Adnan Oktar A9 TV; 6 Mart 2016

Mümin muttaki bir insanın Allah sevgisi, Allah korkusu yüzünde heyecan şeklinde kendini belli eder, görülür, hissedilir. Ama ruhu çökmüş, içi çökmüş, kafası çökmüş bir insanda bunu görmek mümkün değildir. Çünkü Allah’la bağını kopardığı için gafildir. Gafil olduğu için de heyecanı yok olmuştur.

Mümin cihat yani cehd etme şevkiyle heyecanlıdır. Bir insanın kalbinde eğer bir atalet varsa, gaflet varsa bitkin ve lakayt olur. İçine kapalıdır. Çünkü onu din ilgilendirmiyordur. Allah korkusu ilgilendirmiyordur. Allah sevgisi ilgilendirmiyordur. Onun yüzüne yansıyacak bir heyecanı olmaz.

Allah korkusu, Allah sevgisi anlamsız bir bakışı engeller. Allah korkusu olan bir insanın boş boş bakmasının hiçbir açıklaması olmaz. Allah’tan korkuyorsa mutlaka bakışları zeki ve keskin olur, dikkatli olur.

Kalp Allah’la beraberse o bakışta bir güzellik, bir derinlik, bir hoşluk vardır. Ama Allah’tan uzak gafil bir kalpte göz hemen belli eder. Cenab-ı Allah ayette onu zaten bize ihbar ediyor: “Eğer istersem onları simalarından anlarsın” Sima denilen, bakışıdır. Bakıştaki anlamsızlığın sebebi, ruhunun boş olmasıdır.

Allah sevilmek istiyor. Çünkü sevgi olmazsa cennetin anlamı olmaz. Kainatın anlamı olmaz, hiçbir şeyin anlamı olmaz. Sevgi ve aşkla anlamı oluyor.

Allah Kendisi'ni samimi olarak gerçekten sevdiğimizi görmek istiyor. Bu da imtihanla mümkün oluyor. Allah'a olan sevgimize kendimiz de şahit oluyoruz.

Darwinist eğitim olduğu müddetçe kadın cinayetleri de devam eder. Çünkü Darwinist felsefe kadınları aşağılıyor. İnsanlarda Allah sevgisi bırakmıyor, merhamet bırakmıyor, şefkat bırakmıyor. Ancak imanlı nesiller kadına sevgiyi bilir. Bu da Mehdiyet devrinde olacak.

Deccal hüzün, acı ve ıstırap getirir. Toplumun umutsuzluk, ye’s içinde olmasını, Allah’a güvenmemesini telkin eder, Allah’ı sevmemesini telkin eder. “Sizi Allah yaratmadı, tesadüfen oldunuz” der. Biz de her şeyi Cenab-ı Allah’ın yarattığını, nizam verdiğini ve sevginin, güzelliğin, neşenin esas olduğunu anlatmakla mükellefiz ve yapıyoruz.

Allah samimi aşk istiyor, samimi sevilmek istiyor, aşkla sevilmek istiyor. Yoksa Allah için kainatın bir anlamı yok. Yani aşk olursa beğeniyor Allah.

Allah samimi sevilmek istiyor. Gerçek sevginin, aşkın elde edilebilmesi için de çile ve şeytanın varlığı gerekiyor.

Bilgiyle insan vahşi olabilir. Mesela komünist, Stalinist, terörist olabiliyor. Ama sevgiyle böyle olmuyor, sevgiyle insan oluyor. Allah’tan korkuyor, Allah’ı seviyor, insanları seviyor. Bilgiyle sevgiyi birleştirdiğinde muhteşem bir şey ortaya çıkıyor.

İman dünyada de ahirette de nimete mazhar olan bir güzelliktir. Ama bizler Cenab-ı Allah’a dünyada ve ahirette nimet versin diye iman etmiyoruz; varlığı açık bir gerçek olduğu için kati bir kanaatle, Hakk-ul yakin bir imanla iman ediyoruz, aşık olduğumuz, çok sevdiğimiz için iman ediyoruz. Allah’ın rızası için yaşıyoruz.

Eğlence, İslam, Kuran, yemek-içmek, her şey; hayat tek bir bütündür. İslam'dan ayrı olan bir hayat yoktur. Yani "bir kısmı İslami, bir kısmı İslami olmayan" olmaz. Her nefesinde İslam vardır; eğlenirken, gülerken, uyumada, yatmada, kalkmada; aklına gelen her yerde İslam vardır. İslam'ın olmadığı bir yer gaflet demektir, perişanlık demektir.

İnsan aklı gaflete çok açık. Tek bir saç telinde o insanın aynısı var, o insana dair tüm bilgiler var. Ama gafletle bakan düşünemiyor.

Atomda, molekülde, kromozomda görülen akıl insanın aklından kat be kat üstün. İnsanların bunu düşünmemesi şeytani bir gaflet yüzünden oluyor.

Bazı insanlar geçim kaygısına kapıldık diyorlar, zulüm altında ezilen Müslümanları unutup gaflete kapılıyorlar. Bu ağır vicdansızlıktır. Geçim kaygısına kapılıp gaflete kapılanlar ölümle birlikte her şeyi geride bırakacaklarını unutuyor, adeta gaflet yarışına giriyorlar.

Bir insanın görme, duyma, dokunmadaki sistemi bildiği halde Allah'ı hiç anmaması asla anlaşılır bir şey değil. Çok büyük bir gaflet.

Allah insanların gafletten uyanmaları için sık sık uyarılar yaratıyor. Uzayda magma kaynayan bir kürenin üzerinde gidiyoruz, etrafımız gök taşlarıyla çevrili. Çoğu insan bir kez bile Allah'ı anmıyor.

Çile ve sıkıntı yaşamayan insanlar derinlik kazanamıyor. Kolay gaflete kapılıyor. Sıkıntılar insana derinlik katıyor.

Her görüntüyü yaratan Allah. Her beğendiğimiz, her sevdiğimiz şey Allah'a ait. İnsanların gaflet içinde Allah'ı unutması mucizedir.

Müminlerin gafil insanlardan etkilenmesi çok büyük bir hata olur. Allah'ı unutanların çok olması kimseyi yanıltmamalıdır.

Bazı insanlar gaflete düştüğünü fark eder, sonra düzeltirim der. Böyle olmaz. Yüksek bir sadakat ve yüksek bir samimiyetle Allah'la bağ olmalı.

Korkuları yenmenin en güzel yolu Allah'a tam teslim olmak ve gaflet içinde olanlardan hiç olumsuz etkilenmemektir.

İnsanlar aslında cennetteki sistemi burada görüyorlar ama sebep zinciri akıllarını iptal ediyor bir anda. İşte buna biz gaflet diyoruz. Gaflet perdesinden dolayı insanlar Allah’ı göremez oluyorlar.

“Şükrederseniz” demek, “çok samimi Müslüman olursanız” demektir. Yoksa adam esrar satar, kazanır, şükreder. Zulüm yapar, silah satışı yapar, şükreder. Öyle değil. Kuran’a tam uyarak samimi olmakla şükredilir.