allah belə bir şey etməz), cənnətdəymiş kimi olarsan. Allahı sevmirsənsə cənnətdə belə cəhənnəmin içindəymiş kimi olarsan.

Müsəlmanın qətlinə səbəb olmaq, eyni qətl etmək kimidir. Axirətdə qarşılığı əbədi cəhənnəm olar. Səhvi varsa elmlə, irfanla, bilik verməklə düzəldərsən.

Allah Öz yolunda olanlara bərəkət verər, bolluq verər, eləcə də, gördüyünüz kimi, pis niyyətli olanlara da bəla və dərd verir. Allah xeyir yolunda olanların önünü açar. Bu bir möcüzədir. Allah Öz yolunda irəliləmək istəyənlərə yolları xeyli asanlaşdırar.