Adnan Oktar A9 TV; 7 Temmuz 2013

Ne gelenekçi sağ, ne komünist sol insanlara mutluluk verecek gibi değil. Her iki taraf da sinirli dikkat ederseniz. Her iki taraf da mutsuz. Her iki tarafın da çoğu insanı çirkin, sevgisizlikten çirkinleşmiş. Hep nefret söylemi var. Çok çirkin bir sevgisizlik ruhunda rekabet var adeta.

Sevgiyle, nezaketle en öfkeli bir insanı bile sakinleştirmek mümkün oluyor. Bir toplum da sinirli ve öfkeliyse çok güzel yatıştırılabilir. Ama bağırarak çağırarak, kabadayılık yaparak, kepazelik çıkararak, tehdit ederek, bağnazlıkla toplumu yatıştırmak mümkün olmaz.

Musevileri zayıf görüp onlara karşı nefret politikası izlemek de zulüm olur, çok korkunç bir şey olur. Zulüm, zulmü getirir. Bir avuç Musevi’ye şefkatle, sevecenlikle, koruyucu ruhla yaklaşılması, Mısır’daki o gerilimin azaltılmasında çok önemli temel nedenlerden birisi olur.

Sevecen, sevgi dolu karakollar yapmak lazım. Karakolun ruhunu değiştirmek lazım. Karakolun turistik tesise dönmesi lazım. Karakolun lokantası da olsun, çarşısı olsun, kütüphanesi olsun. Tek amacı dürüst, iyi insanları korumak; o şekilde olsun.

Sanat yoksa bir yerde, sevgi yoksa; dehşet varsa, acı varsa, ümitsizlik varsa orada ne sanayi olur, ne zenginlik olur, ne neşe olur. Hiçbir şey olmaz. İstediğin kadar yardım et. Yani ölüye habire kan veriyorsun. İstersen bin litre kan ver, ölü dirilmez. Ölünün dirilmesi için Mehdi (as), İsa Mesih (as), İttihad-ı İslam. Bunun dışında yol yok.

Bir kısım başörtülü veya başı açık hanımların arasında nefretin mutlaka silinmesi lazım. Müslüman Hz. Meryem gibi olacak, halim olacak.

Sevecenliğin dozunu artırıp insanların içinde kötü ruhlu olanları utandırmak lazım. Mesela bir konuyu eleştiriyorlar mı on misli güzellikte karşılık vermek lazım.

Hükümetlerle dindarlığın sağlanması mümkün değildir, mehdiyetle dindarlık sağlanır. Dindarlıkta da gelecek olan sistem, gelecek olan ruh sevgidir. Yani mehdiyet bol bol, çok çok bol sevgi getirir, merhamet getirir, şefkat, anlayış, hoşgörü, tatlılık, ufuk genişliği, sanat ve bilim getirir ve sosyal adalet getirir; yoksa dayatmalar getirmez. Mehdiyette dayatma hiçbir şekilde yoktur.

Hz. Mehdi (as)’ı seven, Peygamberimiz (sav)’i sever. Peygamberimiz (sav)’i seviyorsa bir insan, Hz. Mehdi (as)’ı sevmesi lazım. Peygamberimiz (sav) vefat etti ama Hz. Mehdi (as) Peygamberimiz (sav)’in parçası, onun evladı. Sen eğer Peygamberimiz (sav)’i seviyorsan onun hayatta olan evladını esas alman lazım. Sen onu unutturmaya çalışıyorsan, Peygamber (sav)’i sevmiyorsun demektir.

Aleviler candır ve çok dindardır Aleviler. Bir kere, sevgiye ve sanata ruhları çok açıktır. Sanata ve sevgiye ruhu açık insanın Allah’a ne kadar coşkulu sevgisi olur bir düşünün oradan. Allah’ı coşkunca sevdikleri için sanata olan sevgileri oluyor ve Peygamber (sav)’e aşıktır onlar, Hz. Ali (r.a)’a aşıktırlar. Aleviler Türkiye’nin, dünyanın süsüdür, nurdur onlar.

Fenerbahçe, Beşiktaş, Galatasaray taraftarları onlar da birbirlerini çok sevsinler. Ne gerek var dövmeye, sövmeye, şişlemeye bilmem kesmeye, asmaya, biçmeye? Bu dehşet kafası iman zafiyetinden oluyor. Futbol takımı taraftarlarına sevgi, merhamet, şefkat üzerine özel eğitim vermeleri gerekir. Her yerde özel sohbetler düzenlenmesi lazım. Sevgi günleri diye gün yapmaları lazım. Kaynaşma toplantıları yapmaları lazım.

İmtihan o kadar önemli ki, imtihan olmazsa cennet anlamsız hale geliyor, Allah vermesin. Çok çok çok mühim bir şey. Sevgi anlam buluyor. Çünkü sevginin öğrenilmesi gerekiyor. Sabır, şefkat yoksa dümdüz oluyor kainat, alem dümdüz oluyor.

Sevgi ve şefkat Türk ordusunun temel özelliğidir. Onun için bütün dünya orduları, hayran Türk ordusuna; sevecenliğine, merhametine, adaletine, güvenilir olmasına, saygınlığına.

Sevgi ve şefkat Türk ordusunun temel özelliğidir. Onun için bütün dünya orduları, hayran Türk ordusuna; sevecenliğine, merhametine, adaletine, güvenilir olmasına, saygınlığına.

Sevgi ve şefkat Türk ordusunun temel özelliğidir. Onun için bütün dünya orduları, hayran Türk ordusuna; sevecenliğine, merhametine, adaletine, güvenilir olmasına, saygınlığına.

Arkadaşlarımız Tayyip hocama daha şefkatli yaklaşsınlar. Sürekli nefret ruhuna maruz kalmak insanın psikolojisine çok zarar verir, onu yıpratır. Başbakana ve yakınlarına ağır hakaretler çok günah ve ayıptır.

Sevgi kolay olmuyor, insanlar nefrete çok açıklar. Sevgiye sürekli emek vermek gerekiyor, sabır gerekiyor.

Hiçbir yerde sevgi ifadesine rastlamıyoruz. Hangi internet sayfasını açsak hep nefret söylemleriyle karşılaşıyoruz. İslam aleminde de sevgi konuşulmuyor. Bilakis akılalmaz bir nefret üslubu var. Halbuki dünyanın asıl ihtiyacı, asıl gıdası sevgidir.

Bazı insanlarda nefret deniz gibi oluyor ve bunun içinde boğuluyorlar. İnsanlar sevgiyi adeta unutmuşlar. Sevginin diriltilmesi için yoğun bir gayret gerekiyor. Sevgiyi gündem yapmak gerekiyor. Çünkü sevgi iyice güçlenince nefreti ezmeye başlar ve galip gelir.

Türkiye sevgiyi esas alan, nefretten kaçınan bir millettir.

Bazı insanlarda sürekli bir nefret arayışı var. Hristiyan ve Musevi nefreti, komünist nefreti, Ermeni nefreti… nefretin ucu bucağı yok. Nefret politikası ile bir yere varılmaz. Sevgiyle yaşayın, bir bakın bakalım ne kaybedeceksiniz?

İnsanlara sevgi öğretilmedi, sürekli şiddet öğretildi. Toplumun büyük kısmında nefret ve sevgisizlik oturmuş durumda. Devlet sevgiyi öğretip nefreti yok etmeyi milli mesele haline getirmeli.

Seven kalp salim olan kalptir, nefret eden kalp hastadır.

Bağnazlar Allah sevgisinden, derin imandan pek bahsetmezler. Yazdıkları yazılar da genelde öfke ve nefret içeriyor. Sevgiyi, şefkati anlatacak güçleri, yetenekleri olmuyor.

İhvan candır, "Kuran yeterli" deyip sevgi dolu ve samimi olursa bu durumdan kurtulurlar.