Adnan Oktar A9 TV; 4 yanvar 2015

Əziyyət çəkən adam, çətinlik çəkən adam gözəl olar. Getdikcə gözəlləşir, getdikcə cavanlaşır. Əgər kafir bunu yaşamış olsa, əziyyətə dözməyib əldən düşər. Amma mömin əziyyət çəkməklə cavanlaşıb, gümrah olur. Tamamilə əks təsir göstərər.

Müsəlman mütləq əziyyət, çətinlik, zəhmət çəkərək yaşamaq məcburiyyətindədir. Məsələn, Allah üçün kitab yazar, tədqiqatlar aparar, başqa biri isə gəzər, əylənər filan, amma müsəlman çətinlik içində olar. Görərsən ki, əl-üzü çox nurludur, gözəlləşmişdir. Digəri: "Həyatımı yaşayıram" deyir. Bir də görərsən ki, donuqlaşmış, mənasını itirmişdir. Əylənə də bilməz o. Əyləndiyini zənn edər, amma əylənə bilməz.

“Mən Cənnətə gedəcəyəm” deyir. Əgər sən Allah yolunda iztirab, əziyyət və çətinlik çəkməsən, onda cənnətə gedə bilməzsən. Sən kimsən bilirsənmi? Allah uzaq eləsin, sən insan surətində yaradılmış, gözəl görünüşlü, lakin ruhsuz bir varlıqsan. Bunların cənnətə getməsi qeyri-mümkündür. Bunlar dünya həyatı üçün xüsusi olaraq bir keçid forması kimi yaradılır.

Münafiqlə mübarizə aparmaq çətindir. Kafirlərlə mübarizə aparmaq çətindir. Allah üçün İslama xidmət etmək asan deyil. Çətinliklərlə qarşılaşacaq. Müsəlmanı gözəlləşdirən də məhz budur. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in o qədər gözəl olmasının səbəbi çəkdiyi çətinliklərdir.

Deyir ki, "Mən çox xoşbəxt yaşadım, ömrüm boyu heç bir çətinliklə qarşılaşmadım". Bu qazanc deyil ki. Bir sözlə cənnətə gedə bilməz. Allah ayədə: "Yoxsa siz elə güman etdiniz ki, sizdən əvvəlkilərin başına gələnlər sizin başınıza gəlmədən Cənnətə daxil olacaqsınız?" (Bəqərə surəsi, 214) deyir. Müsəlman Allah yolunda mübarizə aparacaq, çətinliklərlə üzləşəcək, zəhmət çəkəcək. Kafirlərə qarşı, münafiqlərə qarşı mübarizə aparacaq.

"Kaş Allah ağrını yaratmasaydı" deyir. Odun kimi olardın. Tutaq ki, cənnət çayına getdin. Eləcə durub baxarsan. Amma əziyyət çəkmisənsə cənnətin bir çınqılını belə dəfələrlə öpərsən. Bu çox əhəmiyyətli bir mövzu olduğu üçün, Allah da uzun bir ömür verib insanları əziyyətdən keçirir. İnsan bundan sonra normal hala qayıdır.

Təbliğdə nə olacaq? Əziyyət, məşəqqət, çətinliklər, təhdid olacaq. Bunlar artdıqca təbliğin dəyəri artar, Allahın razılığını daha çox qazanarsan. Məqsədin əgər Allahın rızasını qazanmaqdırsa, rəhmətini qazanmaqdırsa. İki günlük dünya həyatı üçün elə qorxaqcasına, ürkəkcəsinə yaşamaq çox alçaldıcı bir vəziyyətdir.

Təhdid olmasa belə müsəlman onun olmasını qəlbən istəməlidir. "Kaş ki, təhdid edən biri olsa da daha çox savab qazansam" deməlidir. Peyğəmbərimiz (s.ə.v) həmişə təhdid altında yaşadı; Əbu Cəhilin, Əbu Ləhəbin o dövrün fironlarının təhdidləri altında. Hz. Musa (ə.s) daim Fironun təhdidi altında yaşadı.

Səmimiyyət insana baha başa gələr. Əzab çəkər, yorular, hətta bəzi hallarda başı bəlaya da girər. Sən çox yaxşı yaşayırsan. Lazım gələndə mənfəətini güdürsən. Mənfəətini bir körpəni qoruyan kimi qoruyursan. Burada səmimiyyət vardırmı?

Rifah səviyyəsi artdıqca əziyyət çəkən, qəm çəkən insanlar da qalmır. Bu zaman sənətkar də qalmır. Kasıb yaşayan, qəm və əziyyət çəkən insanlar çox gözəl sənət nümayiş etdirərlər. Allah, sevginin dərinləşməsi üçün kədəri, əziyyəti verir. Nə qədər əziyyət çəkərsə, o qədər də sevgini, dərinliyi yaxşı bilir.

Kim Mehdi (ə.s)-ı sevirsə Allah onu güc verir. İran Mehdi (ə.s)-ı sevdiyi üçün Allah PKK bəlasını da üstündən götürür, güc-qüvvət verir, cəsarət verir. Mehdi (ə.s)-dan uzaq olan isə məğlub olur, əzilir, məhv olur. Məsələn, İraq mehdiyyətə qarşı çıxdı, məhv oldu. Suriya və Misir mehdiyyətə qarşı çıxdı, məhv oldular.

Müsəlman cinnət halına qarşı daima ayıq-sayıq olmalıdır. Bu şeytanın bir hiyləsidir. Şeytan götürüb cəhənnəmə aparmaq istəyir. Yanına aparmaq istəyir, iddialıdır axı. Müsəlman qəbul etməyəcək. Haram olduğunu bildiyi üçün Allaha sığınmalı, “hasbiyallahu və nimel vəkil” deməli və haramdan uzaq durmalıdır.

Allahın bir məqsədi var; dünya boşuna yaradılmamışdır. İslamı dünyaya hakim etmək, Mehdisini çıxarmaq, İsa Məsihi yer üzünə endirib insanlara göstərmək, bir müddət sonra da qiyaməti qoparıb dünyanın sonunu gətirmək və axirəti insanlara göstərmək.

Eqoistlik bölünməyə gətirib çıxarar. Adam malına bağlanar. Eqoistliyin xüsusiyyəti budur. Amma eqoistlik yoxdursa, səxavətli olmaq vardır. Səxavətli olmaq hədd-hüdud bilməz. Məhz belə də olmalıdır ki, sən rahat şəkildə comərdlik edə biləsən, dostluğunu, sevgini rahat şəkildə göstərə biləsən.