Adnan Oktar A9 TV; 24 Ocak 2016

Hz. Musa (as) dönemindeki münafıklar izzeti ve onuru Firavun’un yanında aradılar, onun kültüründe aradılar. O Mısır yazıları, Mısır heykelleri onların her biri onlar için bir markaydı. Evlerinin duvarlarında Mısır yazılarının olması, Mısır kıyafetleri giymek, Mısır dilinde konuşmak çok önem verdikleri bir şeydi.

Münafık, iman edenleri de saptırmak için uğraşır, kendi yoluna çekmek ister. Kendi kalbinde hastalık olduğundan, müminlerin de kalbinde hastalık olmasını ister, onları da kendi mantığına çekmek ister.

Küfre güvenip Müslüman’a güvenmemek, Allah böyle münafıkane bir bakış açısında mutlaka intikam alıyor.

Münafıklar, “Müslümanlar bir gün dağılabilir, ezilebilir ama küfür tepmez devrilmez bir yapı” diye düşünüyorlar. Tarih boyunca hep küfrü güçlü görmüşler hep de mağlup olmuşlardır.

İslam âleminin bu hale gelmesinin tek nedeni münafıklıktır. Derin devletler münafığı kullanır. Münafıklar, derin devletlerin ordusudur.

Derin devletler sadece yönetir, münafıklar onların askeri olarak görev yaparlar. Askeri olmasa derin devletin bir gücü olmaz. Onun için derin devletin ordusu olan münafıkların dağıtılması lazım. O da bilgiyle, imanla olur.

Her Müslüman topluluk içinde münafık bulunur, çok özenli olmak lazım. Öyle az sayıda olmaz ve sürekli ürer. Bitti zannedersin yine çıkar. Münafığın sonu gelmez.

Münafık hep haram olan, yasak olan şeylere yatkındır. Mesela hırsızlık, dolandırıcılık, yalan söylemek, casusluk yapmak, fitne çıkarmak, pislik yapmak, cinsi sapıklık hatta cinayete yatkındır münafıklar. Kuran’da bunu görüyoruz. Hep adam öldürme eğilimi içindedirler.

Münafık ilk fırsatta eski inancına, eski yaşantısına geri dönmek ister, kafası hep küfürdedir. O düşünce beyninden hiç gitmez. Müslüman olduktan sonra mesela eski çakallığı, eski ahlaksızlığı, eski maceraperestliği, eski haysiyetsizliği, eski namussuzluğu neyse ona dönmek ister. Unutamıyor o küfür hayatını, dönüp dolaşıp yine aynı noktaya geliyor.

Münafığın belirgin bir ahlaksızlığı; küfre uşak gibi hizmet eder, onlar için deli enerjisiyle her türlü fedakarlığı yapar; mümine de eziyet olsun diye elinden geldiği kadar her türlü işini yaptırmak ister.

Münafık kendine adaletsizlik yapıldığından emindir, o yüzden müminlere karşı çok kinlidir. Küfrün de çok adaletli olduğunu düşünür, küfrü över.

Münafık küfre yardımda, küfre destekte çok ustadır. Münafıklarla ilgili ayetlerde, münafıkların küfre müthiş istihbarat sağladıkları ve destek oldukları, ama küfürde bir zaaf gördüklerinde de onlardan hemen kaçtıkları belirtiliyor.

Münafık, Müslümanlarla küfrün mücadelesini bir arenada izliyor gibi izler. Kim kimden daha üstün; eğer küfrün üstün durumda olduğunu görürse Müslümanlara müthiş bağlanmış gibi görünürken aniden küfre kendini atar. Çok alçaktır münafık. Bir anda onların adamı olur.

Münafık Müslümanlardan ayrılıp küfre gitmek için sürekli konu arar, fırsat arar. Fırsat vermemek lazım. Ama gerçekten münafıksa zaten bünye onu atar kendinden. Sen ne yaparsan yap atar. Sabretmez de sen direkt göndermeye kalkarsan bu günah olur. Bu olmaz. Sabredeceksin, çünkü belki şifa bulabiliyorlar. Münafığı tedavi etmek lazım.

Gelecek korkusu iman konusudur. İnsan imanıyla bunu yener. İmanına güvenemiyorsa bu, imtihanda kaybettiğinin alametidir. O korkuyu mutlaka yenmesi lazım.

Sen Allah’a güvenmiyorsan Allah sana güveneceğin insan vermez. Hepsini başına bela eder. Sen Allah ile uğraşacaksın, Allah da seninle uğraşır o zaman. Sen Allah’ı güçsüz göreceksin, Allah o zaman senin karşına da güçsüz insanlar çıkartır.

Cenab-ı Allah Kendini bir örtü ile örtüyor. O örtüyü açıp görebilen insanlar nadirdir. Yani hiç olmazsa mesela o yetmiş perdeden altmışını açan insan çok nadir olur. Kalp ehli o perdeleri açar, açtıkça Cenab-ı Allah’a yaklaşır.

Bizim silahımız, varsa yoksa iman ve imandan kaynaklanan sevgimizdir, o kadar. Koyu dindar fakat çok sevgi dolu olmalıyız. Hiç kimseden intikam almayan, herkesi barıştırmaya çalışan, herkesin iyi olması için uğraşan olmalıyız.

Ateist dürüst insan demektir. Mertçe, açıkça söylüyor, “Ben Allah’a inanamıyorum, dine inanamıyorum, varsa beni ikna edecek kişi konuşalım, dürüst iman etmek istiyorum” diyor. Sahtekarlık, münafıklık çok korkunç.

Okullarda haftada 3 gün iman hakikatlerinin de anlatıldığı milli şuur dersi verilse gençlerin bütün motivasyonu, ruh hali, psikolojisi değişir. Çok faydalı olur.

Fıkıh anlatmakla insanlar iman etmez. İman hakikatlerinin anlatılması lazım, Kuran mucizelerinin anlatılması lazım. Bilimsel yoldan konuların açıklanması gerekiyor. Hem aklın hem kalbin ikna edilmesi gerekiyor.

Hep Allah’ın lehinde düşünülür, dinin lehinde düşünülür. Müslüman aleyhte analiz yapamaz. Mutlaka lehte. Hep hüsnü zan eder. Ama küfür içindeyse yahut ateistse araştırıyordur o şekilde düşünüyor olabilir; ama mümin iman ettikten sonra olmaz. Sürekli hüsnü zanla, sürekli güzel düşünecek.

Bağnazlık bir parça önü açıldığında çorap söküğü gibi gider. Çok çok tehlikelidir. Devletin bu konuda çok kararlı bir politika izleyerek modern devlet yapısı, modern sanat anlayışı, modern düşünce, mutlaka bunları yayması lazım. Yani İslam’ın modern anlamda yaşanması gerekiyor. Modern anlamda nasıl? Sahabe dönemi gibi.

PKK hareketini organize eden tek yer vardır, merkezi Londra’da olan İngiliz derin devleti. Başka hiçbir güç, hiçbir bağlantı yok, salt budur olay.

Yüzsüzlük münafığın ana özelliğidir. Münafıklarla ilgili ayetler okunduğunda münafık üstüne alınmaz, hiç onunla alakası yokmuş gibi davranır, çok hayasızdır. Halbuki müminin münafık alametlerinden içi titrer, yani çok korkar.