Adnan Oktar A9 TV; 31 may 2014

İnsanlar nəfsə əhəmiyyət vermirlər. Halbuki, nəfs insanın içində yerləşdirilmiş xüsusi güc, mənfi bir gücdür. Allah verməsin insanı dəli edər, cinayətə, intihara sövq edə bilər. Bütün bu fəlakətlər, bəlalar həmişə nəfsin təsiri ilə olur. Bir zərərinin olmayacağını düşünər. Nəfs səni sürüyər, boğar.

Allah ilk öncə nəfsə təcavüzkar, qeyri-normal, yanlış duyğuları verir, amma ondan qorunmağın yollarını da Quranın xətti ilə göstərir. Onsuz da imtahan sisteminin əsasında bu dayanır. Nəfsə olduqca təhlükəli baxıb, ayıq və diqqətli olmaq lazımdır. Hər şeydə Allahın rizasının ən çoxu nədir, onu axtaracağıq.

Nəfs, qısqanclıq və eqoizm nəticəsində bədəndə anormal hərəkətlər baş verir. Bir zərər vermədiyini zənn edir. İnsanı məhv edər. İntihar edənlərin təhrikedici gücü nəfsdir. Onları dəli edib intihara sövq edir. Cinayətdə də nəfsə uyğun olduğu üçün cinayət törədir.

Hər şeyə şəfqətlə, mərhəmətlə, ağıl gözü ilə baxmaq lazımdır, sakit şəkildə baxmaq lazımdır. İki günlük dünyadır, imtahan olunuruq. Bəzi insanlar nəfslərinə tabe ola bilərlər. İnsan nəfsinə uysa dindən çıxmaz, ancaq günaha girmiş olar, səhvi olar.

İnsanın özünü tənqid etməsi, nəfsini təmizə çıxartmaması, müsəlmanı vəli xarakterli edər, üstün edər. Özünü qınaması onu ağıllı və sağlam edər. Özünü ucaltdıqca xəstə olur. Havalanar. Özünü qınasa, nəfsini tənqid etsə ucalar, açılar, ağıllı olar.

Mütləq hər səhf, hər qeyri-normal hərəkət hər insana ilham edilə bilər. Bilərək etdiyi üçün insanların üzü qaralar. Məsələn, səsi filan batar, ağlayar, hirslənib əsəbləşər, təzyiqi qalxar, təzyiqi düşər. Allahın dediyini etmədiyi üçün əzab çəkər. Allahın dediyini etsə, ürəyi fərah içində olacaq.

Nəfsin tərbiyə edilməsində Allahın göstərdiyi tək bir ölçü vardır; səmimiyyət.

XURAFATÇILARIN KOMANDASI DİNİ -HAŞA- ƏZAB BULAĞI HALINA GƏTİRİRLƏR. Nə qədər acı və iztirab varsa, nə qədər qadağan varsa, nə qədər insanın azadlığını məhdudlaşdıran şey varsa hamısını din adına ortaya qoyurlar.

İnsan özünü tənqid etməsə, mükəmməl hesab etsə dəli kimi olar. Müsəlman mütləq özünü tənqid etməli və etdirməlidir. Əqli sağlamlığı baxımından bu lazımdır. Yoxsa əqli pozğunluq yaranar. Mühakimə qabiliyyəti yox olar. Bəsirəti, fərasəti bağlanar. Baxın ətrafınıza, görərsiniz. Qeyri-stabillik yaradar. İnsan ağılla hərəkət edən biri olmaz.

Ağılla hərəkət edən və nə etdiyini bilən insan olmaq üçün, mütləq nəfsi tənqid etmək lazımdır. Hərdənbir olsa da, mütləq tənqid etmək lazımdır. İnsanların içində də tənqid etmək lazımdır. Bu zaman insan ağılla hərəkət edən və nə etdiyini bilən biri olar. Bu Quran möcüzəsidir. Gözlə görünən möcüzədir.

Bağışlayıcı olmaq Allahın çox bəyəndiyi xarakterdir. Çünki intiqam, ruha nəfsani zövq verər. Bağışlamaq çox çətindir. Yəni iradə tələb edir, ağıl tələb edir. Çünki insan bağışlamaqla məmnunluq hissinə çata bilməz. Lakin intiqam almaqla məmnun olar. Bunun üçün Allah bağışlamağı əsas götürür.

İnsanı nəzarətsiz buraxsan, onsuz da bədəni heyvan kimidir; dərhal acar, yuxusu gələr, qorxar, eqoistləşər. Bu heyvani yönünü imanla tarazlamalısan. Heyvan olmasına icazə verməməlisən.

Əgər nəfsi özbaşına buraxsan, birbaşa heyvan kimi baş bəlası olar. Yəni özünü ibtidai heyvan kimi göstərər.

Allah rizası üçün, İslama xidmət üçün, bir gün yuxusuz qal desən, yıxılıb özündən gedər. Lakin bu avtomobili sənə verəcəyik desən, üç gün yatmaz, oyaq qalar. Özü də ayaq üstə. Məhz insan xarakterinin kiçikliyini, səthiliyini, heyvanlara necə uyğun olduğunu buradan görürük.

Bir insan nəfsini dəli kimi müdafiə edirsə, bu əqli xəstəlikdir. İnsan orada dayanmalıdır, Allaha sığınmalıdır. "Mən necə bu qədər anormal bir insan ola bilərəm?" deməlidir. Qarşı tərəfi ağıllı şəkildə dinləməlidir. Müsəlman, yaxşı işlər görməyi əmr edib, pis əməlləri qadağan etməyə meyillidir. Buna görə də ağlı çox gözəl inkişaf edər.

Bir şeyin ziddi olmadıqda doğru olan necə ortaya çıxa bilər? Şeytan olmayacaq, nəfs olmayacaq və biz imtahan olacağıq? Gözəli və doğru olanı görəcəyik? Bu qeyri-mümkündür. Yüksək sevgini əldə etməyimiz qeyri-mümkündür, yüksək ağlı əldə etməyimiz qeyri-mümkündür. Uşaq dövrümüzdəki kimi qalarıq, təkmilləşmərik.

Münafiq ayələrini həmişə möminlərə danışırıq. Mömin öz üstünə götürməsə bu münafiq əlaməti olar. Əgər götürsə bu da mömin əlamətidir. Çünki müsəlman nəfsini təmizə çıxartmaz. Nəfs həmişə pisliyi əmr edəndir.

Nəfsi ən ağır günahlarla ittiham etmək lazımdır. Münafiqliklə ittiham etməlisən, səhvlərlə ittiham etməlisən, dəlalətlə ittiham etməlisən. "Hər cür səhvi edə bilərsən" deyə nəfsə həmişə məlumat getməlidir ki, nəfs azğınlaşmasın, müsəlmanın tərsinə hərəkət etməsin.

Müsəlmanın cənnətdəki məqamı münafiqlərlə, şeytanla, nəfslə fikri mübarizə ilə yüksəlir.

Səmimiyyət çox əhəmiyyətli mövzudur. Səmimiyyət bəzən insana baha başa gələr, nəfsinə çətin gələr, lakin səmimiyyətdə müqavimət göstərmək lazımdır.

Nəfsi üçün yaşayan səmimi ola bilməz. Başqasının yaxşılığı üçün yaşayan səmimidir.

Vəsvəsə insana həmişə gələr. İman vəsvəsəyə qarşı mübarizənin adıdır. Nəfsin hücum edər, şeytan hücum edər, başından min hadisə keçər, sən ona qarşı müqavimət göstərərsən.

“Nifrət insanları” nəfsini idarə etməkdə zəif qalmış, şeytana məğlub olmuş insanlardır. Bu şəxslərə həkim kimi yanaşmaq lazımdır. Həkimin xəstəni müalicə etməsi kimi “nifrət insanlarına” şəfqətlə yanaşıb onları müalicə etmək lazımdır. Bu insanlar da mənəvi xəstədir.

Müsəlmanın özünü duaya verməsi lazımdır. Amma yorucu dua olmaz. Quranda dualara baxın. Peyğəmbərlərin duası həmişə qısadır. "Rəbbim elmimi artır" (Ta ha surəsi, 114)―bu qədər. Qısa, lakin bənzərsizdir. "Rəbbim məni doğru yoldan ayırma"―deyir. "Saleh əməllər görməyi nəsib et".

Din siyasətə xidmət etməz, siyasət dinə xidmət edər. Biz siyasəti dinə xidmət etdiririk. Siyasət yalnız bir xidmətçidir. Din Allahın qanunudur. İstəsə də, istəməsə də hər kəs dinə xidmət edər.