Adnan Oktar A9 TV; 10 Şubat 2016

Bir şeyin zıddı olmazsa doğrusu nasıl ortaya çıksın? Şeytan olmayacak, nefis olmayacak ve biz imtihan olacağız? Güzeli göreceğiz, doğruyu göreceğiz? Bu imkansız. Yüksek sevgiyi elde etmemiz imkansız, yüksek aklı elde etmemiz imkansız. Çocukluğumuzdaki gibi kalırız, gelişmeyiz.

Allah samimi aşk istiyor, samimi sevilmek istiyor, aşkla sevilmek istiyor. Yoksa Allah için kainatın bir anlamı yok. Yani aşk olursa beğeniyor Allah.

Cennetin bahçeleri var, bağları var, meyveleri var, ırmakları var, cennette her şey var ama aşk olmazsa insanlar için de bir anlamı olmaz, Allah için de bir anlamı olmaz. Cennet aşkla güzel oluyor.

Allah aşkının elde edilmesi için mutlaka çile gerekiyor. Çilenin olması için de şeytanın olması gerekir. Şeytan da genellikle münafıkları kullanır, küfrü kullanır.

Gerçek münafık ruh hastası oluyor. Sureti katiyede vazgeçmez. Ne yaparsan yap vazgeçmez. Eğilir, bükülür, şekil alır, mahlûkattan olduğu için, şeytan olduğu için vazgeçmez. Ama müminde de bazen münafık alametleri yoğun olur. Hepsini bırakıp normal Müslüman haline gelebilir.

Münafık Müslümanlığa doğru geldiğini hissederse yanmaya başlar, çok ıstırap çeker. Onun için ya bir ahlaksızlık yaparak, ya bir satılmışlık yaparak, ya küfürle bir bağlantı kurarak, ya Müslümanlara bir oyun oynayarak ya da sinsilik yaparak şeytan olduğunu kendine sürekli telkin etmeye çalışır.

Münafık şeytanla transa geçmezse bir türlü rahatlamaz. İllaki gizli bir pislik yapacak, illaki gizli karaktersizlik yapacak, illaki bir oyun oynayacak. Onun dışında ruhu ferah bulmaz.

Kalbinde hastalık olan, gurur yapıyor, enaniyet yapıyor, kibir yapıyor. Büyüklük hissini değerli bir ibadet gibi görüyor. Hâlbuki şeytanın ifasıyla yaptığının farkında değil. Şeytani bir eylem içinde olduğunu göremiyor.

Sevgide gurur olmaz. Çünkü gurur olduğunda sevgi biter. Gurur ve affetmeme sevginin zehiridir. İnsanlar sevgiyi o yüzden götüremiyorlar. Ama affetme, gururu kontrol, gururu ezebilme sevginin yolunu sonuna kadar açar.

Bazı kişiler çıkarıyla çatıştığında ağlamayı silah olarak kullanır. Kendini acındırmak için, bir şeyi elde etmek için, bir şeye karşı çıkmak için, karşı tarafı yıldırmak için o bir şeytani yaygara yöntemidir. Müslüman Allah aşkıyla ağlar. Bir insanı tedirgin etmek, yıldırmak için ağlanmaz. Bu bir ahlaksızlıktır, zulümdür.

Allah şehadeti çok seviyor, gaziliği seviyor. Gece yarılarına kadar tebliğ yapılmasını beğeniyor. Gayretle Allah aşkının aranması, Allah'ın çok sevdiğidir. O zaman işte o aşkı, tutkuyu Allah layık olana verir.

Allah aşkı çok sever, tutkuyu çok sever. Melekler de seviyor ama onu yeterli görmüyor Allah. Çünkü melek mecbur sevmeye. Ama acı ve çile içinde olan insanın Allah'ı sevmesi, Allah'ın en sevdiği işte budur.

Allah aşktır, Allah sevgidir. Allah sevilmek istiyor, sevmek istiyor ama gerçek sevgi istiyor, böyle robot gibi bir sevgi değil. Yani mecbur olduğu için değil, içinden gelerek sevecek. Onun için Allah tutkuyu, aşkı yaratmıştır. Kullarında yaşar Allah zaten; mesela biz tutku yaşıyoruz, onun aynısını Allah yaşar.

Etle, kemikle aşk olmaz, sevgi olmaz. Ete, kemiğe göre bakmaya kalkarsan, et kemik seni boğar, ondan hiçbir şey çıkmaz. Karşındaki insanda Allah’ın ruhunu, Allah’ın tecellisini seveceksin.

Her varlığı Allah’ın tecellisi olarak görürsen Allah sana sevdirir, sen o varlığı seversin, o da seni sever. Allah’tır orada o sevgiyi yaşatan. Bunun dışında aşk diye bir şey olmaz. Sadece Allah aşkı vardır.

Mehdiyet sevgi üstüne kuruludur. Mehdiyet hep sevgiyi, merhameti, dostluğu ve kardeşliği ister. Münafık sistem, deccaliyet sistemi de tam tersidir.

Gençlerin böyle öfkeli yetişmesinin nedeni de Darwinist eğitimdir. Darwinist materyalist eğitilince sevgi kalmıyor. Sevgiyi sağlayan din ahlakıdır.

Allah Kendisi'ni samimi olarak gerçekten sevdiğimizi görmek istiyor. Bu da imtihanla mümkün oluyor. Allah'a olan sevgimize kendimiz de şahit oluyoruz.

Allah sevilmek istiyor. Çünkü sevgi olmazsa cennetin anlamı olmaz. Kainatın anlamı olmaz, hiçbir şeyin anlamı olmaz. Sevgi ve aşkla anlamı oluyor.

Kalp Allah’la beraberse o bakışta bir güzellik, bir derinlik, bir hoşluk vardır. Ama Allah’tan uzak gafil bir kalpte göz hemen belli eder. Cenab-ı Allah ayette onu zaten bize ihbar ediyor: “Eğer istersem onları simalarından anlarsın” Sima denilen, bakışıdır. Bakıştaki anlamsızlığın sebebi, ruhunun boş olmasıdır.

Allah korkusu, Allah sevgisi anlamsız bir bakışı engeller. Allah korkusu olan bir insanın boş boş bakmasının hiçbir açıklaması olmaz. Allah’tan korkuyorsa mutlaka bakışları zeki ve keskin olur, dikkatli olur.

İngiliz derin devleti dünyanın yüzde doksanını yok edilmesi gereken aşağı ırk olarak görüyor. Bütün bu yok edilmek istenen milletlerin bir araya gelip bu acımasız felsefeyi sevgiyle ilimle, irfanla ortadan kaldırması gerekiyor.

İngiliz derin devleti bütün Türki devletlerin, Arap devletlerinin, siyahi ırkların, Japonların, Çin ırkının hepsinin yok edilmesi gerektiğine inanıyorlar, bunları ilkel ırk olarak kabul ediyorlar. O yüzden bütün bu ezilen milletler bir araya gelip kendilerini yok etmeye karar vermiş İngiliz derin devletine karşı tavır alması lazım.

Münafık, Müslümanların içine girip onları yok etmeye çalışan bir iblistir. İnsanlığın en pis numunesidir, en alçak numunesidir. Ve münafıklarla orta bir zekayla mücadele edilmesi de mümkün değildir. Yani nübüvvet dürbünüyle, velayet derinliğiyle mücadele edilebilir. Yoksa çok keskin, acımasızdır münafıklar. Müthiş imkanları vardır, çok şeytani düşünürler.

Münafık Müslümanları beğenmez, kendini çok yüce görür. Kendini çok akıllı, çok zeki görür. Müslümanların önünde giden “muhteşem” bir şey olduğunu düşünür. Halbuki Cenab-ı Allah onu hiç o konumda görmüyor. Aklı kıt olduğu için durumunu fark edemiyor, sonunda rezil kepaze oluyor.