Adnan Oktar A9 TV; 9 Eylül 2015

Mantık kullananlar sürekli sürünürler. Ama ilk başta hep kazanacak gibi görünürler. Vicdanını kullananlar da ilk başta hep kaybedecek gibi görünürler ama sonunda hep kazanırlar.

Allah ayette, “Vicdanları kabul ettiği halde zulüm ve büyüklenme dolayısıyla reddettiler” diyor. Vicdanına direniyor. Yoksa vicdanı ona doğru olanı emrediyor, “Yap” diyor, dinlemiyor. Onu eziyor. O yüzden yüzleri kararıyor. Yoksa insan vicdanıyla uğraşmadığında, vicdanının sesini dinlediğinde yüzü nur gibi olur.

Vicdan zordur ama meyvesi güzeldir. Mantık kolaydır ama meyvesi çok acıdır.

Vicdan kullanmadığında gelen ilk bela, akla ziyandır. Kişinin aklına ziyan gelir. Fark edebilir mi? Edemez. Çünkü zekâ devrede olduğu için, fark edemeyecektir. Aklı örtülür, zekâsı açık kalır. Allah zekâyı genellikle örtmez. Çok nadir vakalar dışında örtmez. Aklını örter. Aklını örttüğünde, zekâ hiçbir işine yaramıyor. Zekâ başına bela açar ondan sonra. Zekâ onu süründürür.

Dünyayı dikkatlice izleyin, dünyanın yüzde 99’u hep mantıkla hareket ederler. Ve hepsi sürünüyor. Bana mantığıyla hareket eden, sürünmeyen bir tane adam göstersinler. Hepsi sürünüyor. Akıl almaz acılar içinde yaşıyorlar. Samimi insanlar, vicdanıyla hareket edenler bayağı güzel yaşıyorlar. Hayır; çile çeker, zorluk çeker ama sonunda Allah ona ferahlık verir.

Hazreti Yusuf (as) hep dürüst. Mantığıyla hareket etmiyordu, vicdanıyla hareket ediyordu. Vicdanı onu nereye götürdü? Hapishaneye götürdü. Allah’a tevekkül etti. Sonunda ne oldu? En sonunda Cenab-ı Allah onu Mısır’a Sultan yaptı. En güzel yiyecekleri yedi. En güzel kıyafetleri giydi. Cennette en güzel makamlara geldi.

İnsan vicdanına uyduğunda çok şey kaybedecek gibi olur, halbuki en isabetli hareketi yapar. Mesela peygamberler vicdanlarına uyuyorlar, savaşlara giriyorlar, çile çekiyorlar, acılar çekiyorlar. Ama sonunda dünyanın en iyisi onlar oluyorlar.

Samimiyette insan çok şey kaybediyor gibi görünür ama gizlice çok şey kazanır. Şahıs bakarsın sanki başı belaya giriyor gibi olur, mal kaybediyor, imkan kaybediyor. Halbuki sonra Allah onu mala boğar adeta nimete boğar. Ama öbürü, vicdanını ezerek mala ve imkana kavuşacağını zanneder, dünya ondan kaçar, o da kovalar. Akıl almaz ızdırap çeker. Müthiş bir sürünme, müthiş bir kovalamaca.

İman içinde hurafe olmuyor. Son derece akılcı; bilimsel delilleriyle Kuran mucizeleri, iman hakikatleri. Aklın önünün açılması gerekiyor. Akıllı düşünmenin yolunun gösterilmesi gerekiyor. Vicdanlı, samimi düşünmenin güzelliğinin öğretilmesi gerekiyor. Samimi düşündüğünde de insan zaten imanlı oluyor.

Allah’ın dünyada bu kadar bela vermesinin tek nedeni nankörlüktür. Şükür yoksa zaten nankörlük vardır. Bütün bu çekilen azaplar nankörlüğün karşılığı. Nankörlük çok korkunç bir şeydir. Büyük bir vicdansızlıktır.

Bilinçaltındaki samimi imana denir iman diye. Yoksa insanın aklı zaten gelir gider. Yani her tür düşünce kayıp geçer. Mesela, şu doğru mu bu eğri mi.. Beyin bu. Acayip fırtına şeklindedir beyindeki fikirler. O imanla ilgili değil. Onun adı vesvesedir. İman oturmuş bir şeydir. Yani bilinçle vicdanla iç içe olan, iç samimi kanaate iman denir.

Allah, pekişmiş bir inancı istiyor. Ama o samimi bir ruhla elde edilir. Samimi vicdan elde edilmeden o elde edilmez.

Diyor ki, “Hatada vicdan rahatsız oluyor, insan nefes alamıyormuş gibi oluyor”. Bu şeytana kendini boğdurmaktan kaynaklanıyor. Ne gerek var kardeşim? Sen Allah'a tevekkül ediyorsun, tamam, Allah'a tövbe ediyorsun. Ne demek tövbe? Allah'ın tövbeni kabul etmesini umut ediyorsun. O zaman o boğulma neyin nesi? Allah'a güvenmiyorsun anlamına gelir o. Hata yaptıysan kaderindeki hatayı yapmışsın. Bir daha yapmama kararı aldın mı, aldın. Tamam. Azmettiysen mesele yok.

Aklı kullanma, samimi olarak Allah'la bağlantı içinde olup telaşlanmadan şeytanın, aklı nerede bozacağını düşünerek Allah'ın işaretini görmeye çalışmaktır. Çünkü aklı zaten Allah yönlendirir. İnsan vicdanına uyduğunda yanlışı, tehlikeyi fark eder. Allah ona ilham eder, hissettirir.

Fedakar olmamak çok büyük bir vicdansızlık, ahlaksızlıktır. Mesela ülkemize sığınan Suriyeli mazlumlar. Tabii ki o bize ekonomik bir yük getiriyor, zorluk getiriyor; feda olsun. Çoluk çocuk imha olacaklarına, işkence çekeceklerine, acı çekeceklerine, bizim paramızdan gitsin.

Bir insanın İslam’a göre yaşaması demek, tamamen vicdanına göre yaşamaya başlaması demektir. Küfrün mantığını bütünüyle terk etmesi demektir.

Sen daha önce mantığınla hareket ediyordun, Müslüman olduktan sonra şimdi vicdanınla hareket edeceksin. Allah her an vicdanına vahyedecek sen de vicdanına uyacaksın. Mantık bitecek. Ve küfrün hiçbir şeyine hayran olmayacaksın.

İnsanın ruhunda iki güç mücadele eder; vicdanıyla, mantığı. Mümin daima vicdanından yana olacak. Vicdana uyulduğunda Allah hep zenginlik, bereket ve güzellik veriyor hep başarı veriyor. İslam buram buram gelişiyor. Mantık insanı helak eder.

İnsanlarda akıl eksik olup zeka çok olabiliyor. Kültür bilgi çok oluyor, çevresi, imkanları geniş oluyor. Ama Allah’ı anlama ve Allah’a saygı duyma, Allah’ı sevme gücü yüksek vicdanlılarda olabiliyor.

Samimi olmak kolay değildir, çok zor bir olaydır. Samimi olmak beynin en yüksek sanatıdır, vicdanın en yüksek sanatıdır.

Samimi olmanın özel bir sırrı, özel bir yolu vardır. Allah herkese onu nasip etmez. O yolu bulan, o samimiyet yolunda vicdanından hiç sapma yapmadan devam ediyor. İşte ona “sırat-ı müstakim” deniyor.

Vicdanının sesini dinlemeyen bir oraya gider, bir buraya gider, yalpalanır. Vicdanının sesini dinleyerek samimiyetin yolundan hiç ayrılmayan bir insanı Allah daima korur. Bütün dünya bir araya gelse yine bir şey yapamaz.

İnsan vicdanını bir yerde kısarsa o vicdan başka bir yerde seni yakalar ve seni uyarır. Vicdan, Allah'ın insana müdahale sistemidir.

Allah insanların zora girmelerini istemiyor. Sadece vicdanlı ve dürüst olmalarını istiyor. "Beni unutmayın Ben de sizi unutmayayım" diyor. Allah'ı unutmak çok büyük zulümdür. Allah sevilmek ve anılmak istiyor.

40 yıldır tatil yapmadım. Kar, kış, yaz, sıcak her gün tebliğe devam ettim. Aksini yapmayı benim vicdanım asla kabul etmez.