Adnan Oktar A9 TV; 9 Şubat 2017

İnsanların bir kısmı İslam'a girdiğinde küfrü tam bırakmıyor. Küfürden gelen çirkin yükleri tamamen bırakmak lazımdır. Çirkeflik, laf sokma, yapmacıklık, çabuk moral bozulması, üzüntü, tevekkülsüzlük küfürden gelen çirkin yüklerdir. Bunlar İslam'a girildiğinde terk edilmelidir.

Allah'ın küfre ve münafıklara süre vermesi, son ana kadar ertelemesi Müslümanları yanıltmamalı. Son ana bırakma Allah'ın sünnetlerindendir.

İnsanın öfkeyi komik bulması lazım. Akılcılıkla halledilecek bir şeyi öfkeyle halletmek insanı komik duruma düşüren bir durumdur.

Küfre karşı sessiz ve sakin olan münafık Müslümanlara karşı çok saldırgan ve kindardır. Sözleri çok çirkindir, azgındır. Münafık küfre karşı saygılı ve itinalıdır. Küfrü kızdırmamaya özen gösterir. Müslümanlara karşı ise saldırgan ve çirkeftir.

Normalde her insanın çok normal ve dengeli olması gerekir ama insanlarda iyilik zenginliği olduğu kadar kötülük zenginliği de oluyor. Kıskançlık, öfke, egoistlik, kavgacılık, dedikoduculuk gibi negatif özellikler bazı insanların üzerine şaşırtıcı bir şekilde yerleşiyor.

Kendisine saygısı olmayan, kavgaya yatkın, sürekli küfürle konuşanlar nefret dolu hayatı makul görüyorlar. Böyle hayat olmayacağını anlatmalı.

Müminin imtihanın en önemli kısmı küfre, deccaliyete, tuğyana karşı ilimle, sabırla, şefkatle yaptığı mücadeleden oluşur.

Müslüman münafıkların ve küfrün içerisinde kişiliğini, inancını, kararlılığını muhafaza ederek ilmi mücadelesine devam eder.

Müslüman münafık ve küfürle karşılaştığında herhangi bir panik yaşamaz. Sakince, akılla ve sabırla onları eğitir, ilmen mücadele eder.

Öfkeyle hareket eden birine sert üslupla yaklaşmak olmaz. Müslüman her durumda sevgiyle, şefkatle yaklaşmakla yükümlüdür.

Dünyanın bağlanılacak hiçbir yönü yok. Ancak münafıklar dünyaya delice bağlıdır. Münafığın dünyaya bağlılığı küfürden daha fazladır.

Küfür Allah’ın ve ahiretin farkında değildir. Sadece sürünür ve kendisinden tiksinir. Bu duruma da çözüm bulamaz.

Küfrün aklının nasıl kapalı olduğu ve yaşadıkları hayatın nasıl bir kabus olduğu Kuran'da çok hikmetle anlatılmıştır. (Nur Suresi. 40: Ya da (inkar edenlerin amelleri) engin bir denizdeki karanlıklara benzer; onun üstünü bir dalga kaplar, onun üstünde bir dalga, onun da üstünde bir bulut vardır. Bir kısmı bir kısmı üzerinde olan karanlıklar; elini çıkardığında onu bile neredeyse göremeyecek. Allah kime nur vermemişse, artık onun için nur yoktur.)

Mümin küfrü uzaktan bir bilim adamı gibi inceler. Küfrü en kızdıran şeylerden biri yüzlerindeki karartıdır, kendilerinden nefret ederler.

Küfrün çoğunluk olması Müslümanları şaşırtmamalı. Ormanda dolaşan insan da çok sayıda hayvanla karşılaşır ama ormanın hakimi bir aslandır.

Dünya imtihan için geldiğimiz kısa bir kurs. Burada herkesin hataları, eksikleri olabilir. Şefkat önemlidir, şefkat yatıştırıcıdır. Şefkatle bakmayı bilmeyen insan öfkeye çok açık olur. O öfke de Allah esirgesin kalbi paramparça eder. Israrla şefkatten yana olunmalı.

İnsanın öfkelenmeyi kendine yakıştırmaması ve komik bulması lazım. Öfkeyi ciddi görmek garip olur. İnsanın kendisini o kadar kaybedeceği bir konu olamaz. Öfke muhakemenin bozulmasına sebep olur. Bu, öfkenin peşin belasıdır. İnsanın cildini, aklını, saçını, tüm yeteneklerini öldürür. Öfkenin şeytani bir şehveti vardır. Bu tahrip edici şehvete kapılmamak gerekir. Allah Müslümanları öfkeden sakındırır.

Mülteci kardeşlerimiz bu vatanda kendi evinde gibi olmalı. Bir misafir kardeşimize saldırı olduğunda tüm vatandaşlar birlik olup onu korusun. Suriyeli misafirlerimizi sevmeyenlere sorsak sevdikleri bir kişi bile olmuyor. Tüm dünyaya nefretle ve öfkeyle bakıyorlar.

Mümin peşin affedicidir, kin tutmaz, öfkelenmez. Müminler arasında uzayan bir konu olmaz.

Öfke vücuda çok zararlıdır, öfke sonucu insanın kalp ritmi bozulabilir, tansiyonu yükselebilir, beyin kanaması olabilir. Öfkelenen kişi hem kendisine hem çevresine zarar verir. Müslüman tevekküllü olur, her şeyi Allah'ın yarattığını bilir ve huzurla hareket eder.

Öfkeye kapılmayan kişi ibadet zevkini alır, biz kötülüğe karşı her zaman affedicilikle, şefkatle karşılık veririz. (Fussilet Suresi, 34: İyilikle kötülük eşit olmaz. Sen, en güzel olan bir tarzda (kötülüğü) uzaklaştır; o zaman, (görürsün ki) seninle onun arasında düşmanlık bulunan kimse, sanki sıcak bir dost(un) oluvermiştir.)

Sinirlenmek insanı küçük düşüren, görünümü komik bir durum. İnsanın kendisine öfkeyi hiç yakıştırmaması lazım. Mümin sinirleneceği durumla karşılaşır ama Allah'a sığınıp o duyguyu yener. Allah'ın gösterdiği görüntüye öfkeyle değil hayır gözüyle bakar.

İnsan her sözü her tavrı vicdanına başvurarak değerlendirmelidir. Vicdanının emrine uyan küsmeyi, öfkeyi, merhametsizliği ortadan kaldırır.

Herkese öfkeyle yaklaşan, sürekli hakaret dolu bir üslubun yaygınlaşması manevi bir felakettir. Sevgiyle merhametle bu felaketi durduracağız.

Biz "Allah'ım ilmimi arttır" diye dua etmekle yükümlüyüz. İlmin sahibi Allah'tır. Müstağniyet müminde asla olmaz.