Adnan Oktar A9 TV; 19 may 2016

Münafiq, insanların əksəriyyətinə tabe olar. İnsanların əksəriyyətini ilah kimi görər. Dövlət onun üçün bütdür, öz dövləti deyil, ən böyük olan dövlət. Ən güclü olan kimsə, ən böyük büt kimi onu görər və ona bağlanar. Məsələn, hazırda İngiltərə dərin dövləti; ona bağlıdır.

Münafiqlərin bütün həyatları cəhənnəmdir. Hər şeydən qorxar, hər şeydən şübhələnərlər. Cüzi tərpəniş münafiq üçün çox təhlükəli şeydir.

Münafiqlər ən başda Rəsulullah (s.ə.v)-dən şüphələnirdilər. Hər an əleyhlərində bir şey edəcək deyə Ondan qorxurdular. Heç bir hökmünə etibar edə bilmirdilər. Peyğəmbər (s.ə.v)-in hər hökmünə şübhə ilə baxırlar. Şübhəci olar münafiq.

Münafiqin öz dar dünyasında mənfəətpərəst qaranlıq bir fəlsəfəsi var.

Münafiq çox şeytanidir. Özünü ucaltmağı və üstün göstərməyi qarşısına məqsəd qoyarkən, Peyğəmbər (s.ə.v)-i də xəcalətli etməyi qarşısına məqsəd qoyar.

Münafiq müşrikin ən inkişaf etmiş, ən şiddətli olanıdır. Kafirin ən azğın olanıdır münafiq. Klassik müşrikdən, bilinən müşrikdən qat-qat irəlidir münafiqin müşrikliyi. Çünki münafiq hər şeyi özünün etdiyini və hər şeyi başqalarının etdiyini düşünər. Əşyanın gücünə inanar, insanların gücünə inanar, hadisələrin gücünə inanar, cəmiyyətin gücünə inanar. Cəmiyyət onun üçün ilah kimidir.

Münafiqdə dava eşqi deyə bir məsələ yoxdur. O gələcəyini, dünyasını, rahatlığını düşünər. Peyğəmbər (s.ə.v) İslamın yayılmasını, İslamın hakim olmasını, müsəlmanların rahat olmasını, təhlükəsizlik içində olmasını, zəngin olmasını düşündüyü halda, münafiq öz pis, eqoist, iyrənc mənfəətlərini düşünər.

Münafiqlər etdikləri o qədər əxlaqsızlığa baxmayaraq, özlərini dürüst, təmiz qəlbli, yaxşılığın simvolu kimi görərlər.

Münafiq şirk düşüncəsində olduğu üçün, müstəqil varlıq olduğunu düşünərək, Allahın onun etdiyi şeytani əməlləri görmədiyini düşünər.

Peyğəmbər (s.ə.v) İslamın mənfəətini, qurtuluşunu, xeyrini düşündüyü halda; münafiqlər, Peyğəmbər (s.ə.v)-i həmişə onlara haqsızlıq edən mövqeyində göstərən alçaqlardır.

Hər münafiq çox ağıllı, çox dürüst, çox yaxşı insan olduğu qənaətindədir, bu çox mənalıdır. Eləcə də, özünü yaxşılığın simvolu kimi görər. Halbuki həmişə alçaqlıq, əxlaqsızlıq edər.

Münafiq Allaha qarşı qəzəblidir. Peyğəmbər (s.ə.v)-ə qarşı qəzəblidir. Peyğəmbər (s.ə.v)-i qısqanar, həsəd aparar. Allahın ona verdiyi nemətləri, imkanları onun əlindən almağa çalışar öz aləmində. Hüzurunu pozmağa çalışar, onu narahat etməyə çalışar. Öz aləmində qorxutmağa çalışar. Xəbər kanallarını bağlamağa çalışar. Tənqid etməsinə mane olmağa çalışar. Sevdikləriylə əlaqə yaratmasına mane olmağa çalışar. Hüzurlu yaşamasına mane olmağa çalışar.

Münafiqin məqsədi müsəlmanların tezliklə dağılmasıdır. Çünki özü gedə bilmədiyi üçün, müsəlmanlar dağıldığı zaman gedə biləcəyinə inanır.

Mömin digər möminin xoşbəxtliyindən xoşbəxt olar. Münafiq möminin sevincindən iztirab çəkər və həmişə ədalətsizlik olduğunu iddia edər.

Münafiq möminləri kədərləndirməyə çalışarkən möminlər daha sağlam, daha bərəkətli, daha zəngin olarlar. Münafiqlər çökər, möminlər həmişə güclənər.

Möminlərin sevincini, hüzurunu, şən olmasını aradan qaldırmaq münafiqin əsas məqsədidir. Bunu şeytanın təhriki ilə edər. Gecə-gündüz müsəlmanları gərgin, çətin bir mühitdə qoymaq istəyər ki, müsəlmanlar zəifləsin. Lakin məqsədinə nail ola bilməz, Allah bəlanı ona verər.

Münafiqlərə həmişə xəstəliklər, dərdlər gələr. Allah onları çürüdər, içlərini də yandırar. Möminlərə də bu şəfa kimi gələr. Münafiq mömini kədərləndirməyə çalışdıqca, mömin daha yaxşı hala gələr, daha sağlam, daha bərəkətli, daha zəngin olar.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) uşaq kimi gənc idi. Allah onu həmişə gənc saxladı, bununla münafiqləri, kafirləri qəzəbləndirdi. Həmişə zənginlik, bərəkət verdi. Çox gözəl xanımlar verdi. Münafiqlər də həsədlərindən daxilən yandı.

Müsəlman əgər; "münafiqlərlə əlaqəli ayələr mənə xitab etmir" desə, harama girər. Oradakı ayələr bütün müsəlmanlara xitab edər. Münafiq onsuz da buna inanmır ki, ona təsir etsin. Mömin bundan təsirlənməlidir. Buna görə də, çoxsaylı münafiq ayələrini oxuyarkən müsəlman öz üstünə götürərək oxumalıdır.

Əgər insan münafiq, şirk, xəstəlik əlamətlərini özündə axtarıb düşünmürsə cənnətlik olduğunu iddia etmiş olar. Hər birini öz üstündə düşünməlidir.

Münafiq qəzəbləndiyi, həyəcanlandığı zaman küfrə daha yaxın olar. Ağzından küfr əlamətləri çıxmağa başlayar. Daha da üstünə gedilsə bilavasitə Allahı inkar edər.

Küfrün çirkinliklərini öyrəndikdən sonra təkrar küfrə qayıtdıqları üçün, münafiqlərin vəziyyəti iman gətirməyənlərdən daha pisdir.

Allah Peyğəmbər (s.ə.v)-ə nə deyir? "Bu zaman boş qaldığın vaxt, dayanmadan (dua və ibadətlə) yorulmağa davam et". (İnşirah surəsi, 7). Necə yorulmaq? Allah üçün yorulmaq. Məsələn, ayə yaz, Qurandan danış, İslamı təbliğ et. "Boş dayanma" deyir. Lakin münafiqin xüsusiyyəti boş dayanmasıdır.

Allah Peyğəmbərimiz (s.ə.v)-ə həmişə İslamı təbliğ etməyi, ayələri oxumağı, faydalı olmağı əmr etmişdir. Münafiqlərin xüsusiyyəti isə boş dayanmalarıdır.

Münafiq dəhşətli dərəcədə ədabazdır. Firon da ədabaz idi, Nəmrud da ədabaz idi. Tarixin ən başından bəri bütün fironlar, nəmrudlar, dəccallar, münafiqlər həmişə ədabaz olurlar. Hamısı həyasız olur. Hamısı qürurlu və təkəbbürlü olur. Heç bir sözün altında qalmaq istəməzlər.