Adnan Oktar A9 TV; 2 Mart 2016

Allah sevilmek istiyor. Çünkü sevgi olmazsa cennetin anlamı olmaz. Kainatın anlamı olmaz, hiçbir şeyin anlamı olmaz. Sevgi ve aşkla anlamı oluyor.

Cennetin köşkleri, nehirleri, meyveleri.. hiçbir anlamı olmaz sevgi olmazsa, aşk olmazsa. Aşk için de imtihan yani eğitim gerekiyor, çile gerekiyor.

Zahirinde imtihan, batınında eğitimdeyiz, kurs. Çünkü Allah bizim ne yaptığımızı biliyor. Yaratan o zaten. Yani sonsuz öncede ne yaptığımızı biliyor. Yapıp bitirmişiz biz zaten. Bizi eğitiyor, bizim ne olduğumuzu kendimize gösteriyor. Bizi bize gösteriyor. Yani bizi bize sevdiriyor. Ahirete hazırlıyor.

Kalp Allah’la beraberse o bakışta bir güzellik, bir derinlik, bir hoşluk vardır. Ama Allah’tan uzak gafil bir kalpte göz hemen belli eder. Cenab-ı Allah ayette onu zaten bize ihbar ediyor: “Eğer istersem onları simalarından anlarsın” Sima denilen, bakışıdır. Bakıştaki anlamsızlığın sebebi, ruhunun boş olmasıdır.

Allah korkusu, Allah sevgisi anlamsız bir bakışı engeller. Allah korkusu olan bir insanın boş boş bakmasının hiçbir açıklaması olmaz. Allah’tan korkuyorsa mutlaka bakışları zeki ve keskin olur, dikkatli olur.

Hızır (as) zaman zaman insanları imtihan eder, Hz. Musa (as)’ı nasıl imtihan etti, aynı. İnsanlar onun imtihan ettiğinin farkına varmaz. Hem eğitir hem imtihan eder.

Mümin cihat yani cehd etme şevkiyle heyecanlıdır. Bir insanın kalbinde eğer bir atalet varsa, gaflet varsa bitkin ve lakayt olur. İçine kapalıdır. Çünkü onu din ilgilendirmiyordur. Allah korkusu ilgilendirmiyordur. Allah sevgisi ilgilendirmiyordur. Onun yüzüne yansıyacak bir heyecanı olmaz.

Mümin muttaki bir insanın Allah sevgisi, Allah korkusu yüzünde heyecan şeklinde kendini belli eder, görülür, hissedilir. Ama ruhu çökmüş, içi çökmüş, kafası çökmüş bir insanda bunu görmek mümkün değildir. Çünkü Allah’la bağını kopardığı için gafildir. Gafil olduğu için de heyecanı yok olmuştur.

Allah sevgisi insanda atalete müsaade etmez. Müslüman gafil olmaz. Her zaman atak, canlı ve dikkati açıktır. Gafil oldu mu bela her yerden sarar insanı. Allah esirgesin.

Darwinist eğitim olduğu müddetçe kadın cinayetleri de devam eder. Çünkü Darwinist felsefe kadınları aşağılıyor. İnsanlarda Allah sevgisi bırakmıyor, merhamet bırakmıyor, şefkat bırakmıyor. Ancak imanlı nesiller kadına sevgiyi bilir. Bu da Mehdiyet devrinde olacak.

Deccal hüzün, acı ve ıstırap getirir. Toplumun umutsuzluk, ye’s içinde olmasını, Allah’a güvenmemesini telkin eder, Allah’ı sevmemesini telkin eder. “Sizi Allah yaratmadı, tesadüfen oldunuz” der. Biz de her şeyi Cenab-ı Allah’ın yarattığını, nizam verdiğini ve sevginin, güzelliğin, neşenin esas olduğunu anlatmakla mükellefiz ve yapıyoruz.

Allah samimi aşk istiyor, samimi sevilmek istiyor, aşkla sevilmek istiyor. Yoksa Allah için kainatın bir anlamı yok. Yani aşk olursa beğeniyor Allah.

Bir şeyin zıddı olmazsa doğrusu nasıl ortaya çıksın? Şeytan olmayacak, nefis olmayacak ve biz imtihan olacağız? Güzeli göreceğiz, doğruyu göreceğiz? Bu imkansız. Yüksek sevgiyi elde etmemiz imkansız, yüksek aklı elde etmemiz imkansız. Çocukluğumuzdaki gibi kalırız, gelişmeyiz.

Allah samimi sevilmek istiyor. Gerçek sevginin, aşkın elde edilebilmesi için de çile ve şeytanın varlığı gerekiyor.

Şeytan, nefis, kavgacı insanlar, kan dökenler, savaşçılar, hırsızı uğursuzu hepsi imtihanın bir parçasıdır. “Onlar olmasaydı” diyor. Onlar her zaman olacak. İmtihanın olduğu her yerde onlar olur. Sen akıl ve irade kullanıp onlara sabırla mukabele edecek, onları yeneceksin.

Bilgiyle insan vahşi olabilir. Mesela komünist, Stalinist, terörist olabiliyor. Ama sevgiyle böyle olmuyor, sevgiyle insan oluyor. Allah’tan korkuyor, Allah’ı seviyor, insanları seviyor. Bilgiyle sevgiyi birleştirdiğinde muhteşem bir şey ortaya çıkıyor.

Allah aşktır, Allah sevgidir. Allah sevilmek istiyor, sevmek istiyor ama gerçek sevgi istiyor, böyle robot gibi bir sevgi değil. Yani mecbur olduğu için değil, içinden gelerek sevecek. Onun için Allah tutkuyu, aşkı yaratmıştır. Kullarında yaşar Allah zaten; mesela biz tutku yaşıyoruz, onun aynısını Allah yaşar.

Beyninin içindeki bir görüntü sana nasıl talimat veriyor da seni İslam yolundan alıkoyuyor? Bu kadar mı aklın zayıf? “Çevrem -yani beynimin içindeki görüntü- bana müsaade etmedi” diyor. Sen Allah’a uysana. Beyninin içindeki görüntüye niye uyuyorsun? “Çok canlı duruyor” diyor, “Gerçekmiş gibi” diyor. Gerçekmiş gibi olması, önemli değil. O, imtihan için yaratılan bir hayal. Mutlak gerçek olan Allah’tır.

İmansız, dinle alay eden, İslam’a karşı olan insanlar yoksa sen imtihan olamazsın. Olmasa dahi Allah onu yaratır. O olacak, sen onunla kıyaslanacaksın, öyle değer kazanacaksın, o olmadan olmaz.

Mehdiyet çok uzun bir dönemdir. Dönemin uzun olmasının, 40 yıl sürmesinin sebebi sevabının çok olması içindir. Yoksa Allah dilese İslam’ı bir yılda da hakim eder. Ama o zaman bir senelik sevap alınır. Allah sevabının çok olması için Mehdiyeti 40 yıla yaymıştır.

Allah insanların büyük bölümünü çirkin yaratıyor, kimini kısa boylu yaratıyor, kimini çok kilolu yaratıyor. Bu, insanların azmasını engeller. Çok güzel insan nadir oluyor, onlarda da birçok hastalık, dert oluyor. En güzel insanın bile ömrü kısacık oluyor. Yani muazzam bir imtihan ortamı var ve kusursuzca işliyor bu.

Allah yanlılarını Allah sezdirmeden korur. Allah düşmanlarını da Allah sezdirmeden ezer. O sezdirmeme müthiş bir sanattır. O sezdirmemeden dolayı imtihanın sistemi oturuyor.

Dünyadaki zorluklar güçlü bir imanın ve Allah sevgisinin gösterilmesi için gerekiyor. Zorlukların nimet yönünü görüp Allah’a sürekli şükretmek gerekir. Hz. Musa (as)'ın imtihanındaki zorlukların her biri Allah’ın onu sevmesi için vesile oldu.

Derin sevgi olmazsa cennetin bir anlamı olmaz. Onun için Cenab-ı Allah dünyada çetin bir imtihan ve köklü bir eğitim veriyor.

“Tecessüs etmeyin” (Hucurat Suresi, 12) Bu, muhbir münafıklara yönelik bir ayettir. Müslümanları ona buna ihbar edip zor duruma sokmaya çalışan alçaklara karşı Allah’ın Kuran’daki emridir.