Adnan Oktar A9 TV; 19 may 2014

Müsəlmanda dağıdıcı üslub olmaz. Allah "sözü onlara gözəlliklə söylə" deyir. "Sərt şəkildə söyləmə, yoxsa ətrafından dağılıb gedərlər" deyir.

Gözəl sözdə tutum olmaz. Təkrarlanmış da ola bilər. Sevgi onsuz da təkrarlanandır. Təkrar-təkrar deyilməsi lazımdır. Məsələn, "səni sevirəm" ömürdə bir dəfə deyilməz, dəfələrlə deyilər.

Sözün təxribat gücü şiddətlidir. Söz insanları çox kədərləndirə bilər. Mümkün qədər yaxşı, məqsədəuyğun, məqbul, doğru, mehriban, coşğulu, ümidvar, həyəcanlandırıcı, şövqləndirici və insanları xoşbəxt etməyi hədəfə alan gözəl sözlər danışaq.

Müsbət düşünmək, müsbət danışmaq gözəl olar. Təhrik edici şəkildə danışmaq, məncə, yaxşı deyil. Şüuraltında insanlarda pis duyğular yaradır. Hər nə qədər əhəmiyyətsiz hesab etsələr də şüuraltına o yerləşir.

Gözəl sözü bol istifadə etmək israf deyil. Rahatladan, gözəl sözləri bolluca işlətmək lazımdır.

İncə düşünmək çox əhəmiyyətlidir. Mən danışarkən hər sözümə çox diqqət edirəm. Çünki qadınlar incə varlıqlardır, çox nəzakətlidirlər. Bir sözün vurğusundakı səs tonu belə əhəmiyyətlidir.

Din sevgi ilə, şəfqətlə olan bir gözəllikdir, zorla, məcburiyyətlə olmaz.

Burada çox uzun bir imtahan veririk. Əgər bu imtahan verməsəydi cənnətə girən insan, bu taxtların niyə var olduğunun mahiyyətini anlamazdı. Cənnət qədəhlərini başa düşməzdi. Yedikləri meyvələrin, içdikləri gözəl içkilərin nə üçün ərmağan edildiyini düşünməzdi. Nemətin sevincini və gözəlliyini yaşaya bilməzdi.

Üst pərdədən meydan oxuyurmuş kimi üslub işlətmək yaraşmır. Doğru olmayan bir rəftar olduqda bunun səhv olduğunu gözəl sözlə izah etmək lazımdır. Səhv görülən işləri konkret nümunələr göstərərək izah etmək lazımdır. İzah edərkən də meydan oxuyurmuş kimi bir üslub işlətmək fayda deyil, zərər verər.

Gənclərin ruhunda həmişə incəsənət, estetika və gözəllik vardır. Gözəl söz eşitmək, gözəl mühit görmək istəyirlər. İncəsənətin təşviq edilməsi gözəlliyin təşviqidir.

Qorxudan, dəhşətdən usanmış, ölümdən qaçıb gəlmiş insana ən kiçik incidici söz deyilməz. Suriyalılar Allahın bizə göndərdiyi qonaqlardır.

Bəzi müsəlman görünüşlü insanlar o qədər öz rahatlığına düşkün olur ki, münafiqlə bağlı ayələri eşitməyə belə dözə bilmirlər. İslama, Qurana söz deyildikdə vecinə olmur. Özünə söz deyilsə dərhal reaksiya göstərər. Bu çox çirkin əxlaqdır.

Münafiq küfr əhlinin yaltağı olar, müsəlmana şəfqət göstərməz. Küfr əhlinə qarşı acizdir, müsəlmana qarşı dikbaşlı və təkəbbürlüdür. Küfr əhlini tərifləyər, İslamı müsəlmanları heç vaxt tərifləməz, gözəl söz söyləməz.

Nifrət dolu insanlar gözəl insanı və gözəlliyi təqdir edə bilməz və onların ağzından gözəl söz çıxmaz. Murdarlar dəstəsindən gözəl söz gözlənilməz. Murdarlar dəstəsinin murdarlığı həmişə öz başına tökülər.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründə müşriklər və münafiqlər, zəif ağılları ilə Quranı bəyənmirdilər. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-dən Quranı dəyişdirməsini istəyirdilər. Buna görə də, Peyğəmbərimiz (s.ə.v); "məndən bir söz yazmayın" deyə vəsiyyət qoyub getmişdi.

Hz. Mehdi (ə.s) dediyində dəccalı da biləcəksən, dəccal dediyində hz. Mehdi (ə.s)-ı da biləcəksən. İkisi bir bütündür. Yəni zidd olaraq yaradılmışdır, gecə-gündüz kimi, yaxşı-pis kimi. Dəccal varsa mütləq hz. Mehdi (ə.s)-da vardır. Hz. Mehdi (ə.s) varsa mütləq dəccal da vardır.

Hiyləli quruluşu müsəlman görsə də çətinliyə düşməyəcək. Çünki onu yaradan Allahdır. Müsəlman sakit olacaq.

Ayələrdə bildirilən rəftar belədir: gərginliyə, qəzəbə, ürəyində yaranan hər cür narahatlığa icazə vermə, belə bir vəziyyətə düşmə, qorxma, kədərlənmə, narahat olma, psixi olaraq sənə zərər verən rəftar göstərmə.

Müsəlman səbirli olmalıdır. Yəni ani qəzəbə fikir verməyəcək, əsəbiləşməyəcək.

Gözəl öyüd qəlb qırmayan, təhqir etməyən, sarsıtmayan, narahat etməyən şəkildə olar.

Hər şeyin bir başlanğıcı və sonu vardır. Allahın başlanğıcı və sonu yoxdur. Yaradılan hər şey kimi. Lakin əlhəmdülillah, Allahın ruhunu daşıdığımız üçün cənnətdə başlanğıcımız var, sonumuz yoxdur.

Şəfqət, mərhəmət, mülayimlik―Allahdan istədiyimiz bu deyilmi? Cənnətdə nə istəyirik? Allahın bizi bağışlamasını, bizə qarşı mülayim, şəfqətli və qoruyucu olmasını istəyirik. Biz də insanlara qarşı belə olmalıyıq.

Allaha həmişə hüsnü-zənn etməliyik. Məsələn, necə insan sevdiyinə qarşı hüsnü-zənn edirsə, Allaha qarşıda mütləq hüsnü-zənn edilməlidir. Bir şey olanda mömin: "Allah xeyirlə yaratmışdır. Allah doğrusunu bilir"―deməlidir.

Allah bir detal, hikmət yaradarkən mömin: "Biz Onun elminə bələd olamaya bilərik. Amma O bizim hər şeyimizi bilir. Biz Ona təslim olmuşuq"―deməlidir.

Hüceyrə Allahın sənətinin çox ehtişamlı təcəlli etdiyi yerdir. Bir insanı hüceyrənin içinə atsan, orada bir həftə yaşasa alını səcdədən qalxmaz. Oraya girə bilmədikləri, o aləmi görə bilmədikləri üçün insanların imanları zəif olur.