Adnan Oktar A9 TV; 26 Ekim 2015

İmanlı çirkin bir insanı bana göstersinler. Samimi imanlı insan çirkin olmaz, asla öyle bir şey olmaz.

Aşk yoksa, tutku yoksa, derinlik yoksa, gerçek sevgi yoksa sen ne istiyorsun o zaman, neyin anlamı kalıyor? Hani hayvan gibi insanlar var diyoruz ya nasıl bize itici geliyor, nasıl rahatsız edici oluyor, mahluk diyoruz. Ama mesela fedakarsa, cesursa, sabırlıysa, kararlıysa, yiğitlik yaparsa hayran oluyoruz.

Allah hep aşkı ister. Yoksa ne güzelliğin ne de başka bir şeyin anlamı olmaz. Cennet köşklerini düşünün, robot gibi varlıkların doldurduğunu düşünün, cennet havuzlarında yüzüyorlar. O görüntü, Allah vermesin acı bir durum olmuş oluyor. Allah o nimetini, Allah’ın ruhunu taşıyarak çileyi yaşamış, zorluğu yaşamış insanlara sunarsa o zaman müthiş bir güzellik oluyor. Yani cennetin bir anlamı oluyor. Allah, hakkıyla takdir edilmiş oluyor.

Sen övündün mü, büyüklendin mi deli gibi görünürsün, bu itici durur ve sevilemezsin. Büyüklük yaptığında, böbürlendiğinde yine sevilemeyecek hale gelirsin. Sen niye böbürleniyorsun, niye övünüyorsun? Sevsin diye yapıyorsun değil mi? Ters etki yapar, sevgi gider.

Bir insan çok enaniyetli ise, kendini çok beğeniyorsa, büyüklük gururu varsa vücudu enaniyet kesiliyor. Tamamı ene kesiliyor. Vücudu hastalanıyor. Yani akıl hastası gibi oluyor. Firavun’da, Nemrut’ta olan odur. Akli dengesini kaybediyor. O zaman tabii vücuduna şeytan oturuyor, yerleşiyor. Artık dengeli hareketler yapamıyor. Makul davranamıyor.

Sevgiyi veren Allah’tır. Bu bir mucize olarak meydana gelir. Yani tutkuyu meydana getiren Allah’tır. Tuğyan ve dalalette tutku olmuyor. Uğraşıyorlar olmuyor. Ne yaparlarsa yapsınlar olmuyor. Filmlerde onu işliyorlar, romanlarda işliyorlar ama pratik hayatta asla. Niye? Çünkü bu imanda oluşan bir mucizedir. İmanlı erkek ve imanlı kadın arasında oluşan bir güzelliktir.

Allah ayette, “Vicdanları kabul ettiği halde zulüm ve büyüklenme dolayısıyla reddettiler” diyor. Vicdanına direniyor. Yoksa vicdanı ona doğru olanı emrediyor, “Yap” diyor, dinlemiyor. Onu eziyor. O yüzden yüzleri kararıyor. Yoksa insan vicdanıyla uğraşmadığında, vicdanının sesini dinlediğinde yüzü nur gibi olur.

Allah’ın herhangi zavallı bir kulusun. Ne havaya giriyorsun? Gittiğin mekan seni şereflendirmez. Gittiğin mekanda ne var? Beton var, demir var, taş var, tuğla var, ahşap var, asfalt var, bir de ağaçlar var. Bundan dolayı sen niye şeref kazanasın?

İnsanın enaniyet yapacak hali yok ki; sen kandan, etten, kemikten, sinirden oluşmuş bir varlıksın, doğal ihtiyaçların var, ne havalara giriyorsun? Ölüp gideceksin, nereye poz yapıyorsun? Ve çok kısa sürede bitiyor hayat. Her cenaze mezarın içinde alenen şişip patlıyor. Havaya girecek bir hali yok insanın, zavallı bir varlık.

Sevgi göze yerleşir, göz güzelleşir. Bakması düzgün hale gelir. Dile yerleşir, konuşma düzgün hale gelir. Ses tellerine yerleşir, sesi güzelleşir. Mesela cilde yerleşir cilt sevgiden güzelleşir. Yani insanın her şeyi hoş ve ferah hale gelir.

Allah aşktır, Allah sevgidir. Allah sevilmek istiyor, sevmek istiyor ama gerçek sevgi istiyor, böyle robot gibi bir sevgi değil. Yani mecbur olduğu için değil, içinden gelerek sevecek. Onun için Allah tutkuyu, aşkı yaratmıştır. Kullarında yaşar Allah zaten; mesela biz tutku yaşıyoruz, onun aynısını Allah yaşar.

Allah aşkı çok sever, tutkuyu çok sever. Melekler de seviyor ama onu yeterli görmüyor Allah. Çünkü melek mecbur sevmeye. Ama acı ve çile içinde olan insanın Allah'ı sevmesi, Allah'ın en sevdiği işte budur.

Allah şehadeti çok seviyor, gaziliği seviyor. Gece yarılarına kadar tebliğ yapılmasını beğeniyor. Gayretle Allah aşkının aranması, Allah'ın çok sevdiğidir. O zaman işte o aşkı, tutkuyu Allah layık olana verir.

Samimiyet müthiş bir ferahlıktır. İnsanı güzelleştirir samimiyet. Samimi olan sevgiyi bilir. Samimi olmayan çok sahtekar olur, çok kötü olur.

Hadiste, “Ümmetimdeki münafıkların çoğunu okuyanlar teşkil eder” diyor. Bilgi sonucunda hep sapıtır, ayrı olmak isterler. Münafıklar kendilerince ‘Ben daha akıllıyım, daha bilgiliyim’ diye büyüklük hissiyle Müslümanlardan ayrılmak isterler.

Peygamber Efendimiz (sav)’in devrinin münafıkları kendilerince Peygamber (sav)’den daha akıllı oldukları iddiasındaydılar. Kendilerini güya daha akıllı zannettikleri için üst boyuttan konuşuyorlardı. Münafık çok saygısız ve küstah olur.

Cennet tertemizdir. Cennette resim var, cennette müzik var, güzellik var. Kadınlar çok bakımlı. Bu dünyayı da cennete çevir, niye cehenneme çevirmen gerekiyor? Allah imanla, akılla, gayretle bu dünyayı da cennete çevirmemizi istiyor.

İslamiyeti umacı gibi gösterdiler, dehşet sistemi gibi gösterdiler, cehennem gibi gösterdiler. Müslümanları da katliam makinesi gibi gösterdiler. İnsanları Müslümanlıktan müthiş soğuttular. Halbuki Müslümanlık güzellik, estetik, sanattır, akıl, fikir, ilim irfandır, iyiliktir, samimiyettir.

Allah insanların büyük bölümünü çirkin yaratıyor, kimini kısa boylu yaratıyor, kimini çok kilolu yaratıyor. Bu, insanların azmasını engeller. Çok güzel insan nadir oluyor, onlarda da birçok hastalık, dert oluyor. En güzel insanın bile ömrü kısacık oluyor. Yani muazzam bir imtihan ortamı var ve kusursuzca işliyor bu.

İyi niyetli, temiz kalpli bir kadın çok güzel oluyor. İçi şeytanlıkla dolu oldu mu yüzü çok çirkin oluyor, aklı da gidiyor. İtici oluyorlar.

Bir insana yaşam tarzı, hayatı yüzünden baskı uygulanmasını, saldırılmasını asla kabul etmeyiz. Bizim inancımıza göre homoseksüellik çirkin bir haramdır ve biz bunun haram olduğunu anlatmakla sorumluyuz.

Homoseksüellik Kuran'a göre "lanetlenmiş bir fiildir, hayasızlıktır, utanmazlıktır." Böyle bir pisliğe "aşk" denmesi çok çirkin olur. Her Müslüman Kuran'a göre homoseksüelliğin iğrenç bir pislik ve haram olduğunu anlatmakla sorumludur.

Bütün bu olaylar hadislerde tarif edildiği şekilde oluyor. Hz. Mehdi (a.s)’ı da göreceğiz, Hz. İsa Mesih’i de göreceğiz, İttihad-ı İslam’ı da göreceğiz, görevimizi yapıp gideceğiz hepimiz. Hiç kimse burada kalmayacak. Son geriye kalanlar onlar da peşimizden gelecekler, dünya boşalacak, ondan sonra kıyamet.

Said Nursi Hazretlerini seviyorum ve bundan şeref duyuyorum. Şeyh Nazım Kıbrısi’yi seviyorum diyorum. Menzil cemaatini seviyorum diyorum. Süleyman Hilmi Tunahan’ı seviyorum. Abdülbaki Erol Hazretlerini seviyorum. Bütün müminleri seviyorum diyorum. Entel dantel üslubuna girmiyorum. Ben sevgimi her zaman her yerde açıkça ifade ediyorum. Korkak ve çekingen, samimiyetsiz tavırlar felaket ve uğursuzluk getirir, başka bir şey olmaz.

Hz. Mehdi (as) cemaati Hicri 1506’ya kadar devam ediyor. Hicri 1506’dan sonra tebliğin şekli, sistemi tamamen değişiyor. Yani artık Müslümanlar adeta masonluk gibi çok gizli özel işaretlerle görüşüyorlar, özel sembollerle tanışıyorlar. Çünkü Müslüman olan herkesi öldürecekler. Kuran yakılacak, ibadete ait hiçbir şey yok. Camiler yıkılacak, mescitler yıkılacak. Kabe’yi yıkacaklar, Kabe’nin dümdüz arazisi kalacak. Mukaddesata ait hiçbir şey bırakmayacaklar.