Adnan Oktar A9 TV; 6 Ocak 2016

Sevgide gurur olmaz. Çünkü gurur olduğunda sevgi biter. Gurur ve affetmeme sevginin zehiridir. İnsanlar sevgiyi o yüzden götüremiyorlar. Ama affetme, gururu kontrol, gururu ezebilme sevginin yolunu sonuna kadar açar.

Bir insan çok enaniyetli ise, kendini çok beğeniyorsa, büyüklük gururu varsa vücudu enaniyet kesiliyor. Tamamı ene kesiliyor. Vücudu hastalanıyor. Yani akıl hastası gibi oluyor. Firavun’da, Nemrut’ta olan odur. Akli dengesini kaybediyor. O zaman tabii vücuduna şeytan oturuyor, yerleşiyor. Artık dengeli hareketler yapamıyor. Makul davranamıyor.

Dünyayı gurur, kibir kaplamış durumda. Herkes, her ülke kendisinin büyük olduğu iddiasında. Oysa büyük olan yalnızca Allah'tır.

Gurur ve kibir olduğunda samimi arkadaşlık kurulmaz. İnsanların çoğu dengeli değildir; sabırlı olmak, ısrarla Allah sevgisini, Kuran ahlakını anlatmak gerekir. Ham taşı yontup ondan mikap taşı oluşturmak mühim olandır.

Affetmemek, gurur, enaniyet, kendini büyük görmek, bencil olmak gibi tüm bozuklukları din ahlakı ortadan kaldırır. Affetmemek beladır. Affetmemek insanın kendisini sıkar. 10-20 sene affetmemenin verdiği sıkıntıdan kurtulamıyor, oysa imanla bunlar çok kolay aşılabilir.

Allah korkusu olmadığında insanlarda kibir gelişir. Allah korkusu her türlü anormalliği ortadan kaldıran nimettir. Gurur, kibir, kıskançlık gibi hastalıkların tek ilacı Allah korkusudur. Bu hastalıklar insanı kaplarsa sevgi ortadan kalkar. Sevginin ve güzelliğin kaynağı Allah korkusudur.

Aşk gururu kabul etmez. İnsan sevdiğine karşı saygılı, hürmetli, merhametli olur. Kuran’a göre mümin sevdiklerine karşı tevazulu, şefkatli ve merhametlidir. Küfre ve münafıklara karşı ise onurludur. Müminlere gurur yapmak Kuran ahlakına uygun değildir.

Genç kızlar ve delikanlılar birbirlerini ön yargıyla değerlendirmesinler. Mutlaka kibir yapacak, mutlaka gurur yapacak, mutlaka mahcup edecek diye çekiniyorlar. Değer vermeyecek, bir şekilde küçük düşürecek diye çekindikleri için birbirlerine karşı gardlı oluyorlar. O zaman sevgisiz, saygısız, kim kimi daha çok küçük düşürecek, kim kimi alt edecek yarışı oluyor. İki taraf da sadece koz kazanmak istiyor. Bu koşulda dostluk olması, samimiyet olması mümkün değil. Bunun ortadan kalkması için iki tarafın da ortak bir anayasada, Kuran’da ittifak etmesi lazım. Kuran’ı esas almayan bir insana nasıl güvenebilirsin, nerede ne yapacağından nasıl emin olabilirsin?

Gurur aşık için enayilik olur. Aşkın için ölümü göze alırsın. Gururu dinlemek az sevgide olur. Bencildir kendini daha çok seviyordur, gururu daha önemli olur. Gerçek aşık ise gururunu ezip ruhunu tamamen karşısındakine bırakır. Gururuna uyan aşkın derinliğini yaşayamaz. Gururu olan kişinin gözünde bir blokaj vardır, aşk o blokajı aşıp karşısındakine geçmez. Ama iki taraf da egoist değilse sevgi okyanus gibi ondan ona akar.

İnsanların çoğunda bunca acizliklerine rağmen gurur ve galip gelme hırsı olması mucizevi bir durumdur. Asil insan eleştiriye karşı direnmez.

Milletin gururu, hayrı ve onuru önemlidir. Tayyip Hocam milletin hayrı için kararlar aldığında kişisel gururla buna karşı çıkmak yakışık almaz.

Sevginin üstadı kadınlardır. Bir kadının gerçek sevgisini hak etmek kolay değildir. Muazzam bir sanat, akıl ve irade gerektirir. Bunun için gurur olmaması gerekir. Kadın gerçek sevgiyi çok iyi sezer, bakışından ses tonundan mimiklerinden hemen samimi sevgi olup olmadığını anlar.

İman zafiyeti ve gurur sevginin önündeki en büyük engellerdir. İman zafiyetini ezen, Allah’a kendini tam bırakan, Allah’ın büyüklüğünü görüp özel akıl boyutuna giren insan sevgiyi çok rahat elde eder. Allah’ın büyüklüğüne ait özel bir akıl boyutu vardır. Bir samimiyet, bir de bu boyuta girmek insanı metafizik bir varlığa dönüştürür. Allah’ın büyüklüğünü unuttuğunda kendisinin sadece acz içindeki yönlerini gören insan “beni seven olur mu ki” diye sevgisizlik içinde yaşayıp sevgisizlik içinde ölüp gider. Boş yere kendilerini sevgisizliğe mahkum ediyorlar.

Sadece “Ben Allah’ı seviyorum” demek yeterli değil, Allah korkusu çok önemlidir. Allah'tan korkmayan kibirli, gururlu oluyor. Allah korkusu olduğunda ise insanda mükemmel ahlak oluşuyor. Enaniyet olmuyor o insanda. Sevecen ve dürüst oluyor.

Özür dilemek güzel bir sevgi gösterisidir. Özür dilemeyi de özrü kabul etmeyi de zor görmemek gerekir. Şeytanın oyununa gelmekten kaçınmak önemlidir. Gururu bahane edip affetmemek veya özür dilememek insanın kendisi için kayıptır.

Gururla, üstünlük iddiasıyla İttihad-ı İslam olmaz, bunu hiçbir ülke kabul etmez. Hizmet ruhuyla, saygıyla, sevgiyle, şefkatle olur.

PKK, Allah’ın varlığını bilir, bilmez olur mu? Sırf gururdan yapıyorlar. Gerçekte Allah’a inanmayan tek bir PKK’lı yoktur.

Teröre çözüm konusunda; şefkatle, sevgiyle, akılla, merhametle, gurur kırmadan, onur kırmadan, sevecen bir yaklaşımla bilimsel mücadele, bilimsel anlatım konuyu kökten halleder. Onun dışında iddialaşarak, karşılıklı gurur savaşı gibi bir görünüm hissederse karşı taraf ikna edilmesi çok zor olur. Bilimsel anlatım, vicdanlara hitap yeterlidir.

Komünist düşüncede tek çözüm; o kişiyi rencide etmeden fikirlerinin yanlış olduğunu ona anlatmaktır. Gururunu kırarak anlatırsan yine anlamaz. Zıtlaşır, inatlaşır. Gururunu kırmadan anlatacaksın.

Gerçek Müslümanlar mütevazıdırlar, rahattırlar, candandırlar, artistlik yapmazlar, gurur yapmazlar, ağır hoca, molla havasına girmezler. Evliya havalarına girmezler. Gevrek sesli, özel adam havası vermezler. Normaldir tavırları, sevecendirler.

Gururu kırmamak çok hayatidir. Gururu kırılan bir insan deli gibi olur, enaniyeti kırılan bir insan deli gibi olur. Gururunu kırmamak, şefkat göstermek, tevazu içinde konuyu anlatmak, gerekiyor.

Gururu kırmamak çok hayatidir. Gururu kırılan bir insan deli gibi olur, enaniyeti kırılan bir insan deli gibi olur. Gururunu kırmamak, şefkat göstermek, tevazu içinde konuyu anlatmak, gerekiyor.

İttihad-ı İslam için gurur ve büyüklük hissi olmaması lazım. Bunun bir hizmet etme, güzellik sunma isteği olduğu iyi vurgulanması lazım. Çünkü insanları en kızdıran konulardan birisi, kendisine büyüklük taslanmasıdır.

İran çok gururlu. Bu gururu bırakıp daha halim olmaları gerekir.

Marksizm ve Leninizm’in kökeninde şiddet vardır, gurur var.