Adnan Oktar A9 TV; 12 avqust 2013

Biz hal-hazırda yuxudayıq. Həyat da bir yuxudur və biz yuxu görürük. Biz bu yuxudan öldüyümüz vaxt ayılacağıq.

Cənnət sevinc yurdudur, sonsuz xoşbəxtlik və gözəllikdir. Hər şeyin ən yaxşısının olduğu bir yurda vəfat edən bir vildanı yola salırsansa yas tutmaq fikri səhv olar. “Allahın etdiyini bəyənmədim, mən daha yaxşısını bilirəm” mənası verər. Haşa. Allaha şirk qoşmaq olar

Mömin həmişə sevincli, xoş əhvali-ruhiyyəli olmalıdır, Allahın hökmünə razı olmalıdır. Hz. Mövlana deyir: "Mən vəfat edərkən bayram edin". Şəbi Arus ilə Mövləvilər Mövlana üçün çalğıları ilə rəqs edərlər.

Allah canını aldığına görə, onu xeyirlə dünyaya gətirmiş, xeyirlə də Öz qatına almışdır. Ağlamağın mənası yoxdur. Rəbbimizin qədərindən razı olmaq, onda xeyir görmək möminin xüsusiyyəti olmalıdır.

Yas tutmaq məntiqi birmənalı olaraq düzgün deyil. Müsəlmanda elə şey olmaz. Dünyaya göndərən də Allahdır, Öz qatına alan da Allahdır. Qədərə təslimiyyət, Allahın xeyrinə, gözəlliyinə, bərəkətinə etimad etmək lazımdır, doğru olan budur. Əks təqdirdə insana yaraşmayan hərəkətdir.

Allah ölüm anında hər insana, etdiklərini xəbər verəcək.

Hər gün insan ölür. Biz dünyadayıq, imtahan mühitindəyik. Hər gün xəstələnən insanlar olur. Matəmi haradan çıxarırsan? Quranda yoxdur. İslam dinində belə bir anlayış yoxdur. Ancaq müşrik xarakterdə var, bütpərəst inancda vardır. Çoxilahlı dinlərin xüsusiyyətidir. Amma İslamda belə bir şey yoxdur.

İmani mövzularla lağ edilməsi haramdır. Allahdan qorxan bunu etməz. Ölüm anında sən haşa dini mövzularla lağ edən bu lətifəni izah edə bilərsənmi? İzah edə bilməzsən. Ölərkən izah edə bilmədiyini, diriykən niyə izah edirsən?

Bəşər Əsəd, İslam Birliyini istəsin. Artıq Suriyada quru və ölü sistemlərin qalxıb, Mehdiyyətin cücərti verməsi lazımdır.

Şəhidlərə ölü demək haramdır, onlar Allah Qatında diridirlər.

Məzar gözəl-çirkin bilməz, hamını eyni şəkilə salır. Torpaq simaları dəyişir. Hamı təbəssüm edən skeletə çevrilir. Təmiz torpağın altında hamı birlikdə yatır.

ALLAHIN VERDİYİ CANI GERİ ALDIĞINDA ALLAHI SEVƏN KƏS SEVİNƏR. BUNDA XEYİR, GÖZƏLLİK GÖRƏR. İnşaAllah, cənnətə getməsinə inanırıq. AĞLAMAQ, HAŞA, ALLAHIN ƏDALƏTSİZ OLDUĞU DEMƏKDİR.

Matəm birmənalı olaraq haramdır. Möminin Allaha qovuşması şadlıqdır. ALLAHA QOVUŞMAQ ÜÇÜN SEVİNC, BAYRAM VƏSİLƏSİDİR, AĞLAMAQ ÜÇÜN VƏSİLƏ DEYİL. AĞLAYIRSANSA DEMƏK Kİ, ALLAHA ÜSYAN EDİRSƏN.

Bir insan səmimi dərin düşünərək, başqalarının belə etməməsinə fikir vermədən, diqqətini, iradəsini açıq-aşkar ölüm həqiqətini dərk etməyə yönəltməlidir. Başqa insanlar fərqində olmaya bilərlər. Çünki Allah beynimizin içində bizə imtahan verərək insanları elə göstərir, bəlkə bir çoxu ölüdür.

İnsanlar bütün ömrü boyu sıxılaraq gəzmiş xanımların, kişilərin məzardakı hallarını bir görsələr… Məsələn, ilk 20, 30, 50 gün sonra düşdükləri şəkli görsələr, dünyaya heç bir bağlılıqları qalmaz.

Hər hansı bir ölkə, kim hücum edirsə etsin, torpaqlarımızı, dinimizi, imanımızı, şərəfimizi əlimizdən almağa çalışsa , ölüm bahasına cavab verərik. Heç sözü uzatmağa belə ehtiyac yoxdur. Elə edərik,belə edərik, təhdidlər, hekayələr və.s. Amma sözü uzatmalarının özü yersizdir.

Baş verən hadisələrdən aydın olur ki, dünya ölümə doğru gedir. İnsanlıq ölümə doğru gedir. İnsanların ruhu çəkildi. Sevgini, şəfqəti, mərhəməti unutdular. Sevmək, dost , qardaş, yoldaş olmaq nə gözəldir.

Kübar cəmiyyət yığıncaqlarına yaşlı insanlar gəlir. Kimi böyrək daşı üçün, kimi təzyiq üçün, kimi xərçəng üçün dərman alır. Orada kimsə özünü sezdirmir. Ogünkü baxımlı və şən hallarını göstərirlər. Evdəki hallarını və acizliklərini göstərmirlər. BİR SONRAKI İLDƏ ONLARIN ÜÇDƏ BİRİ ARTIQ YAŞAMIR , TORPAQ ALTINDA OLARLAR. Amma onların yerinə yeni bir üçdə bir gəldiyi üçün təsirlənmirlər. 1920 -ci illərin GÖZƏLLİK KRALİÇALARININ HEÇ BİRİ YOXDUR. Onlara o illərdə 80-90 il sonrasını xatırlatsan, artistik hərəkətlər edər, gələcəkdəki vəziyyətlərini ağıllarına belə gətirməzdilər. AMMA HAMISI TORPAQ ALTINDADIRLAR. Hamısı geri ― torpağa qayıtdılar. 80 İL SONRA BUGÜNKÜ MANİKENLƏRİN HEÇ BİRİ QALMAYACAQ.

Torpağın altına girdiyində bu dünyadakı kimi şərab dada bilməyəcək. Yerin altında ona şərab xidməti edilməyəcək. TORPAĞIN ALTINDA ŞƏRABI İÇMƏYƏ DODAĞI QALMAYACAQ, ŞƏRABI İYLƏMƏYƏ BURNU QALMAYACAQ. Həyatına şərabla rəng qatmağa çalışır. O acı, ləzzətsiz, pis içkini əhəmiyyətli bir şey halına getirməyə çalışır. Əgər şərab həyatındakı ən böyük zövqüdürsə, o, bomboş keçən bir həyat deməkdir . HALBUKİ, XOŞBƏXTLİK YALNIZ QURANDAN QAYNAQLANIR.

Allah "Onlardan səni dinləyəcəklər vardır" deyir , amma ALLAH HEÇ EŞİTMƏYƏNLƏR VƏ AĞILLARININ GÜCÜ ÇATMAYANLAR ÜÇÜN "ONLAR ÖLÜDÜRLƏR" DEYİR. Ona görə BİRİNİ RAZI SALMAQ ÜÇÜN ÖZÜNÜZÜ YORMAYIN, ÖZÜNÜZÜ ÜZMƏYİN, bu, doğru deyil. Daşa bir şey izah etsək daş tərpənməsə, ona hirslənməyin mənası varmı? Şüuru açıq bir insan üçün kədərlənmək haramdır.

Dünya gəldi gedərdi, bunu hər kəs biləcək. Hər insanın bədəni mütləq öləcək, geridə evdəki əşyaları qalacaq. Bu dünya həyatı mütləq sona çatacaq. Buna görə davranmalıdırlar.

Bəzi insanlar Allahı kölgə varlıq olaraq, özlərini isə həqiqi varlıq kimi görmək istəyərlər(Allahı tənzih edərik). Halbuki, özünün bir kölgə varlıq olduğu həqiqətindən qorxmaq yox, əksinə bunu sevinc və eşqlə düşünmək lazımdır. HƏR ŞEYİN BEYİNDƏ GÖRÜNÜŞ KİMİ YARADILDIĞINI DƏRK EDƏN İNSAN CƏNNƏTİ, CƏHƏNNƏMİ, ÖLÜMÜ VƏ AXİRƏTİ ÇOX YAXŞI QAVRAYARAQ DƏRİNLİKLƏRƏ GEDƏ BİLƏR. Bu mövzuda və digər mövzularda dərin düşünmək Quranın əmridir, bunda çəkinəcək bir şey yoxdur.

Küçədə bir çox insan ölü gəzir. Allah "sən onların gördüklərini sanarsan halbuki, onlar ölüdürlər" deyir.

Ölümlü olan insan üçün Allahın sonsuza qədər diri olması çox böyük bir gözəllik və insan üçün çox böyük lütfdür.

İnsan nəticədə aciz bir varlıqdır. Ölüb qəbirə gedir. Sevdiyi kimsə öldükdə özünü itirir; "Ölürəm, yanıb yaxılıram, məhv oluram" deyir. Qəbirdəki vəziyyətinə nə deyəcəksən? Görəndə qorxub qaçır. Bəs onda kimi sevmək lazımdır? Allahı. Sənə o görünüşü göstərən kimdir? Allahdır.