Adnan Oktar A9 TV; 11 Aralık 2015

Hayatında neler yapacağı zaten kaderinde belli, neler olacağı da belli ama adam telaş ediyor. Ve bunu Allah en iyi şekilde yapmış, olabilecek en mükemmel şekilde yapmış. Şimdi telaşın anlamı ne? Yani akılcı hiçbir yönü yok, mantığı da yok. Çünkü konu bitmiş zaten. Boş yere telaş etmiş oluyor. Cenab-ı Allah her şeyi en güzel şekilde yaratıyor.

Vefa Allah için olur. İmansız olan insan için vefanın faturası ağırdır. Başını belaya sokar. Mümine ise bereket ve nur getirir, güzellik getirir. Müthiş bir güzelliktir, yiğitliktir. Sabrın her dakikası saniyesi iman etmeyen bir insanın kemiklerini çatırdatır, acayip ıstırap verir. Ancak imanla sabredilir. Onun için insanlar Kuran’a mecburlar.

Makul, dengeli olmak için mutlaka nefsi eleştirmek lazım. Arada sırada da olsa mutlaka eleştirmek lazım. İnsanların içinde de eleştirmek lazım. O zaman makul, dengeli oluyor insan. Bu bir Kuran mucizesidir. Elle tutulur bir mucizedir.

İnsan kendini eleştirmezse, müstağni görürse deli gibi olur. Müslüman’ın mutlaka kendini eleştirmesi ve eleştirtmesi gerekiyor. Akıl sağlığı açısından bu gerekiyor. Yoksa akıl sağlığı bozulur. Muhakeme yargısı bozulur. Basireti, feraseti kapanır. Bakın etrafınıza görürsünüz. Dengesizlik meydana getirir. Makul olmaz insan.

Mükemmel ahlak nedir? Sabır, şefkat, fedakarlık, dürüstlük, cesaret, vefa.. Allah korkusu olmadığında bunların uygulamasında şahısta gaflet meydana gelir. Mesela Allah'ı sever ama namaz kılmaz. "Ben seviyorum Allah'ı, Allah'ın benim namazıma ihtiyacı yok" der. Bol parası olur, fakirlere dağıtmaz. "Fakir bir şekilde bulur ama ben Allah'ı çok seviyorum, bu parayla mutlu oluyorum, Allah'a daha yakın oluyorum" der. Cesaret göstermez; "Şimdi hayatımı tehlikeye atmayayım ben böyle bir şey için, güzel yaşıyorum" der. Allah korkusunda cesaret gösterilir.

Aşk yoksa, tutku yoksa, derinlik yoksa, gerçek sevgi yoksa sen ne istiyorsun o zaman, neyin anlamı kalıyor? Hani hayvan gibi insanlar var diyoruz ya nasıl bize itici geliyor, nasıl rahatsız edici oluyor, mahluk diyoruz. Ama mesela fedakarsa, cesursa, sabırlıysa, kararlıysa, yiğitlik yaparsa hayran oluyoruz.

Robotların yaşadığı bir cennet, Allah’ın beğendiği bir ortam olmuyor, Allah robot istemiyor. Vefasını görmemiş, sabrını görmemiş, cesaretini görmemiş bir adamın insan olarak kendine o anlamda bir saygısı olmaz. Yani kendini değerli göremez, güzel göremez. Allah için fedakarlık yapmamış, cömertlik yapmamış, cihat yapmamış, yani sevgisini gösterecek hiçbir şey yapmamış.

Bir insan nefsini deli gibi savunuyorsa bu bir akıl hastalığıdır. İnsan orada bir duracak, Allah’a sığınacak. “Ben nasıl bu kadar anormal bir insan olurum?” diyecek. Karşı tarafı makul şekilde dinleyecek. Müslüman, emri bil maruf nehyi anil münkere açıktır. O yüzden de aklı çok güzel gelişir.

Mümin akılla hareket eder. Üzülmesi beklenen bir şeyde tevekkül eder, Allah’a güvenir, neşe içinde olur. Tevekkül zaten bu tip olaylarda yanlış reaksiyon gösterilmemesine denir.

Üzülme, ağlama, bağırma çağırma olmamasına tevekkül denir. Mütevekkil insan demek, olaylar karşısında sarsılmayan, üzülmeyen, ağlamayan, dağılmış bir reaksiyon göstermeyen insan demektir. Tevekkül ayetlerinin hepsi aynı zamanda yası ortadan kaldıran ayetlerdir.

“Dünyada çileler var, acılar var” diyor. Sen Allah’a tam bir tevekkül et de bak bakayım acı çekiyor musun? Allah acıyı bilir ama acı çekmez. İnsan da acıyı bilecek ama tam tevekkül ederse acı çekmez. O sırrı, tam tevekkülün sırrını bulmak lazım.

Mümin nasihate açık olacak. Hatalı olması bir şey değil ama söz dinleyen olması lazım. Yani küstah, saygısız olmaması lazım, züppelik yapmaması lazım. Nezaketiyle Kuran ölçüsü içerisinde dinleyip, “Yapmaya gayret edeceğim” demesi gerekir yapamasa dahi.

Müslüman hata yapabilir, hatadan korkmamak lazım. Çok büyük hata da yapabilir, Müslüman kardeşi uyarır ama uyarıya delice reaksiyon vermek çok anormal. “Tamam düşüneceğim” dersin, “Allah razı olsun yapmaya çalışırım” dersin biter. Aşırı tepki vermek anormal bir hareket.

Bütün şarkılar hep ağlama üstüne. Çünkü sadakat yok, vefa yok. Din neyi sağlıyor? Vefa, sadakat ve sabrı sağlıyor.

Yas tutmak eski Sümerlerin, Akadların, Hititlilerin, putperest kavimlerin, eski Mısır’ın uygulamasıdır, Kuran’da mebzul miktarda ayetle ve hadislerle yasaklanmıştır. Allah’a tevekküle zıt bir tavırdır.

Neşe, sevinç, heyecan, güzellik her yeri saracak. Biz cehennem pisliği istemiyoruz. Cennet güzelliği, cennet sevinci istiyoruz. Mümin hiçbir olayda Allah’a isyan etmez. Her şeyde O’ndan razı olur. Her şeyde hayır görür, her şeyde tevekkül eder.

Şeytan, nefis, kavgacı insanlar, kan dökenler, savaşçılar, hırsızı uğursuzu hepsi imtihanın bir parçasıdır. “Onlar olmasaydı” diyor. Onlar her zaman olacak. İmtihanın olduğu her yerde onlar olur. Sen akıl ve irade kullanıp onlara sabırla mukabele edecek, onları yeneceksin.

‘Emri bil maruf nehyi anil münker’ müslümanın yapacağı bir görevdir bu. Müslüman müslümanı eleştirir. Güzel yönlerini takdir eder. Eksik yönlerini hatırlatır.

Allah'ı inkar eden, Allah'ı anlayamayan bir insanın sevgiyi yaşaması mümkün değil. Allah'a vefası olmayanın sana nasıl vefası olsun. Allah'ın sanatını göremeyen senin güzelliğini nasıl görsün. Allah'a teşekkürü olmayan senin nasıl kıymetini bilsin. İman olmadan sevgi olmaz. Allah'ı sevemeyen O'nun güzelliklerini fark edemeyen insanı hiç sevemez.

Zaman geçtikçe karşındaki insanın vefasını, sadakatini, kişiliğini, fedakarlığını gördükçe insan daha çok sever. Yaşla zamanla sevgi azalmaz.

Hz. Mehdi (as)’ı seveni Allah sever. Mehdiyet’e bağlananı Allah mutlu eder. Mehdiyet’te bereket vardır.

Bir insan çok enaniyetli ise, kendini çok beğeniyorsa, büyüklük gururu varsa vücudu enaniyet kesiliyor. Tamamı ene kesiliyor. Vücudu hastalanıyor. Yani akıl hastası gibi oluyor. Firavun’da, Nemrut’ta olan odur. Akli dengesini kaybediyor. O zaman tabii vücuduna şeytan oturuyor, yerleşiyor. Artık dengeli hareketler yapamıyor. Makul davranamıyor.

PKK’ya karşı sakin, ılımlı bir politika izlenmesi olmaz. Hukuk çerçevesinde, çılgın bir politika izlenmesi lazım. Çünkü şehit azizdir. Her gün şehit veriliyorsa bu bize meydan okumadır.

Kâfirlerde ve münafıklarda bir sürü ruhu vardır. Hayvanlarda olduğu gibi. Ortak hareket ederler. Mesela ren geyikleri falan nasıl bizon sürüleri, küfür de öyle sürü halinde hareket eder. Bir yerden bir tehlike geldiğinde, bizon sürüsü olduğu gibi ona saldırmaya başlıyor. Küfürde de öyledir, toplu hareket etme özelliği vardır.

Bazen mümin münafığa çok benzer ama değildir, geçici bir hastalığa tutulmuştur. O hastalıktan onu kurtardığında, o normal Müslüman olarak devam eder. Ama münafığa da aynı tedavi yapıldığında -burada çok büyük bir tehlike var- aynı kurtulmuş gibi onda da görüntü olur, fakat o alttan alta devam eder.