Adnan Oktar A9 TV; 24 aprel 2017

Dünya imtahan üçün gəldiyimiz qısamüddətli kursdur. Burada hər kəsin səhvləri, əksikləri ola bilər. Şəfqət əhəmiyyətlidir, şəfqət sakitləşdiricidir. Şəfqətlə baxmağı bacarmayan insan qəzəblənməyə çox meylli olar. Bu qəzəb də Allah qorusun qəlbi parça-parça edər. İsrarla şəfqətdən yana olmaq lazımdır.

Mühacir qardaşlarımız bu vətəndə öz evindəymiş kimi olmalıdır. Bir qonaq qardaşımıza hücum edildikdə bütün vətəndaşlar birlik olub onu qorusun. Suriyalı qonaqlarımızı sevməyənlərdən soruşduğumuz zaman, sevdikləri bir insan belə çıxmır. Bütün dünyaya nifrət və qəzəblə baxırlar.

Mömin əfv edəndir, kin saxlamaz, qəzəblənməz. Möminlər arasında uzanan məsələ olmaz.

İnsan qəzəbi gülünc hesab etməlidir. Ağılla həll ediləcək bir şeyi qəzəblə həll etmək insanı gülünc vəziyyətə salan haldır.

Qəzəb bədənə çox zərərlidir, qəzəb nəticəsində insanın ürək ritmi pozula bilər, təzyiqi yüksələ bilər, beyin qanaması ola bilər. Qəzəblənən insan həm özünə, həm də ətrafına zərər verər. Müsəlman təvəkküllü olur, hər şeyi Allahın yaratdığını bilər və hüzurla hərəkət edər.

Qəzəblənməyən insan ibadət zövqünü alar, biz pisliyə qarşı hər zaman bağışlayıcılıqla, şəfqətlə cavab verərik. (Fussilət surəsi, 34: Yaxşılıqla pislik eyni ola bilməz. Sən, ən gözəl tərzdə (pisliyi) uzaqlaşdır; bu zaman, (görərsən ki,) səninlə onun arasında düşmənçilik olan kimsə, sanki mehriban dost(un) olmuşdur.)

Əsəbiləşmək insanı hörmətdən salan, görünüşü gülünc vəziyyətdir. İnsanın özünə qəzəbi heç yaraşdırmaması lazımdır. Mömin qəzəblənəcəyi vəziyyətlə qarşılaşar, lakin Allaha sığınıb bu duyğunu məğlub edər. Allahın göstərdiyi təsvirə qəzəblə deyil, xeyir gözü ilə baxar.

Tez qəzəblənmək də küfrdən gələn vərdişdir. Allah, İslamı tanıdıqdan sonra bütün bu çirkin əməllərdən imtina edilməsini istəyir.

Normalda hər insanın çox normal və stabil olması lazımdır, lakin insanlarda yaxşılıq zənginliyi olduğu qədər pislik zənginliyi də olur. Qısqanclıq, qəzəb, eqoistlik, dava-dalaş, dedi-qoduçuluq kimi mənfi xüsusiyyətlər bəzi insanlara heyrətamiz şəkildə hakim olur.

Qəzəblə hərəkət edən birinə sərt üslubla yaxınlaşmaq olmaz. Müsəlman hər vəziyyətdə sevgi ilə, şəfqətlə yaxınlaşmaqla məsuldur.

Hər kəsə qəzəblə yaxınlaşan, həmişə təhqir dolu bir üslubun yayılması mənəvi fəlakətdir. Sevgiylə, mərhəmətlə bu fəlakəti dayandıracağıq.

Sevgisizlik milli təhlükədir. Qaranlıq ruhu olan bu insanlar sosial mediada da hər şeyə qəzəb və kinlə yaxınlaşırlar.

Sevgisizlik və keyfiyyətsizlik ilə həyat sanki özləri üçün bəlaya dönmüş olan insanlar cənnət kimi mühitdə yaşayan möminlərə həsəd aparırlar. Həsəd aparanların pis sözləri, qəzəbləri və kinləri yalnız özlərinə zərər verər. Həsədin pisliyi müsəlmanlara yaxşılıq kimi qayıdar.

Cənnətə bu ruhla gedirik. Axirətdə tanımadığımız ruhla qarşılaşmırıq. "Bu şəxsiyyət necə şəxsiyyətdir, yeni şəxsiyyətdir" demirik. Eynidir bu şəxsiyyət. Nə əlavə var, nə də əskilmə. Sadəcə əsəbiləşmə və qəzəblənmə gücümüzü itirmiş oluruq.

Cənnətə dünyada təhsil alan bu ruhla gedirik. İncə hadisələri görmə gücümüzü burada qazanırıq. Cənnətdə əsəb və qəzəb bizdən alınar.

Cənnətdə hər kəs gözəl əxlaqlıdır. Kin, qəzəb qətiyyən yoxdur. Qorxu yoxdur. Narahatlıq yoxdur, kədərlənmə yoxdur. Bunlar dünyada xüsusi olaraq verilib.

Gənclər üfüqlərini genişləndirsin. Daha geniş və ağıllı düşünsünlər. İlk öncə qəlbləri sevgiyə açıq olmalıdır. Bu narahatlıq verər. Bunu görüb kəskin şəkildə buna qarşı tədbir almalıdırlar. "Mən niyə qəzəblənməyə bu qədər meyilliyəm, sevgisizliyə bu qədər meyilliyəm? Sevgiyə niyə bu qədər qapalıyam?" deməlidir.

Kin, nifrət, qəzəb, sevgisizlik, şəfqətsizlik və eqoistlik olduqda göz qaralar, dil qaralar, danışa bilməz insan. Sevgini qəbul etməyənlərin dilinə diqqət yetirin, heç bir şəkildə danışa bilməzlər. İki sözü bir yerə gətirə bilməzlər.

Müsəlmana romantiklik və qəzəbli olmaq yaraşmaz. Çünki müsəlman həmişə Allah ilə birlikdə hərəkət edən varlıqdır. Həmişə ağıllı və düzgün düşünməlidir. Çox qorxunc görünən hadisəni belə Allahın yaratdığını unutmamalıdır.

Müsəlman üçün qəzəblənmək çox gülünc bir şeydir. Qəzəb alovu adamı bürüyür, heyvanların sürüklədiyi kimi sürükləyir. İnsan da qəzəbini yatırda bilmir, özünü rəzil-rüsvay edir. Belə olmaz. Ağlını işlətməlidir.

Əvvəla müsəlman anormal şeylərə müqavimət göstərməyi bacarmalıdır. Məsələn, qəzəblənməyə müqavimət göstərməyi bacarmalıdır. Qəzəblənmək heyvani instinktdir. Qəzəblənməmək insani üstünlükdür.

Heç kimin döyüş üslubundan istifadə etməməyi lazımdır. İnsanın ruhu nifrətə də, sevməyə də, ağlamağa da, gülməyə də uyğundur. Gülməyi seçmək lazımdır. Nifrət yerinə, sevgini üstün tutmaq lazımdır.

Ayələrdə bildirilən rəftar belədir: gərginliyə, qəzəbə, ürəyində yaranan hər cür narahatlığa icazə vermə, belə bir vəziyyətə düşmə, qorxma, kədərlənmə, narahat olma, psixi olaraq sənə zərər verən rəftar göstərmə.

Müsəlman səbirli olmalıdır. Yəni ani qəzəbə fikir verməyəcək, əsəbiləşməyəcək.

Kini, əsəbi imanla aradan qaldırmaq lazımdır. Qurana tabe olan müsəlman hər şeyə məqbul, ağılla baxar. Bir insana əsəbləşmək yerinə onu qazanmağı əsas götürər.