Adnan Oktar A9 TV; 21 yanvar 2016

İnsanın ruhunda iki qüvvə mübarizə aparar; vicdanı və məntiqi. Mömin həmişə vicdanının tərəfində olmalıdır. Vicdanın səsinə qulaq asdıqda Allah həmişə zənginlik, bərəkət və gözəllik verir, həmişə müvəffəqiyyət verir. İslam xeyli inkişaf edir. Məntiq insanı həlak edər.

Bir insanın İslama görə yaşaması, onun, tamamilə vicdanına uyğun yaşamağa başlaması deməkdir. Küfr əhlinin məntiqini tamamilə tərk etməsi deməkdir.

Allah ümid və qorxu içində olmağımızı istəyir. "Mənim şüurum açıqdır, mən cəhənnəmə getmərəm" deyilməməsini söyləyir. Çünki küfr etdiyi halda sonradan müsəlman olan, sonra yenidən küfr edən və yenidən müsəlman olan insanlardan bəhs edir Allah. Yəni Allah ruhunu alıb yenidən verər, ruhunu alıb yenidən verə bilər; bu vəziyyətə sala bilər bir insanı, Allah uzaq eləsin. Arxayın olmaq doğru deyil.

İnsan səmimiyyətsizdisə, müsəlmanları çirkin görməyə çalışar, küfr əhlini isə, təmiz görməyə çalışar. Hər şeyi beynində tərsinə çevirməyə başlayar. Lakin müsəlman Allahı səmimiyyətlə gördükdə (özünü sıxmasa, səmimi olsa dərhal Allahı görər, özü də tam açıq şəkildə, bütün ehtişamıyla görər) dərhal Qurandakı ağıla uyar.

“İmanımı da yaşayaram, küfr əhliylə də birlikdə olaram” deyir. Belə olduqda münafiqlik başlayır. Sən Peyğəmbərlə, müsəlmanlarla birlikdə olsan Allah bəyənər. Müsəlmanları tərk edərək öz aləmində çoxbilmişlik edirsən, lakin zənn etdiyin kimi olmaz.

Küfr əhlinə güvənib müsəlmana güvənməmək kimi münafiq xarakterli bir dünyagörüşünə sahib olunduqda Allah mütləq intiqam alır.

Münafiqlər: "Müsəlmanlar bir gün dağıla bilər, əzilə bilər, lakin küfr əhli dağılmaz, devrilməz quruluşdur" deyə düşünürlər. Tarix boyu həmişə küfr əhlini güclü hesab etmiş və həmişə də məğlub olmuşdurlar.

Münafiq ilk fürsətdə köhnə inancına, köhnə həyatına geri qayıtmaq istəyər, ağlı həmişə küfr əhlinin yanında olar. O düşüncə beynindən heç çıxmaz. Müsəlman olduqdan sonra, məsələn, əvvəlki hiyləgərliyi, əvvəlki əxlaqsızlığı, əvvəlki macərapərəstliyi, əvvəlki şərəfsizliyi, əvvəlki namussuzluğu nədirsə ona qayıtmaq istəyər. O küfr həyatını unuda bilmir, dönüb dolanıb yenə eyni nöqtəyə gəlir.

Münafiqin nəzərə çarpan əxlaqsızlığı; küfr əhlinə nökər kimi xidmət edər, onlar üçün maksimum dərəcədə enerji ilə hər cür fədakarlığı edər; möminə də, əziyyət olması üçün, əlindən gəldiyi qədər hər cür işini gördürmək istəyər.

Münafiq müsəlmanlardan ayrılıb küfr əhlinin yanına getmək üçün, həmişə mövzu axtarar, fürsət axtarar. Fürsət verilməməlidir. Lakin həqiqətən münafiqdirsə onsuz da bu xüsusiyyəti özünü büruzə verər. Sən nə etsən də, özünü büruzə verər. Sən səbir etməyib, birbaşa göndərməyə çalışsan bu günah olar. Bu cür olmaz. Səbir etməlisən, çünki bəlkə şəfa tapa bilirlər. Münafiq müalicə edilməlidir.

İsrailə qarşı nifrət dolu olacaqsan, müasir heç nə olmayacaq, evin leş kimi olacaq, əşya olmayacaq, sevgisiz olacaqsan, ruslardan, yunanlılardan, iranlılardan, şiələrdən, ələvilərdən, vəhhabilərdən nifrət edəcəksən, hər kəsə söz atacaqsan. Bunları etdikdə şeytanın əlinə düşmüş olursan, nə qədər pis mövqeyə düşdüyünü görmürsənmi? Bunlar çox yanlış hərəkətlərdir. Müsəlmanın tək bildiyi şey sevgidir, sevgi dolu olmalısan.

Müsəlmanın Tövrat və ya İncildən tamamilə xəbərsiz olması çox qəribə olar. Allah Quranda Tövratdan və İncildən bəhs edir. Sanki bir əfsanədən bəhs edilirmiş kimi, davransan olmaz. O, mövcud olan bir Kitabdır. Təhrif olmuş hissələrinə əməl etməməlisən.

Münafiq, münafiqə aid ayələri qətiyyən üzərinə götürməz, ancaq mömin bu ayələrdən dərs alar. Dəhşət və heyrətlə görər bunları, mən nə eləmişəm deyə düşünər, mən münafiq əlamətlərinin içinə batmışam, bataqlığa batmışam, dərhal xilas olum deyər. Tamamilə imtina edər, tamamilə qəlbində buna son qoyar, çünki bəllidir ki, onunla yaşaya bilməyəcək, onsuz da pis olduğunu görmüş olur.

Münafiqlər danışanda şər danışarlar. Münafiqlər danışanda ya fitnə, ya bəla, ya uğursuzluq, ya döyüş səbəbi, ya sataşma səbəbi, ya vəsvəsə, ya da şeytani vəsvəsəylə şər danışarlar. Mömin bəs necə olar? Həmişə xeyir, həmişə gözəl, həmişə sakitləşdirici, həmişə fitnəni ortadan qaldıran və qəlbdə fərəhlik yaradacaq şəkildə danışar.

İman, şüur altındakı səmimi imana deyilər. Yoxsa insanın ağlı onsuz da gedib gələr. Yəni ağlından hər cür fikir keçər. Məsələn, bu doğrudurmu, bu yanlışdırmı.. Beyin budur. Beyindəki fikirlər qəribə fırtına kimidir. Bu imanla əlaqəli deyildir. Bunun adı vəsvəsədir. İman kök salmış bir şeydir. Yəni şüur və vicdanla sıx əlaqədə olan, qəlbən gətirilmiş səmimi qənaətə iman deyilər.

Allahın dünyada bu qədər bəla verməsinin tək səbəbi nankorluqdur. Şükür yoxdursa, onsuz da nankorluq vardır. Çəkilən bütün bu əzablar nankorluğun qarşılığıdır. Nankorluq çox qorxunc şeydir. Böyük vicdansızlıqdır.

Gözəl, cazibədar, baxımlı, yaraşıqlı olmağı qadağan etmək iffəti təmin edən şey deyil. Namuslu və iffətli olmaq vicdan və ağıl məsələsidir.

Məntiqləriylə hərəkət edənlər həmişə sürünərlər. Lakin əvvəlcə qalib gələcək kimi görünürlər. Vicdanlarıyla hərəkət edənlər də əvvəlcə məğlub olacaq kimi görünərlər, lakin həmişə sonunda qalib gələrlər.

Bəzi insanlar vicdanlarıyla deyil, məntiqləriylə hərəkət edirlər. "Mən məntiqimin səsinə qulaq asaram" deyir. Qardaşım sonra sürünərsən. Məntiq ilk baxışda insanı xilas edəcək kimi görünər. İnsan məntiqiylə hərəkət etdikdə məntiqinin həmişə lehinə, həmişə kefinə və mənfəətinə uyğun bir şeylər qazandıracağını düşünər. Məntiq daim insanın başını bəlaya salar.

Allah ayədə; "vicdanları qəbul etdiyi halda zülm və təkəbbür ucbatından rədd etdilər" deyir. Vicdanına müqavimət göstərir. Yoxsa vicdanı ona doğru olanı əmr edir, "et" deyir, dinləmir. Sözünə qulaq asmır. Buna görə də üzləri qaralır. Yoxsa insan vicdanının səsinə qulaq assa, üzü nur kimi olar.

Darvinizm, İngiltərə dərin dövlətinin himayəsi altında olan dünya səviyyəsindəki bir dəccal hərəkatıdır.

Münafiq həmişə pislik axtarar. Necə ki, şeytan pislik etməkdən bezmirsə, münafiq də İblis ruhu daşıdığı üçün, həmişə yeni macəralara üz tutar.

Pərişan, incəsənət olmadan, zövqsüz həyat olmalıdır deyən insanlar İslam aləmini məhv edirlər. Türkiyəni bu cür məhv etmələrinə icazə vermərik. Musiqi niyə olmasın? Rəqs niyə olmasın? Ağlınızı başınıza toplayın. Dinə, imana uyğun gəlməyən tərəfi nədir, hansı ayə ilə ziddiyyət təşkil edir? Kimə nə zərəri var, haradan çıxarırsınız bunu.

İngiltərə dərin dövləti, Türkiyənin dəyişdiyindən, müasir bir ölkə olduğundan xəbərsizdir; gücündən də xəbərsizdir, qətiyyətliliyindən də xəbərsizdir.

Musiqi də, rəqs də olmalıdır. Əyləncə olmalıdır. Dinə süni şəkildə haramlar daxil etməyin, əlavə qadağalar çıxartmayın. Bu zaman İslam bütün dünyaya hakim olacaq.