Adnan Oktar A9 TV; 26 Haziran 2012

ALLAH'I SEVEN, ALLAH'IN VERDİĞİ CANI, ALLAH ALDIĞINDA SEVİNÇ DUYAR. HAYIR VARDIR, GÜZELLİK GÖRÜR. İnşaAllah cennete gittiğine inanıyoruz. AĞLAMAK HAŞA ALLAH’I ADALETSİZ GÖRMEK ANLAMINA GELİR.

Matem bir kere haramdır. Allah'a kavuşuyor mümin, bu düğündür. Şeb-i aruzdur. ALLAH'A KAVUŞMAK SEVİNÇ VESİLESİDİR, BAYRAM VESİLESİDİR; AĞLAMA VESİLESİ DEĞİL. AĞLIYORSAN ALLAH'A İSYAN EDİYORSUN DEMEKTİR.

Allah ayette küfür için ne diyor? “Çok ağlasınlar” diyor. MÜMİNLER NE YAPACAK? ÇOK GÜLECEK AZ AĞLAYACAK. Ağladığında Allah’a olan sevgisinden, sevincinden ağlayacak veyahut Allah korkusundan ağlayacak.

Biz kan ağlamıyoruz; şeytan kan ağlar. Komünistler kan ağlıyorlar. Onlar zaten onu söylüyorlar,“Kan denizinin ufkundan, kızıl bir güneş doğacak” diyorlar. Müslüman kan ağlamaz. Müslüman Allah sevgisiyle ağlar, Allah korkusuyla ağlar, Allah’a olan coşkusundan, muhabbetinden ağlar.

Gözyaşı istemiyoruz. Allah korkusundan, Allah sevgisinden olur ama üzüntüden olan gözyaşı PKK’nın zaten istediği bir şey.

Önemli şahsiyetlerin kadın olsun, erkek olsun ağlaması doğru olmaz. İstirham ediyoruz, basına bu tarz görüntüler verilmesin. Bu perişanlık, güçsüzlük ve mağlubiyet olarak algılanır, yenilgi olarak algılanır. Karşı tarafın zaferi olarak algılanır.

Yenilen ağlar, yenen güler. Biz güleceğiz, biz güçlü olacağız ve bu gücümüzü, kudretimizi göstereceğiz. Efe millet olduğumuzu, delikanlı millet olduğumuzu, yiğit millet olduğumuzu göstereceğiz.

Her gün ağlama her gün perişanlık birçok insanı sonunda pes ettirir Allah esirgesin. Bu çok tehlikeli bir şeydir. Sürekli delikanlı millet oluğumuzu, yiğit millet olduğumuzu göstermekle mükellefiz.

Arkalarından ağlamak, şehitlerimizi rahatsız eder.

Her gün neşeliyiz, her gün sevinçliyiz. Her gün zindeyiz. Efelerimiz şehit de olur. İnşaAllah biz de şehit oluruz. Akla bak adamlardaki. “Her gün ağlayalım” diyor. Her gün üzülelim, her gün çökelim istiyor, çok büyük akılsızlık.

Biz her olayda hayır görüyoruz. Neşe ve sevinç Müslümanın vasfıdır. Aciz, ağlamacı kafa Müslümana yakışmaz.

Şehitler için ağlamak deccali sevindirir. Allah’ın övdüğü şehitlik makamına ağlamak olmaz. Ama tabii heyecanından ağlayanları tenzih ediyoruz.

Şehitlerin arkasından ağlamak deccali sevindirir. Tabii heyecanından ağlayanları tenzih ediyoruz. O, anaları ağlatmak için yapmıyor mu onu? Sen de ağlayalım diyorsun. Deccali sevindiriyorsun. Deccali sen ne ile kızdırırsın? Gülerek, eğlenerek kızdırırsın. Neşe, sevinç Müslüman’ın vasfıdır. Her şehide iftihar gözüyle bakacaksın. Cennete gittiği için sevineceksin.

Mutsuz olan insanların aklına zarar geliyor. İmansızlık mutsuzluğa, mutsuzluk imansızlığa sebep oluyor. Bu adeta kendi içinde kilitlenmiş gibi bir sistem. Mutsuzluk imansızlığı çekiyor. Halbuki Allah müslümanların mutlu olmasını istiyor. Allah sevinci beğeniyor. Bağnazlar da durmadan ağlamayı teşvik ediyor.

Her şeye ağlayın mantığı çok çok anormal. Bu, Mekke müşriklerinde olan, daha eski devirlerde Sümer müşriklerinde olan bir sistemdir. Çok samimiyetsizce Allah’a karşı güven olmadığını gösteren bir hareket. Allah’ın yaratmadığını düşünüyorsa bir insan ağlar.

Her gün insan ölür. Dünyadayız biz, imtihan ortamı. Her gün hastalanan olur. Matemi nereden çıkarıyorsun? Kuran'da yok. İslam dininde böyle bir anlayış yok. Ama müşriklikte var. Totem anlayışında, totemik inançta var. Pagan dinlerinin özelliği. Ama İslam'da böyle bir şey yoktur.

Allah korkusundan ağlamak ayrıdır, heyecandan ağlamak ayrıdır. Ama kişi, “Bu niye böyle oldu?” diye ağlıyorsa bu şirktir.

Dünya ağlama yeri değil, gülme yeridir. Dünya cehennem yeri değildir, cennet yeridir. Biz dünyada da cenneti istiyoruz, ahirette de cenneti istiyoruz. Dünyada cehennem isteyen ahirette de cehennemin içinde kalır.

Hiç kimsenin kavga üslubunu kullanmaması lazım. İnsanın ruhu öfkeye de yatkın sevmeye de yatkın, ağlamaya da yatkın gülmeye de yatkın. Gülmeyi tercih etmek lazım. Nefret yerine sevgiyi tercih etmek lazım.

Bağnazlar nerede güzel bir şey varsa yasaklıyor. Nerede çirkin bir şey var, zor bir şey varsa onu da tavsiye ediyorlar. Ağlamayı teşvik etmeleri inanılır gibi değil. Allah küfrün özelliği olarak söylüyor, “Onlar çok ağlayacak, siz güleceksiniz” diyor. Onlar da tersine çevirmiş. “Sakın gülmeyin, bol bol ağlayın” diyor. İnsan bünyesi bunu ne kadar kaldırabilir? Git spor yap, ye, iç, gül. İbadetlerini yap. Her yeri güzelleştir. Her yere sanat hâkim olsun.

Ağlama müşriklerin genel özelliğidir. Kendilerini ağlayan, zırlayan böyle güya içli, merhametli, üzülen insan olarak gösterirler. Ve böylece yolları da açılır. Halbuki insan Allah korkusundan, Allah sevgisinden ağlar; ama bunlar müşrik ruhuyla gösteriş için, oyun ve taktik için ağlar.

Bu şehit cenazelerinde ağlama olayını lütfen kaldıralım. Kuran’a uygun değil, örfümüze uygun değil, İslam ahlakında böyle bir şey yok. Bu çok eski dönemlerde Sümerler’de görülen bir adettir. Cennete gidenin arkasından ağlanmaz.

Bizde ağlama olmaz. Çanakkale’de biz ağlamadık. Dumlupınar’da ağlamadık, Malazgirt’te ağlamadık. Biz niye ağlayalım? Şehitliği bu kadar isteyen bir millet olarak, şeref bilen bir millet olarak niçin ağlayalım?

Bazı kişiler çıkarıyla çatıştığında ağlamayı silah olarak kullanır. Kendini acındırmak için, bir şeyi elde etmek için, bir şeye karşı çıkmak için, karşı tarafı yıldırmak için o bir şeytani yaygara yöntemidir. Müslüman Allah aşkıyla ağlar. Bir insanı tedirgin etmek, yıldırmak için ağlanmaz. Bu bir ahlaksızlıktır, zulümdür.

Yas tutmak haramdır, eski bir putperest âdetidir. Eski Sümerlerde, eski Mısır’da, Perslerde, Hititlerde ahirete inanmadıkları için, şehadete inanmadıkları için ölümü bir felaket olarak görüyorlardı. Allah’a isyan olarak ağlarlardı. Biz Müslümanlar şehadeti şeref olarak biliyoruz.