Adnan Oktar A9 TV; 22 Şubat 2015

Müslüman, “Ben namazımı kıldım, cennete giderim, yeterli olur” demeyecek. Cennette makamının yüksek olmasını isteyecek. Dereceler var, Müslüman yarışacak. Daha yüksek, daha yüksek, daha yüksek.. Sonu yok, ne güzel.

Sınırlı olan insana zor gelir. Niye Allah cennette sonsuz hayat vaat ediyor? Sınırlı olmak ızdırap veriyor da onun için. Sonsuz olunca güzeldir. Müslüman’ın başı var, sonu yok. Cenab-ı Allah’ın ne başı var, ne sonu var.

Cennetin amacı sevgidir. Cennete gittiğini farz edelim. Irmaklar var, meyve ağaçları var, köşkler var, bağlar bahçeler var, insanlar var; ama sevgi yok. Ne olur orası? Allah muhafaza cehennem olur. Sevgiyle orası cennet olur.

Sevginin olmadığı yer cehennemdir. Allah cenneti iman yurdu olarak süslüyor, sevgiyle süslüyor. Cennetin en büyük süsü sevgidir. Allah’a olan sevgidir, imandır. Yoksa biz binalardan dolayı cennette mutlu olmuyoruz ki. Allah’ın varlığından dolayı mutlu oluyoruz.

“Allah acıyı yaratmasaydı” diyor. Odun gibi olurdun. Hadi diyelim cennet ırmağına gittin. Bakarsın öyle. Ama çileden geçtiysen sen cennetin bir çakıl taşını bile defalarca öpersin. Çok hayati bir konu olduğu için Cenab-ı Allah uzunca da bir ömür verip bu çileden insanları geçirtiyor. Ondan sonra normale dönüyor insan.

“Acıyı Allah niye yaratıyor?” diyorlar. Acının kökeninde güzellik var da onun için. Acı olmadan cennet olmuyor. Acı olmadan aşk olmaz. Küt olur insan. İllaki o çileden, acıdan geçecek.

Allah cennet ehline, istediği an tecelli olarak görünecek. Bir rivayette, “Cuma günleri görünür” diye bildiriliyor ama diğer rivayetlerden de tecellisinin sık sık görüneceği anlaşılıyor. Ve müminlerin cennette en zevk aldıkları nimetin bu olduğu bildiriliyor.

Küçük yaşta ölen çocuklar cennette vildan olarak kalırlar. Orada koşuşturuyorlar, eğleniyorlar, bağırıp çağırıyorlar, oyunlar oynuyorlar.

Yarış, Peygamberimiz (sav)’in makbul gördüğü, dinin de makbul gördüğü bir şeydir. Cennette de var; müminler yarışla eğleniyorlar. Eğlenmek amacıyla araba yarışı yapıyor, tekne yarışı yapıyor yahut koşuyor yahut atla yarış yapıyor.

Kimisi şaşırıyor “Cennette yarış arabası nasıl olur?” diyor. Yahut “Sinema nasıl olur?” diyor. Bu nimetler sana zaten örnek olarak bu dünyada kasten sunuluyor, tanıtılıyor.

Senin kültürün, bilgin dahilinde, hoşuna giden, içinde uhde olarak kalan ne varsa, neden hoşlanıyorsan cennette var. Mesela kimi araba yarışından hoşlanır, kimi tekne yarışından hoşlanır, kimi yüzmekten hoşlanır, kimi resim yapmaktan hoşlanır.

Cennette aksi insan yok, terslik yapan, münasebetsizlik yapan, tamahkar olan bir insan yoktur. Öfke, korku bunların hiçbiri yoktur.

Bu dünya sürekli negatif-pozitif. Mesela gece-gündüz yaratılıyor, iyi-kötü, güzel koku-kötü koku, iyi yiyecek-kötü yiyecek, korku-güven, her şey zıddıyla yaratılıyor. Cennette öyle değildir, her şey tek yanlı, her şey pozitiftir.

Allah yolunda sen acı çekmezsen, çile çekmezsen, zorluk çekmezsen “Ben hazırım cennete” diyor. Gidemezsin. Sen nesin biliyor musun? Allah vermesin insan şeklinde yaratılmış, güzel görünümlü fakat ruhu olmayan bir varlıksın demektir. Bunların cennete gitmesi imkânsızdır. Özel dünya için bir ara form olarak yaratılıyor bunlar.

Diyor ki, “Ben çok mutlu yaşadım, ömrüm boyunca hiç zorlukla karşılaşmadım.” Kâr değil ki. Bir kere cennete gidemez. Allah ayette söylüyor; “Daha öncekilerin başına gelenler sizin de başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi zannettiniz.” (Bakara Suresi, 214) Müslüman Allah yolunda mücadele edecek, zorluklarla karşılaşacak, emek verecek. Küfre karşı, münafıklara karşı gayret edecek.

Cennette sabır yok, cesaret yok, cesarete ihtiyaç yok. Sabır, cesaret, yiğitlik yapamazsın. Tevekküllük bir şey yok. Temizlik, fedakârlık bunların hiçbiri yok. Sadece eğlence yurdudur. Tabii hamd etme, şükretme ibadeti vardır, Allah’ın tecellisini görüp sevme vardır.

Cennette sevgiye inanman için senin bir fedakârlık, yiğitlik, cesaret, sabır, temizlik, takva göstermen lazım. Mümin o ahlakı gösterdiği için kendinden emin oluyor, sevildiğinden emin oluyor. Sevenler de onu o yönüyle seviyorlar zaten.

Dünyanın tadı çıkarılacak bir yönü yok. Çünkü tadı çıkarılacak yer cennettir. Niye insan yarım yamalak burada eğlensin? Sırtında bir ton odun, “Haydi eğlenelim”. Cennette o bir ton odun gidiyor sırtından. Ondan sonra eğleniyorsun. Burada çile kol geziyor.

Allah “Dünya oyun ve eğlence yeri değil” diyor. “Oyun ve eğlence yeri cennettir. Dünya imtihan yeridir” diyor. Onun için, dünyaya kafanızı takarsanız buraya saplanır kalırsınız diyor Allah. Ama ahireti amaçlarsanız, Benim rızamı amaçlarsanız sonsuza kadar sizi mutlu ederim, eğlenirsiniz, gülersiniz diyor. Dünyaya kafayı takan sadece sürünür, söyleyeyim. Sadece debelenir, çırpınır. Başka bir şey olmaz.

Adam Allah'ı sevmedikten sonra cennette olsa ne olur, olmasa ne olur? Mümin Allah'ı sevdiği için cennetten zevk alıyor.

Bağnazlar hep Peygamberimiz (sav)'in evliliğine, kadınlara olan sevgisine kafayı takmışlardır. O konuyla ilgili ayetleri hiç söylemek istemez, konuşmak da istemezler. Üstünü örtüp kapatmak istiyorlar. Mesela, cennette hanımlar olduğunu da söylemek istemiyorlar.

Bir şey oluyor, sabrediyoruz. Ama sabrı safha safha daha güçlendiriyoruz, daha geliştiriyoruz. Bu ne? Eğitim. Nereye eğitim? Cennete eğitim. Allah bir avuç mümini seçiyor, burada eğitiyor. Doğrudan gidildiğinde Hz. Adem (as)’ın ilk baştaki konumu meydana geliyor. Olmuyor yani. Eğitim olduğunda kafa yerine geliyor. Kişilik yerine geliyor, nimetin kıymeti biliniyor.

Cennette her şey güzel, Allah oraya aşıkları gönderiyor. İnsanlar güzel, bitkiler güzel, çiçekler güzel. Bütün amaç sevgidir, Allah’ın tek amacı sevgidir.

Sabrı ve çileyi kabul etmiyor, doğrudan nimet istiyor. Olmaz öyle bir şey. Ne cennete kavuşabilirsin öyle, ne Allah’ın rızasına kavuşabilirsin. Burası imtihan yeri, eğlence yeri değil ki. Cenab-ı Allah, “Eğer Biz eğlence isteseydik alasını yapardık” diyor. “Şanımıza düşeni yaparız” diyor. Cennettir eğlence yeri. Burada öyle bir şey yok.

Allah'ın olduğu her yer –ki olmadığı hiçbir yer yoktur- imanla cennettir. Allah'a inanmıyorsan sen nereye gidersen git cehennemdir.