Adnan Oktar A9 TV; 26 Ekim 2015

İmanlı çirkin bir insanı bana göstersinler. Samimi imanlı insan çirkin olmaz, asla öyle bir şey olmaz.

Bütün ömrü mümin olarak geçmiş bir insanın, “Ölüm anında acaba imanımı muhafaza edebilecek miyim” diye endişe etmesi şeytandan bir vesvesedir. Bunu hiç kaale almalarına gerek yok. Böyle bir şey olmaz. Yani içten, bilinçaltındaki iman esastır. Yoksa kişinin aklına birçok şey gelebilir, onların hiç geçerliliği yok. Allah onun bütününe bakar.

Bilinçaltındaki samimi imana denir iman diye. Yoksa insanın aklı zaten gelir gider. Yani her tür düşünce kayıp geçer. Mesela, şu doğru mu bu eğri mi.. Beyin bu. Acayip fırtına şeklindedir beyindeki fikirler. O imanla ilgili değil. Onun adı vesvesedir. İman oturmuş bir şeydir. Yani bilinçle vicdanla iç içe olan, iç samimi kanaate iman denir.

Mümin imanını hiçbir şekilde bırakmak istemez, ödü kopar. İşte imanını bırakmak istememesi, imandır. Yoksa vesvese gelir, düşünür. Ama bilinçaltında iman ediyor. Bir kere Allah’a inanmış.

İnsanların Allah’a inanmamasına kafayı takmak çok tehlikeli bir hareket olur. Çünkü Allah, “Yapayalnız karşıma geleceksiniz” diyor. Orada bir sır var. O anlamda, bize ne insanların iman edip etmemesinden. Allah bizim şuurumuzu açık yaratmış. Allah’ın varlığı çok net.

Dünyanın en güzel yönüdür sevgi. Hayatın en güzel yönüdür. Çünkü sevgi imanla bağlantılıdır. Allah'ı seven, tecelli olarak insanları da sever.

Küfrün batağının içinde yaşayan insanlar, o kirden ciddi şekilde lekeleniyorlar. Bu, üstlerinde görülüyor. Etine, kemiğine, cildine, bakışına her şeyine yansıyor. O acımasız dünyanın, acımasız kiri her tarafına bulaşmış oluyor. İslam’ı yaşamaya başladığında, o kir üstünden yavaş yavaş gidiyor.

Kâfirlerde ve münafıklarda bir sürü ruhu vardır. Hayvanlarda olduğu gibi. Ortak hareket ederler. Mesela ren geyikleri falan nasıl bizon sürüleri, küfür de öyle sürü halinde hareket eder. Bir yerden bir tehlike geldiğinde, bizon sürüsü olduğu gibi ona saldırmaya başlıyor. Küfürde de öyledir, toplu hareket etme özelliği vardır.

Müslümanlıkla sen huzur bulacaksın. Müslümanlık sana iç ferahlığı getirir, sana arkadaşlar dostlar sağlar, zenginlik getirir, bereket getirir, bolluk getirir. Herkesle barışık yaşayabilirsin. Küfür zehir zemberektir, ıstıraptır, acıdır. Sürünürsün küfürde.

Allah’ın Katında kimse züppelik, ukalalık yapamaz. Ukalaca cevap veremezler. Allah, “Ahirette Ben onları konuşturmayacağım’’ diyor zaten. “Susun, konuşmayın, sinin oraya diyeceğim’’ diyor Allah. Allah, ‘Susun’ deyince artık bir daha konuşamıyor. Yani dili kapanıyor. Allah artık dilini felç ediyor.

Kişi samimiyetsizse Müslümanları kirli görmeye çalışır, küfrü de berrak görmeye çalışır. Her şeyi kafasında terse çevirmeye başlar. Ama Müslüman Allah’ı samimiyetle gördüğünde -ki sıkmazsa kendini, samimi olursa hemen Allah’ı fark eder, bütün açıklığıyla, bütün ihtişamıyla fark eder- hemen Kuran’daki akla uyar.

Cenab-ı Allah ümit ve korku içinde olmamızı istiyor. “Benim şuurum açık, ben cehenneme gitmem” demeyin diyor. Çünkü küfür içindeyken Müslüman olan sonra yeniden küfre düşen, yeniden Müslüman olan insanlardan bahsediyor Allah. Yani Allah ruhunu alır yeniden verir, ruhunu alır yeniden verebilir; o hale düşürebilir bir insanı Allah vermesin. Emin olmak doğru değil.

1980'lerden itibaren göktaşlarının dünyanın etrafını bir bulut gibi sarması ve kaplaması da çok mucizevi bir olaydır.

Dünyanın etrafını bulut gibi göktaşları sarmış ama bir çok insan bunu önemsiz görüyor. Bu umursuzlık normal bir durum değil.

Şu an bulut gibi göktaşları Dünya’nın üzerinde. Kıyametin yaklaştığını gösteren bir olay. Allah’ın hücum emrini bekliyorlar.

Koskoca bir kürenin üzerinde müthiş bir hızla yol alıyoruz, ayağımızın altı magma ama üstünde güven içinde yaşıyoruz. Allah'ın rahmeti büyük. Altta magma fokur fokur kaynıyor, üzerimizden dev göktaşları geçiyor, burada insanlar düğün hazırlığı, ticaret, okul ile uğraşıyor. Böyle mükemmel bir düzeni Allah amaçsız olarak yarattı demek çok büyük vicdansızlık olur.

İnsanın üzerinden sürekli teğet geçen dev göktaşları, ayağının altında kaynar magma var, çoğu insan bir kez dahi düşünmeden yaşıyor. Bir çok insan dünyaya neden geldiğinden habersiz, boş gözlerle etrafına bakarak yaşıyor. Bu insanları sadece o an yiyecekleri yemek ilgilendiriyor.

Yerin altında magma kaynıyor, göktaşları sürekli dünyaya teğet geçiyor, insanların büyük kısmı nişan, düğün, çek senet peşinde. Hiç düşünmeden yaşıyorlar.

Allah insanların gafletten uyanmaları için sık sık uyarılar yaratıyor. Uzayda magma kaynayan bir kürenin üzerinde gidiyoruz, etrafımız gök taşlarıyla çevrili. Çoğu insan bir kez bile Allah'ı anmıyor.

Kıyamette kainat dağılıyor, magma da dağılıyor tamamen. Düz bir yapı oluşacak. Yani böyle yufka gibi açılacak Dünya kıyamette. Adeta bir tepsi gibi. O küre vasfını kaybedecek. Soğuma da oluşacağı için tamamen çorak toprak haline geliyor.

YERİN ALTI KAYNAR MAGMA, FOKUR FOKUR MAGMA KAYNIYOR. BİZ DE ÜZERİNDE SOHBET EDİYORUZ. Kimi gemiyle geziyor, kimi düğün yapıyor, kimi diskoda dans ediyor, kimi uyuyor mışıl mışıl, insanlar acayip rahatlar. Oysa Allah insanlara sürekli bir tehlike içinde olduklarını hatırlatıyor.

Mümin, Allah’ı andığında, Allah’ı sevdiğinde kalbi ferahlıyor. Mümin bunu yaşıyor, görüyoruz. Hakikaten mutlu, hakikaten sağlıklı. Eline yüzüne bakıyoruz bayağı nurlu, bütün her yeri huzur içerisinde, kalbi ferah. Sonsuza kadar Allah ile beraber olmanın sevinci içerisinde.

Mükemmel ahlak nedir? Sabır, şefkat, fedakarlık, dürüstlük, cesaret, vefa.. Allah korkusu olmadığında bunların uygulamasında şahısta gaflet meydana gelir. Mesela Allah'ı sever ama namaz kılmaz. "Ben seviyorum Allah'ı, Allah'ın benim namazıma ihtiyacı yok" der. Bol parası olur, fakirlere dağıtmaz. "Fakir bir şekilde bulur ama ben Allah'ı çok seviyorum, bu parayla mutlu oluyorum, Allah'a daha yakın oluyorum" der. Cesaret göstermez; "Şimdi hayatımı tehlikeye atmayayım ben böyle bir şey için, güzel yaşıyorum" der. Allah korkusunda cesaret gösterilir.

Beynimin içinde görüyorum. Beynimin içinde kim yaratıyor? Allah yaratıyor. Benim sevgim kime o zaman? Allah’a. Bağımsız olarak ben bir varlığı sevemem. Yalan söylemiş olurum, kendimi kandırırım. Onu Allah’ın yarattığını görüyorum çünkü.

Mutlaka Risale-i Nur’dan okuyun. Çünkü orada bir ruh var, Sahabe ruhu var, samimi Müslüman kişiliği var. Bunu diğer eserlerde pek bulamazsınız.