Adnan Oktar A9 TV; 18 Nisan 2013

Büyük felaketler derin düşünmeyi arkasından getirir, çok derin düşünmeyi arkasından getirir. Dünyanın boş olduğunu anlar o zaman şahıslar. Onun için her şey hayırla oluyor.

Şiddet, acımasızlık, terör Müslüman’ın vasfı değildir. Gerçek Müslüman’ın merhamet ve sevgi dışında bir yolu olmaz.

Bizim mesleğimiz şefkat, sevgi ve affediciliktir.

Hıristiyanlara çok şefkat gösterelim. Mazlum onlar, onlar can. Çok nadir, orada burada küçük küçük kiliseleri var. Alay edenler oluyor, darp edenler oluyor. Zor şartlarda Allah’a inançlarını korumak, Allah’a olan sevgilerini ifade etmek için gayret ediyorlar. Çok çok şefkatli davranın. Merhametle, muhabbetle davranın. Her yerde kardeşlerimiz koruyup kollasınlar.

Musevi olsun, Hıristiyan olsun canlarımıza çok coşkuyla sahip çıkın. Çok eziliyorlar dünyanın her tarafında. Alay ediyorlar, küfür ediyorlar kendi kıyafetleriyle dışarıda gezdiklerinde. Çok fazla dinsiz, ateist var. Onun için her yerde şefkat, merhamet gösterin ve sahip çıkın.

Türk askeri şefkatte, merhamette dünyada tektir. Askerimiz nereye gitse uğur, bereket götürür.

Gerçek tutkuda insan sevgiyi,fiziği için değil, Allah rızası için ona sunar. Çünkü güzellik kısa sürede gidecek. Allah için olan tutku çok güzeldir.

Tutkunun gerçek olması için, Allah’a tam teslim olmak lazım. Ben yaparım diyorsa zaten olmaz o. O tutku değildir. Tutkuyu Allah yaratır. Allah’a tam teslim olanda tutku gelişir. Bu Allah’ın onlara bir nimeti, bir güzelliği. Yani bu, parayla pulla, şöhretle elde edilecek bir şey değil.

Tutkuyu Allah yaratır. Sen istediğin kadar tutkuyu taklit etmeye çalış, yerli filmlerdeki o üç numaralı bakış olur. Uydurma bir şey olur ve çok itici olur.

Hakkıyla Allah’a hizmet ediyor mu, İslam’a hizmet ediyor mu? Sevgiyle, şefkatle, merhametle, akılla. Ne kadar kendini adamış, ne kadar akıllı, ne kadar hikmetli? Bunlara bakılır. Bunlar varsa tutku da vardır.

Mehdi (as) baskı görüp eziyet çekecek. Zer aleminde, “Bu sıkıntılara tahammül edecek misin?” diyor Allah. “Edeceğim Yarabbi” diyor, “Onurla, şerefle.” Zer aleminden 6000 yıl sonra dünyaya bırakılıyor Mehdi (as). Ve o zer alemindeki sözünü yerine getiriyor.

Müslüman, “Niye İttihad-ı İslam daha olmadı, niye çile çekiyoruz?” demeyecek. “Niye şu zorluklar var?” demeyecek. Sabredecek. Çünkü sabrın sonunda cennet oluyor, Allah’ın razı olması oluyor. Sabır yoksa kaybettin.

“Sabret; senin sabrın ancak Allah(ın yardımı) iledir.” (Nahl Suresi, 127) Kendi kendine sabredemezsin diyor, Allah sana sabrettirir. Kaderinde varsa sabrediyorsun, Allah yaratırsa sabrediyorsun. Yoksa sabredemezsin.

İmtihan o kadar önemli ki, imtihan olmazsa cennet anlamsız hale geliyor, Allah vermesin. Çok çok çok mühim bir şey. Sevgi anlam buluyor. Çünkü sevginin öğrenilmesi gerekiyor. Sabır, şefkat yoksa dümdüz oluyor kainat, alem dümdüz oluyor.

İslam’da sevgi var, şefkat var, fakirleri koruyup-kollama var, affedicilik var, hüsn-ü zan var, hep hayrın ve bereketin üzerinde durmak var. Güzel olan, sevindiren, insanları hoşnut eden, her türlü güzelliğin üzerinde durma ve onu elde etmeye gayret etme var.

Peygamberimiz (sav)’in sevgisi rahmani sevgi. Allah'ın tecellisi olarak seviyor. Aşkla seviyor, Allah aşkıyla, muhabbetle seviyor.

Hz. Mehdi (as)’ın mesleği sevgi, şefkat, merhamet, affedicilik, halimliktir. Yobazlarınki nedir? Nefret, öfke, kin, intikam, öldürmek, asmak kesmek.

21 Aralık’tan sonra insanların kalplerine daha bir Allah’a yakınlık, daha çok bir ferahlık, daha derin düşünme gücü gelecektir. Kendileri görmeye başlayacaklar. Bu gittikçe artacak, artacak dünyada insanlar Allah’tan başka birşey konuşamayacak duruma gelinceye kadar devam edecek.

Fakirin kalbi çok derindir. Sevgisi çok derindir. Aşkı, muhabbeti çok güzeldir. Allah’a muhabbeti çok güzeldir. Sanata, estetiğe eğilimi çok yüksektir. Her yönde güzel ahlaklı oluyorlar fakirler.

Güven olduğunda sevgi olur. Değer verme olduğunda sevgi olur, merhamet olduğunda sevgi olur, affedicilik olduğunda sevgi olur.

Allah kendisine aşık olmamızı istiyor.

Aşk insanı Peygamberimiz (sav), muhabbet insanı, temizlik insanı, nezaket insanı.

Samimi derin düşünüp; başkaları öyle yapmıyor dahi olsa dikkatini iradesini toplayıp; apaçık ölüm gerçeğini görmesi lazım insanın. Başka insanlar fark edemiyor olabilirler. Çünkü beynimizin içinde Allah bize imtihan olarak öyle gösteriyor insanları, belki birçoğu ölü.

Batın gözüyle bakarsak; kaderin dışında insan hiçbir şey düşünemiyor. Mesela kafasındaki perdeler açılıyor. “Derin düşündüm, ben bu hale geldim” diyor ama derin düşüneceği saat belli, vakit bellidir. Onun dışında derin düşünemez.

Allah uğrunda çile çekiyorsun, sevgini göstermiş oluyorsun. Çile çekmezsen doyum da olmaz. Seviyorum ama çile çekmemişim, olmaz. Leyla ile Mecnun olayında da, çile çektiği için o sevgi bizim gözümüzde güzel oluyor. Allah uğrunda da çile çekilince güzeldir, acı çekilince güzeldir. Yoksa öbür türlü herkes sever.