Adnan Oktar A9 TV; 6 Şubat 2016

Münafığın kalbinde her gün bir gitme arzusu vardır. İmam Gazali İhya’sında “Mescitteki münafık kafesteki kuş gibidir. Kafesin kapısı açılınca kuş uçar kaçar” diyor.

Peygamber Efendimiz (sav)’in devrinin münafıkları kendilerince Peygamber (sav)’den daha akıllı oldukları iddiasındaydılar. Kendilerini güya daha akıllı zannettikleri için üst boyuttan konuşuyorlardı. Münafık çok saygısız ve küstah olur.

Müslümanlar münafık gitse de rahatlasak derler ama bir tane daha gelir. İbadet için münafık gerekli, önemlidir. Sadece Kuran’la mücadele metodunu iyi bilmek lazım.

Münafık genel kültüre çok önem verir, her şeyi öğrenmek ister, dinden de nefret eder. Onu sadece din rahatsız eder, sadece İslam rahatsız eder.

Münafık tehlikesine karşı gevşemek çok tehlikeli olur. Münafığa karşı ömür boyu teyakkuz gerekir. Çünkü münafık zift gibidir yapışır. Biri gitse diğeri gelir Müslümanların yanına. Münafıksız Müslüman topluluğu olmaz.

Münafık tek değildir. Müslümanlardan ayrıldığında hazır bir münafık topluluğunun içine doğru gider. Onu koruyacak kollayacak bir ekibi her zaman vardır. Ama onlardan da nefret eder, onlar da ondan nefret ederler.

Münafıklar dünyada üstünlük taslarlar. Böyle şımarıp azarlar ama ahirette Allah’ın huzurunda haşa öyle züppelik, bilmişlik, entellik, çakallık yapacak güçleri kalmaz.

Kalbinde hastalık olan, gurur yapıyor, enaniyet yapıyor, kibir yapıyor. Büyüklük hissini değerli bir ibadet gibi görüyor. Hâlbuki şeytanın ifasıyla yaptığının farkında değil. Şeytani bir eylem içinde olduğunu göremiyor.

Peygamberimiz (sav) zamanındaki münafıkların hepsinin özelliği kendilerini Peygamber (sav)’den üstün görmeleri ve kendilerini ön plana çıkartmalarıdır. Münafık kadınlarda da münafık erkeklerde de hep hedef en önde olmak, en büyük olmaktır. Kendilerini haşa Allah gibi görürler.

İngiliz derin devleti çok kibirli enaniyetlidir. Münafık aşağılık kompleksi içinde olduğu için o kibir, enaniyet ve büyüklüğe hayranlık duyar. Onun enaniyetini bir filin enaniyeti gibi görür, kendinin enaniyetini de bir böceğin enaniyeti gibi görür ama hayran olur. Onun için onlara karşı çok saygılı olur. Küfre karşı, dalalete karşı, zalimlere karşı çok saygılı olur.

Münafık, Kuran ayetlerindeki uyarıları hiç üstüne almaz, hep kendine hüsnü zan eder. Tüm samimiyetsizliğine, ahlaksızlığına rağmen ahirette de çok iyi olacağı kanaatindedir. Halbuki Allah ahirette cehennemin en alt tabakasında olduklarını bildiriyor.

Münafık şeytani bir zekaya sahip olur. O yüzden ona müthiş bir enaniyet gelir. Yani münafığa göre bir o vardır, bir de zavallı gördükleri, akıllarının zayıf olduğuna inandıkları.

Bir insan çok enaniyetli ise, kendini çok beğeniyorsa, büyüklük gururu varsa vücudu enaniyet kesiliyor. Tamamı ene kesiliyor. Vücudu hastalanıyor. Yani akıl hastası gibi oluyor. Firavun’da, Nemrut’ta olan odur. Akli dengesini kaybediyor. O zaman tabii vücuduna şeytan oturuyor, yerleşiyor. Artık dengeli hareketler yapamıyor. Makul davranamıyor.

Kendini büyüteni Allah küçültüyor. Kendini küçülteni de Allah büyütüyor. Müminde enaniyet olmaz, büyüklük olmaz.

Sen övündün mü, büyüklendin mi deli gibi görünürsün, bu itici durur ve sevilemezsin. Büyüklük yaptığında, böbürlendiğinde yine sevilemeyecek hale gelirsin. Sen niye böbürleniyorsun, niye övünüyorsun? Sevsin diye yapıyorsun değil mi? Ters etki yapar, sevgi gider.

%100 emin olmasam Mehdiyetin üzerinde bu kadar durmazdım.

2012 bizlerin, 2014 bizlerin, 2022 bizlerin olacak. Hiçbir güç durduramaz bunu. Allah adına meydan okuyorum. Hiçbir ülke durduramayacak. Amerika, Avrupa hiçbir şey yapamayacaklar. Çünkü biz onlara da sahip çıkıyoruz. Hepsine merhametle bakıyoruz. Hepsini Allah’ın kulları olarak korumak kurtarmak istiyoruz.

Çünkü çile yok, acı yok, sabır edilecek bir konu yok, güçlükler yok. Her şey kolay, her şey zevkli ve güzel ama sevabı düşük olur. Onun için onu Cenab-ı Allah en son zamana bırakıyor. Müslümanlar bol bol sevap alsın diye Cenab-ı Allah Mehdiyet’i de kırk yıl kadar geniş bir zamana yayıyor. Deccal’in ölümü kırk yıl sürüyor, hadislerde açıkça belirtilmiş.

Daha önce hadislere saygısı olan kişiler hadisleri reddetmeye başladılar. Bu, paniğin şiddetini gösteriyor. Oysa MEHDİYET DURDURULACAK BİR OLAY DEĞİLDİR.

Deccalin bir boynuzu gericilik, diğeri ise ateizmdir. Bunlar sürekli olarak birbiriyle çatışırlar. Deccal onları birbirlerine kırdırır.

Çile Peygamberimiz (sav)'i güzelleştiriyordu. Hz. Yusuf (as)'u dünyanın en güzel insanı haline getirdi çile. Hep acıyla geçti hayatı. Akıl almaz güzeldi. Musa (as) ömrü boyunca acı, çile çekti. Nefis yakışıklıydı, kavmin en yakışıklısıydı.

Sevgide gurur olmaz. Çünkü gurur olduğunda sevgi biter. Gurur ve affetmeme sevginin zehiridir. İnsanlar sevgiyi o yüzden götüremiyorlar. Ama affetme, gururu kontrol, gururu ezebilme sevginin yolunu sonuna kadar açar.

Dünyanın sonu geldi, anlı şanlı bitsin istiyor Cenab-ı Allah. Hristiyanlık ve Musevilik de, Müslümanlık da böyle şirk ve perişanlık içinde bitsin istemiyor. Her üçü de tevhid inancıyla ihtişamlı bir şekilde bitsin istiyor. Hz. Mehdi (as)’ın çıkışı, Hz. İsa Mesih (as)’ın inişi ve İslam’ın hakimiyeti. Zaten arkasından süratle bir bozulma olacak.

Münafığın en önemli silahı gizliliktir. Karakteri, eylemleri tüm detaylarıyla deşifre edilirse en önemli silahı etkisiz hale gelmiş olur.

Bazen kalbinde hastalık bulunan Müslümanlar da aynı münafık gibi davranabilir. Münafık değildir ama kalbinde hastalık vardır; Allah ayette bildiriyor ‘kalbinde hastalık vardır” diye, aynı münafık gibi davranır. Yani bir aşamasındadır. Bazen şifa bulur, bazen de münafıklık uçurumuna düşer.