Adnan Oktar A9 TV; 15 Eylül 2015

İslam derin iman, Allah’ı çok sevmek. Allah’ı sevdirebiliyor musun? Yok. Kendin seviyor musun? Hiç sevmişe benzemiyorsun. Allah’tan korkmak ve Allah’ı çok sevmek; bunun sağlanması gerekiyor. Bunu sağladıktan sonra dinin anlaşılmayacak bir yönü yok. Bilmiş bilmiş böyle tepeden, üst perdeden anlatımlara gerek yok.

Allah aşkın tam olmasını istiyor. İnsan o kadar belanın, derdin içinde Allah’ı sevdiğinde, Allah’ın tam istediği aşk oluyor. Gerçek aşk oluyor.

Malın hızı çok yüksektir. Mal sürekli kaçar imansızdan, iman zafiyetinden. Dünya sürekli kaçar. Şahıs da onu delicesine kovalar. O delicesine kovaladıkça müthiş bir ızdırap onun ruhuna yerleşir. Halbuki samimi Müslüman’da öyle olmuyor. Dünya, mal onun üstüne geliyor. O kaçıyor ama mal ve dünya, o kaçsa da onu yakalar.

Her yerde iman zafiyetinden sıkıntı çekiliyor. İman nereye gitse orayı güzelleştiriyor, imansızlık nereye gitse orayı mahvediyor. İman zafiyeti olduğunda orada bir ızdırap, güvensizlik ve acı kol geziyor.

Allah’ı samimi seviyorsan cehennemde bile olsan Allah vermesin -ki Cenab-ı Allah öyle bir şeyi yapmaktan beridir-, cennette gibi olursun. Allah’ı sevmiyorsan cennette bile cehennemin içinde gibi olursun.

Bol bol gayretle alakası yok. Bütün mesele Allah’ı samimi sevmektir; derin sevgiyle sevmek. Allah’ı seviyorsan çok sağlamdasın. Yani mutlaka galipsin Allah’ı çok seviyorsan. Bak iman ediyorsan demiyorum. Seviyorsan. Zaten sevmek için iman etmek gerekir.

Ye, iç, gez.. Herkes yapar bunu. Çile olacak, hastalık olacak, zorluk olacak, belalar dertler olacak, buna rağmen Allah’ı aşkla seveceksin. Cenab-ı Allah’ın en sevdiği şey, bu işte.

“Bana aşkınızı görmek istiyorum” diyor Cenab-ı Allah. Allah tek olmak istemiyor. Sevdikleri olsun istiyor, O’nu sevenler olsun istiyor. Allah’ın her şeyi var. Gücü var, imkanı var, Kendisi’ni sevenler de olsun istiyor.

Allah melekleri yaratıyor ama onlar mecburlar sevmeye. Allah insana, “Beni görmediğiniz halde seveceksiniz. Kafirler olacak, münafıklar olacak, dinsizler olacak. Acı çekecek, çile çekeceksiniz, Beni aşkla seveceksiniz” diyor. “O zaman Ben sizi çok fazla severim” diyor Allah. Melekleri seviyor Allah ama insana olan kıyası kabil değil.

Allah sevgisi insanları ferahlatır. Gece gündüz Allah sevgisi anlatılırsa o ülke bereket, bollukla dolar, hayatları cennet olur. Öbür türlü çok sıkılırlar.

Dünyadaki en büyük rahatsızlık iman zafiyetidir. Bütün çekilen acıların, ıstırapların, hastalıkların kökeninde bu vardır. Dünyadaki bütün felaketler, açlık, ekonomik krizin kökeninde de yine bu vardır. Yüksek imanda Allah dünyayı cennete çeviriyor.

Müslümanlar için en önemli şey imanın güçlü olması. İman zafiyeti insanları perişan ediyor. Dünyadaki en büyük sorun iman zafiyetidir. Kuran'ın en az yüzde 70’inde insanların iman zafiyetinden bahsedilir, iman hakikatlerinin öneminden bahsedilir.

İman zafiyeti oldu mu ahlak zafiyeti de oluyor. Çünkü kişi güzel ahlakı Kuran'dan öğreniyor. İslam olmasa sabırlı olmaya yanaşmaz; “Niye sabırlı olayım?” der. “Niye affedeyim?” der. “Niye cömert olayım?” der. “Niye hakkımdan feragat edeyim?” der. Her yönden çöker insan.

İnsanların iman zaafı Allah'ın hiç beğenmediği bir şey. O zaman Allah bütün dünyada bereketi kaldırıyor. Genel bir sıkıntı verir, huzursuzluk verir, rahatsızlık verir dünyaya. İnsanlar da bir türlü sebebini anlayamazlar. Onun sebebi, dünyada iman zaafının yayılmasıdır.

Cenab-ı Allah'ın hedefi hep samimi, yüksek iman. Samimi, yüksek imanı Cenab-ı Allah dünyada gördüğünde dünyanın bereketi artıyor. İman zafiyeti olduğunda Allah o bereketi azaltıyor dünyada. Onun için has ve halis müminlerin bu manevi takviyeye bütün güçleriyle devam etmeleri gerekiyor.

İnsanların imanı zayıf olunca Fas’ta, Tunus’ta, Cezayir’de, Libya’da Müslümanların öldürülmesi, ezilmesi, Darwinist eğitim verilmesi onu ilgilendirmiyor. O sadece içgüdülerle hareket ediyor. Nerede düğün var, ona bakıyor. Nerede eğlence var, nerede keyif yapabilir, yani macera peşinde oluyor. İman zafiyetinin en büyük felaketi bu duyarsızlık.

Milli menfaat diye de bir konu olmaması lazım. Herkesin menfaati için uğraşmamız lazım. Kendimiz çile çeksek de başkalarının mutluluğu için uğraşmalıyız. Böyle asil bir millete, asil bir devlete bu yakışır. Bize çıkarcılık, egoistlik yakışmaz.

Samimiyet pahalıya mal olur insana. Çile çeker, yorulur hatta kimi zaman başı derde girer. Sen el bebek, gül bebek yaşıyorsun. Menfaatine, gereken yerde ilgi alaka gösteriyorsun. Menfaatini bebeği korur gibi koruyorsun. Nerede orada samimiyet?

Menfaat görmediğinde Müslümanların aleyhine tavır alacak kişilere karşı dikkatli olmak gerekir. Dostluk güvenilir, efendi insanlarla olur.

İslam'ı tebliğ etmek için, dini anlatmak karşılığında ücret istenmesi korkunç bir durumdur. Din menfaat beklemeden anlatılır.

Bazı genç kızlar evlenecekleri zaman o kişinin ahlakını değil karşısındaki kişiyi nasıl kullanabileceğini hesap ediyorlar. Evi var mı, arabası var mı, annesine babasına bakar mı, iyi imkanlar sağlar mı, alışveriş yapar mı bunları ölçüyorlar. Bunları ellerinden kaçırdıklarında ise, “aşıktım, kaybettim, aşk acısı çekiyorum” diyorlar. Oysa bu aşk acısı değildir, menfaatleri kaybetmenin acısıdır.

Dünyanın son zamanlarındayız şu anda. Deccalin menfaatine dokunacak her türlü hareketten kaçınmalıyız. Hak dinlere, mezheplere karşı düşmanlık, deccale hizmet etmek demektir.

İnsanların bir kısmı çok bencil düşünür sadece kendi yemeğini, rahatını, uykusunu, hayatını, evliliğini önemli görür. Bu insanlar dini de çok yüzeysel değerlendirir. Adeta bir makina gibi olaylara bakarlar. Bu sebeple kendilerinin menfaatleri dışında bir konuyla ilgilenmezler. Ama insanlar imanla, akılla eğitilirse daha derin düşünmeyi öğrenirler.

Vatanın ve milletin menfaatleri şahsi menfaatlerden alidir. Müslüman canı pahasına hakkı savunur.

Mason localarının hiçbirinde Kuran yoktu. Ben bu locaların hepsine Kuran-ı Kerim konulmasını sağladım, Allah beni vesile etti.