Adnan Oktar A9 TV; 29 Mayıs 2015

Bir hata yapıyor, bir günaha giriyor, yerlere yatıyor. Izdırap çekiyor. Allah öyle bir şey istemiyor ki senden. Sadece tövbe et diyor, normal hayatına devam et diyor. Kendini kahret, perişan et demiyor. Anormal, müşrik hareketleri bunlar. Sana O hatayı yaptıran da nihayetinde Allah. Bir hayır vardır. Bir daha yapmayacaksın, o kadar. Karar vereceksin, yapmayacaksın.

Şeytan şahsı duygusal moda sokuyor, beynine bir enjeksiyon yapıyor, beyni uyuşuyor, sarhoş hale geliyor. Şeytana ipi veriyor, şeytan onu istediği gibi sürüklüyor. Müslüman o ipi hemen koparacak. “Ne oluyor?” diyecek, “Ne yapıyorsun?” Ben bu ipi koparıyorum diyecek, hemen Allah'ın ipine sarılacak. ‘Hablullahul metin, urvetül vüska’, Allah'ın kopmaz koparılmaz ipi.

İnsan şeytana uyarsa dargınlık yahut kin onu sürükler. Yani gırtlağına yapışır, sürükler. Müslüman gırtlağından güçlü bir darbeyle o pençeyi koparacak. Sürüklenmeyi kabul etmeyecek. Sürüklenmek çok aşağılayıcı bir şeydir.

Bile bile yanlışın üstüne gitmemek, sürdürmemek lazım. Buna rağmen meydana gelen olay her halükarda Müslüman için hayırdır. Kaderindeki olaydır. Ama sebebe sarılması gerekir.

Aklı kullanma, samimi olarak Allah'la bağlantı içinde olup telaşlanmadan şeytanın, aklı nerede bozacağını düşünerek Allah'ın işaretini görmeye çalışmaktır. Çünkü aklı zaten Allah yönlendirir. İnsan vicdanına uyduğunda yanlışı, tehlikeyi fark eder. Allah ona ilham eder, hissettirir.

Cenab-ı Allah imtihanın gereği olarak şeytana müsaade ediyor. Bu vesilesiyle de insanlar mükemmel imtihan olmuş oluyor. İnsan nefsi şeytanla mücadele ede ede olgunlaşıyor, kâmil hale geliyor.

Bir şey biraz ters gibi gitse de Müslüman onda hayır olduğunu düşünecek. Aksilik oldu, diyor. Sen Allah'a tam anlamıyla tevekkül edersen, meydana gelen hayırlı olandır.

Sabretmek ve tevekkül etmek. Allah’ın sevdiği, beğendiği iki ahlak özelliği. Tevekkül ne demek? Demek ki büyük olaylarla karşılaşacak mümin ki tevekkül edecek, sabredecek. Telaşlanmıyor, üzülmüyor, korkmuyor o zaman.

Fedakar olmamak çok büyük bir vicdansızlık, ahlaksızlıktır. Mesela ülkemize sığınan Suriyeli mazlumlar. Tabii ki o bize ekonomik bir yük getiriyor, zorluk getiriyor; feda olsun. Çoluk çocuk imha olacaklarına, işkence çekeceklerine, acı çekeceklerine, bizim paramızdan gitsin.

Meleklere iman, kadere iman. Bunların tek tek düşünülüp, tefekkür edilip beyinde tam iman olarak oturtulması lazım. Yani yüzeysel bilgi olarak halkın büyük bölümünde bulunur. Ama oturmuş bilgi olarak ancak takva Müslümanlarda oluyor. Oturmuş bilgi haline getirmek lazım.

Allah, pekişmiş bir inancı istiyor. Ama o samimi bir ruhla elde edilir. Samimi vicdan elde edilmeden o elde edilmez.

Rahatlıkta, Allah'a karşı geniş çaplı birleşip, neredeyse dünya çapında birleşip isyan ediyorlar. Ezildiklerinde de Allah'a müthiş dua edip yalvarıyorlar. Bu ezilmeye ne gerek var? Yapma işte, akıllı ol, Allah'a tövbe et. Allah'a hamd et. ‘Ya Rabbi, Sen büyüksün’ de, ‘Seni çok seviyorum’ de, sana yağmur gibi nimet yağdırsın. Niye belanı arıyorsun? Niye azıp kuduruyorsun? Niye kendini eziyorsun?

İman içinde hurafe olmuyor. Son derece akılcı; bilimsel delilleriyle Kuran mucizeleri, iman hakikatleri. Aklın önünün açılması gerekiyor. Akıllı düşünmenin yolunun gösterilmesi gerekiyor. Vicdanlı, samimi düşünmenin güzelliğinin öğretilmesi gerekiyor. Samimi düşündüğünde de insan zaten imanlı oluyor.

Müslüman çok rahat ediyor, her yerde rahat ediyor. Allah’a tevekkül ettiği için, güvendiği için, ahirette de dirildiğinde son derece rahat. Mesela, müminler Kıyameti sürur içinde seyrediyor.

Allah, “Telaş etmeyin. Tevekküllü olun. Bana bırakın. Ölürken de çok rahat öleceksiniz” diyor. “Ama telaş ederseniz, tevekkül etmezseniz canınız yanar” diyor Allah.

Kaderi bilmediğinde sürüneceksin, acı çekeceksin. Ama kaderi bilirsen sana Allah bereket veriyor, nimet veriyor. İbadet oluyor. Çünkü her an tevekkül etmek, her an namaz kılmak gibidir.

Bir insanın her şeyi iyi olmaz. İyi insanın da mutlaka hataları olur. Yüzde 90 iyi, iyi yönlerini anlat, yüzde 10 yanlışını da anlatırsın. Ama yüzde 90’ını yok edersen bu zulüm olur.

Allah her şeyi planlı ve güzel yaratıyor. Fakat hikmeti süreli aramak, bakmak lazım. Hikmeti göremezse insan, dünyada sıkılır. Kalbine kabz hali gelir. Hikmet nazarıyla baktığında kalbi açılır.

Müslüman hata yapabilir, hatadan korkmamak lazım. Çok büyük hata da yapabilir, Müslüman kardeşi uyarır ama uyarıya delice reaksiyon vermek çok anormal. “Tamam düşüneceğim” dersin, “Allah razı olsun yapmaya çalışırım” dersin biter. Aşırı tepki vermek anormal bir hareket.

Halini, niyetini düzelten bir insana ‘sen münafıksın’, ‘sen bir zaman böyleydin’, bu olmaz. Düzeldiyse son hali esastır. Ne güzel işte sevin. ‘Bir zaman’a kalırsa sen nasıldın? Senin de dinden imandan hiç haberin yoktu, Allah hidayet nasip etti. Kişi düzeldiğinde kabul vardır. Allah kabul ediyor, sen zaten kabul edeceksin.

Müşrik, münafık her kim olursa olsun tevbe ederse Allah tevbesini kabul edeceğini söylüyor. Allah’ın rahmetinden ümit kesen bir üsluptan kaçınmak gerekir.

Gölge ayrı yaratılıyor, ışık ayrı yaratılıyor. Çünkü ışık beyinde yaratılıyor. Dışarıda ışık yok. Dışarıda renk de yok. İnsan beyninde yaratılıyor ışık. Dışarısı simsiyah karanlık. Dolayısıyla dışarıda gölge de yok. Işık olmayınca gölge de yok. O zaman gölge de ayrıca beyinde yaratılması gerekiyor. İkisini de ayrı ayrı yaratıyorum diyor Allah.

İnsanın direnme gücü çok yüksektir. Beynine emir verecek, yapmayacak. Mesela İslam'a hizmet edecek, “Çok yorgunum” diyor. Telkinle yapıyorsun, ne yorgunu? Sana 5 bin lira verecekler diye duysan hoplarsın. Yalan söylüyorsun, öyle bir şey olmaz. Bitkinim, yorgunum, yapışacağım neredeyse diyor. Bir çıkarın olsun, bak nasıl deliye dönüyorsun.

Güneş ile gölge müthiş kanunlarla birbiriyle bağlı. Allah'ın kanunlarıyla birbiriyle bağlı. Güneş’in ışığı yok, dışarıda ışık yok, zifiri karanlık. Gölge de yok dolayısıyla. Gölge ve ışık ayrı ayrı beynin içinde yaratılıyor. Renkler tek tek beynin içinde yaratılıyor. Dışarıda renk de yok. Sarı, kırmızı, yeşil; bütün renkler beyinde özel yaratılıyor.

Uyku dünya aczidir. Her gün belirli bir saatten sonra insanın uykusu geliyor. Gidip ölmeye yatıyor, ölüyor, sonra saatler sonra diriliyor. Banyo yapıyor, yemeğini yiyor. Yine akşam yeniden uykusu geliyor. Ölme saati geliyor, yeniden ölüyor. Sabah yeniden diriliyor. Öle dirile, öle dirile hayatı bu şekilde geçiyor. Sonunda bir kere daha ölüyor, bir diriliyor, başka alemde.