Adnan Oktar A9 TV; 29 Mayıs 2015

Aklı kullanma, samimi olarak Allah'la bağlantı içinde olup telaşlanmadan şeytanın, aklı nerede bozacağını düşünerek Allah'ın işaretini görmeye çalışmaktır. Çünkü aklı zaten Allah yönlendirir. İnsan vicdanına uyduğunda yanlışı, tehlikeyi fark eder. Allah ona ilham eder, hissettirir.

İnsan şeytana uyarsa dargınlık yahut kin onu sürükler. Yani gırtlağına yapışır, sürükler. Müslüman gırtlağından güçlü bir darbeyle o pençeyi koparacak. Sürüklenmeyi kabul etmeyecek. Sürüklenmek çok aşağılayıcı bir şeydir.

Şeytan şahsı duygusal moda sokuyor, beynine bir enjeksiyon yapıyor, beyni uyuşuyor, sarhoş hale geliyor. Şeytana ipi veriyor, şeytan onu istediği gibi sürüklüyor. Müslüman o ipi hemen koparacak. “Ne oluyor?” diyecek, “Ne yapıyorsun?” Ben bu ipi koparıyorum diyecek, hemen Allah'ın ipine sarılacak. ‘Hablullahul metin, urvetül vüska’, Allah'ın kopmaz koparılmaz ipi.

Diyor ki, “Hatada vicdan rahatsız oluyor, insan nefes alamıyormuş gibi oluyor”. Bu şeytana kendini boğdurmaktan kaynaklanıyor. Ne gerek var kardeşim? Sen Allah'a tevekkül ediyorsun, tamam, Allah'a tövbe ediyorsun. Ne demek tövbe? Allah'ın tövbeni kabul etmesini umut ediyorsun. O zaman o boğulma neyin nesi? Allah'a güvenmiyorsun anlamına gelir o. Hata yaptıysan kaderindeki hatayı yapmışsın. Bir daha yapmama kararı aldın mı, aldın. Tamam. Azmettiysen mesele yok.

Hasut, tehlikeli adam her anlattığını şeytani hafızasına alır, şeytani bandına alır, kullanmak üzere hafızasında saklar. Çünkü iblisle bağlantılı. Sen anlatıyorsun ama kime anlattığını biliyor musun? Bir hakikati görünse kanın iliğin çekilir. Şeytana anlatıyorsun. İblis insan suretine giriyor, ona anlatmış oluyorsun. Anlatmayacaksın. Çünkü başına bela olur. Ama dostsa, müminse anlat, çünkü sevinir o.

Küfrün zırvası o kadar zordur ki o bir dünya imtihanıdır. Sabır gerektiriyor bir, dikkat gerektiriyor iki, onun o münasebetsiz sözünün hangi noktada çürütülmesi gerektiği ayrıca araştırılması gerekiyor. Bir noktada olmuyor, hepsini ayrıca ayetle delillendirmek, mantık da ileri sürmek gerekiyor.

Allah güzel bir imtihanla imtihan ediyor. Aslında güzel bir eğitim aynı zamanda. Sonunda olgunluk oluyor, nezaket oluyor, cennet ahlakına uygun bir kişilik oluyor.

Bir şey oluyor, sabrediyoruz. Ama sabrı safha safha daha güçlendiriyoruz, daha geliştiriyoruz. Bu ne? Eğitim. Nereye eğitim? Cennete eğitim. Allah bir avuç mümini seçiyor, burada eğitiyor. Doğrudan gidildiğinde Hz. Adem (as)’ın ilk baştaki konumu meydana geliyor. Olmuyor yani. Eğitim olduğunda kafa yerine geliyor. Kişilik yerine geliyor, nimetin kıymeti biliniyor.

Allah çok kapsamlı imtihan ediyor. Öyle sıradan bir imtihan olmuyor. Ciddi bir imtihan var, ciddi bir eğitim var. Sırf imtihan değil, adı imtihan da aslı eğitim.

Ayette Allah Hz. Musa (as) için “Onu esaslı bir denemeden geçirdik” (Taha Suresi, 40) diyor. İmtihandan geçirdik. Ondan sonra ulu'l azim peygamber oluyor. Alelade olaylar olsa herhangi bir insan olurdu o zaman. Ama olağanüstü imtihan edilince olağanüstü insan olmuş oluyor.

Materyalistler, “Madem Allah var, dünyayı bir anda cennete çevirsin. Niye bu acılar sıkıntılar var?” der. Akla bak, sen imtihan olmaya gelmedin mi buraya? Eğlenmeye gelmediğine göre, imtihana geldiğine göre tabii ki acı sıkıntı olacak. Zorluklar olacak. Zorluk olmadan nasıl imtihan olacaksın sen?

Mümin imanla yakışıklı oluyor, imtihanla güzel oluyor. İmtihan kalktı mı mümin mahvolur, Allah esirgesin. Yani hiçbir zorlukla karşılaşmıyorsa hiçbir sevap almıyor demektir. İmtihana geldik biz. Onun için Cenab-ı Allah, “Daha öncekilerin başına gelenler sizin başınıza gelmeden hemen cennete gireceğinizi mi sandınız?” diyor.

Dünyanın kuruluş amacı sevgidir. Cenab-ı Allah sevgi olmasa kainatı yaratmaz. Sevgi için yaratıyor. Cennetin amacı da sevgidir. İmtihanın amacı da sevgidir. Allah'ın da bizden istediği sevgidir.

Şeytan; züppeliğin, çakallığın, umursuzluğun, romantikliğin en yüksek noktasına çıkmış bir manyaktır. Toplumda da görülür öyle manyaklar.

Komünistlik, Stalinistlik bir inanç sistemi. Terörist, kan dökücü, psikopat, şeytani bir dindir. Şeytanın dinidir. Şeytanın dinine karşı Allah'ın dini vardır, hak din vardır. Biz o hak dini savunuruz. Allah hizbi hizbüşşeytanın karşısında olur. HazbAllah daima ilimle irfanla, kanunla hukukla bunların kafalarını ezer.

Belalar, dertler insanları çok biler ve güçlendirir. Allah öyle terbiye ediyor. Yoksa insanların epey bir kısmı lakayt olur.

Allah bizim imani hassasiyetimizi kontrol ediyor. Hz. Adem (as)'dan itibaren kıyamete kadar hiç falso olmadan mükemmel imtihan olacaktır insanlar. Hiç kimseye öyle aklının ihtiyarını alacak bir ayrıcalık tanınmamıştır.

Allah “Dünya oyun ve eğlence yeri değil” diyor. “Oyun ve eğlence yeri cennettir. Dünya imtihan yeridir” diyor. Onun için, dünyaya kafanızı takarsanız buraya saplanır kalırsınız diyor Allah. Ama ahireti amaçlarsanız, Benim rızamı amaçlarsanız sonsuza kadar sizi mutlu ederim, eğlenirsiniz, gülersiniz diyor. Dünyaya kafayı takan sadece sürünür, söyleyeyim. Sadece debelenir, çırpınır. Başka bir şey olmaz.

Sevgisizlik insanı karartır. Şeytan kadınlar ve şeytan erkeklerde sevgisizlik çok yoğun oluyor. Ağızlarından nefretten başka bir şey çıkmıyor. Onun için Allah bunların yüzlerini simsiyah karartıyor.

Mümin Allah’a ölümüne bağlanacak. Şehit olmayı da kabul edecek, gazi olmayı da kabul edecek, hapishaneyi de kabul edecek, tımarhaneyi de kabul edecek. Başına geldiğinde hamd edecek, şükredecek. O zaman Allah yollarını alabildiğine açıyor.

Şeytan özellikle zorlaştırıp İslam’ı yıktı dünyada. Dini zor göstermek çok şeytani bir metottur. Şeytanın o pis zekasının bir ürünü olarak ortaya çıktı.

Şeytan başarılı bir Müslümanı devirmek ister. Faydalı bir şey yapıyorsa etkisiz hale gelmesini ister. Mesela kitap yazıyor, yazdırtmak istemez. Tebliğ yapıyor, yaptırtmak istemez. Hayırlı bir şey konuşacak, konuşturtmak istemez.

Küfürde şeytan çok çabuk netice alıyor. Yani seri neticeler alıyor, peş peşe. Öfkeyi anında en yüksek noktaya çıkarabiliyor. Adamı çekip vuruyor. Anında zulmettirebilir. Anında vefasızlık gösterttirebilir.

Müslüman dindar insan şeytanı tam kavramada zorlanıyor olabilir de, küfür çok iyi tanır şeytanı. Müslümanın şeytanla teşriki mesaisi, o kadar bağlantısı olmuyor. Çünkü her seferinde yeniyor, kaale almıyor. Mesela sabır gerektiren konularda direkt sabrediyor. Egoistlik yapılabilecek bir şeyde egoistlik hiç yapmıyor.

Ayetlerde bahsedilen cihaddan kasıt mücadeledir. İlmi mücadele, çalışma, her türlü faaliyet. İnsanlar hep asıp kesme anlıyorlar. Cihad Allah yolunda gayretin adıdır.