Adnan Oktar A9 TV; 21 iyun 2016

Münafiq ağlı zəif olan insan ovuna çıxmış bir iblisdir. Yarasa kimi gəzər, ağlı zəif insan axtarar. Axmaqlar münafiqin toruna düşərlər. Lakin ağıllı möminin üstəsindən gələ bilməz münafiq.

Münafiqlər dərin dövlətə qarşı çox hörmətlidir; dəyərsizləşərək, alçaldılaraq ona bağlanarlar. Lakin möminlərə qarşı lovğadırlar.

Münafiq, dərin dövlətə itaət edər və tam təslim olar. Münafiqin dərin dövlətin gücünə hörmətdə, nəzakətdə əsla nöqsanı olmaz. Onlar da onu alçaldaraq öz nəzarətləri altına alarlar.

Münafiq dərin dövlətə qarşı it kimi sadiq və çalışqandır. Lakin İslama, Peyğəmbərə xidmət məsələsində tam fərqli üslubu var. Müsəlmanlara qarşı çox lovğa və tərs, lakin dərin dövlət mənsublarına qarşı olduqca itaətkar, hörmətli, mükəmməl münasibət göstərər. Çünki onlardan qorxar.

Münafiq qəribə çoxbilmişdir. Həmişə ağıl öyrədər. Öz ağlına çox güvənər. Haşa Allahı bəyənməz, müsəlmanları da bəyənməz. İrqləri də bəyənməz. Bütün insanlara qarşı qəzəblidir. Öz ağlından başqa heç kimi bəyənməz. Özünü, ən ağıllı, ən ziyalı insan hesab edər.

Müsəlmanı ən çox tərbiyə edən, ən çox düzəldən münafiq ayələridir. Bunun üçün də, Quranda çoxlu münafiq ayəsi var.

Münafiqlər dərin dövlətə qarşı ağlasığmaz hörmət göstərərlər. Hz. Musa dövründə də Fironun üstünlüyünə inandıqları üçün onun yanında kölə olmağı qəbul edirdilər.

Münafiqin ruhu ağıllanmaz, anarxiya içindədir. Hər mövzudan fitnə törətmək münafiqin xüsusiyyətidir.

Münafiq dərin dövlətə qarşı ağlasığmaz dərəcədə hörmətli və çalışqandır. Məsələn, səhərə qədər yuxusuz qalar, çox qızmar istidə çalışar, hər şeyi edər. Lakin müsəlmanlara qarşı da hər cür oyunu, hər cür pisliyi, iyrəncliyi edər.

Münafiq, müsəlmanların arasına gəldikdə əxlaqsızlığını artırmır. Mövcud əxlaqsızlığını müsəlmanlar arasında tətbiq edir. Yəni o başlanğıcdan əxlaqsız olur, şərəfsiz olur.

Münafiqin həyatı çox hüzursuzdur. Həmişə ətrafındakı insanları intizamsız etmək istəyər. Bunu edərkən də hüzursuzluq yaradar.

Münafiqlər və dəccaliyyət çox təfsilatcıdır. Allah onları təfsilatın içində həlak edir, təfsilatın içində boğur. Müsəlman çox sadədir. Çünki hər şeyi Allaha buraxmışdır. Çox ağıllı yanaşar, təvəkküllə yanaşar. İşləri də həmişə rahat gedər, həmişə xeyirə nail olar.

Münafiq danışmağa başlayan kimi, mömin bütün diqqətini cəmləşdirməlidir. Mütləq pislik və əxlaqsızlıq edər, şərəfsizlik edər. Münafiq sussa bir pislikdir, danışsa ayrı pislik.

Münafiq, müsəlmanlarla həmişə əlaqə və dialoq içində olmaq istəyər. Demaqoqluq üçün, mübahisə üçün, qarışıqlıq üçün, müsəlmanlara şübhə vermək və böyüklüyünü sübut etmək üçün belə zamana ehtiyacı var.

Münafiqdən düzəlmə görünüşləri böhran şəklində görünər. Müvəqqəti olaraq, düzəldiyini göstərər, lakin sonra yenidən azğınlaşar. Yenə düzəldiyini söyləyər. Mömin də inanar ona; baxıb düzgün, tərbiyəli, hörmətli insan zənn edər. Yenidən böhranı seçər, yenidən azar münafiq. Bu fasiləsiz olaraq davam edər, ta ki, həlak olana qədər.

Münafiq öz aləmində peyğəmbəri nəzarəti altında saxlamaq istəyər, öz rəhbərliyi altına almaq istəyər. Peyğəmbərin özü kimi düşünməsini, özüylə danışmasını, öz yanında olmasını, onun fikirlərinə görə məsələləri qiymətləndirməsini istəyər.

Münafiqlər həmişə əxlaqsız və alçaqdırlar. Mömin xoş niyyətlə gözəl bir şey söylədiyi zaman, ona namərdcə və alçaqca cavab verər, şərəfsiz formada cavab verər. Normal danışmaq qeyri-mümkündür.

İslamın hakimiyyətinin sirri münafiq zehniyyətin yox olmasındadır.

Münafiq danışarkən sərxoş kimidir. Nə etdiyini bilməz, nə dediyini bilməz manyak kimidir. Münafiqlə danışarkən sanki bir dəli ilə danışırsan. Şüuru qapalıdır, onsuz da gözlərindən bəlli olar. Gözləri axar münafiqin, donuqlaşar, dəli görünüşü alar.

Şeytan elektron yığını kimi münafiqin içini və çölünü, hər yerini bürüyər. Şeytan bədəninə nüfuz edər. Yəni bədən sahibi olmuş şeytana dönər. Münafiqin öz ruhu ölər, sadəcə şeytanın ruhu qalar orada.

Münafiqdə özünün üstünlüyünü sübut etmə səyi ömür boyu bitməz. Azğın manyakdır. Şeytani ruhla, həmişə özünü üstün göstərməyə çalışır.

Münafiqlər Peyğəmbərimiz (s.ə.v) dövründə döyüşə çıxmamaq üçün; “hava istidir” və ya “evlərimiz açıq qaldı” deyərək haşa Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in bunları düşünə bilmədiyini eyham edirdilər. Münafiqlər bu sözləriylə, şeytanın, haşa Allahdan daha yaxşı bildiyini iddia etməsi kimi Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-dən üstün olduqlarını iddia edirdilər.

Münafiqlər əvvəlcə peyğəmbəri məğlub etməyi məqsəd qoyurlar. Sonra peyğəmbərin sevdiklərini məğlub etməyə çalışırlar. Peyğəmbərləri şəhid etmələrinin səbəbi də budur, məğlub etmə istəyindən qaynaqlanmışdır. Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-in əleyhinə o qədər söhbətlərin səbəbi də yenə eyni məğlub etmə arzusu idi.

Münafiqlər eqoist olduqları üçün haşa Allahı məğlub edən olmaq istəyərlər. Şeytanın xüsusiyyəti nədir Quranda baxdığımız zaman? Haşa Allahı məğlub edən olmaq. Münafiqlər də həmişə haşa öz aləmlərində Allahı məğlub etmək əzmindədirlər.

Münafiqlər dəhşətli dərəcədə təkəbbür hissi içindədir. Haşa özlərini Allahdan böyük hesab edərlər.