Adnan Oktar A9 TV; 23 Haziran 2014

Küfre özenmemek lazım. Küfürde huzur olmaz, vefa olmaz, gerçek arkadaşlık olmaz. Menfaati bittiğinde seni harcar, menfaati bittiğinde seni yakar. Vefasızlığın kol gezdiği acı bir dünyada yaşarsın. Sabah kalktığında bile sana kalleşlik yapabilir. İki saat sonrasının bile garantisi yok. İki saat sonra bambaşka adamla karşılaşabilirsin küfürde.

Küfür menfaati olduğu müddetçe dosttur. Menfaati bittiği yerde karşına hasım olur. Ama Müslümanlıkta öyle değil. Müslümanlıkta sabır var, şefkat var.

Küfürde sağlamlık yok. Adamla konuşuyorsun, bir de bakmışsın gitmiş pislik yapıyor. Dışarıda sapıklık, manyaklık yapıyor. Menfaati kadar yanaşmak istiyor. Menfaati olmadığında gelmek istemiyor. Halbuki İslam’da menfaat olmadan Allah’a kul olmak var. O yüzden çok güzel yaşanıyor. Sürekli istikrarlı bir düzgünlük var.

Küfürde bir şey yok. Küfürde sapıklık var, pislik var, vefasızlık, kalleşlik var, oyun var, bozuk konuşma var, tahammülsüzlük var. Adamlarla konuşuyorsun iki saat sonra bakıyorsun kalleş bir tavır almış. Müslümanda istikrar var. İki saat sonra da sağlamdır, on gün sonra da sağlamdır, bir yıl sonra da sağlamdır, yirmi yıl sonra da sağlamdır, Allah rızası için.

Küfür, Müslüman olan için, “enayilik yapıyor” der bazen, haşa. Halbuki o uyanıklık yapıyor, en akıllı hareketi o yapıyor. Ömrüne bereket geliyor, içi güzelleşiyor, dışı güzelleşiyor. Vücut organları bile bayram eder, içi, dışı bayram eder. Gözüne anlam geliyor, yüzüne anlam geliyor, aklı, basireti açılıyor, konuşması güzelleşiyor.

Küfürle İslam karışabilir gibi de görünüyor baktığında, karışmıyor, öyle bir şey yok. Karıştığında zehir meydana gelir. Bereketsizlik olur. Allah sessiz sedasız bedenen de çökertir, ruhen de çökertir.

İman ehline karşı insanların kalbinde bir öfke olur. Mesela küfür içinde olan bir insanla konuşurken saygılı olurlar, değer vererek konuşurlar. Ama mümin olduğunda içine garip bir şeytani öfke duyuyor. Allah’a sığınılması gereken bir şeytani içgüdü. Bu müminin tabii çok lehine olan bir şey. Müminlerin oturdukları yerde her dakika, her saat sevap almalarını sağlar.

Bir kısım insanlar Müslümana karşı çok pervasız ve rahat olabiliyorlar. Halbuki asıl müminlere sevgi ve saygı duyulması lazım. Küfür içinde olanlara kurtarmak amacıyla şefkat duyarsın.

Müslümanlar kuvvet ve onuru Hak’ta araması lazım. Asıl mümine onur gözüyle bakmak lazım. Saygıyı, hürmeti ona göstermek lazım, küfre değil.

Müslüman küfürle, İslam arasında seçmek durumunda kalırsa İslam’ı seçer. Bitaraf olmaz; o zaman bertaraf olur. Ama mümin kardeşlerinin arasında eğer taraf olursa o zaman bertaraf olur.

Küfretme özgürlüğü yoktur. “Ben hakaret etme özgürlüğüne sahibim, küfretme özgürlüğüne sahibim” diyemez bir insan. Konuşma özgürlüğüne sahiptir ama küfretme özgürlüğü olmaz. Ben küfretmek istiyorum derse hukuk da yakasına yapışır.

Küfür Müslümana bakarken Allah onların gözünde bir perde meydana getiriyor. Oradaki güzelliği göremeyecek hale getiriyor onları. “Bunlar hayatı yaşamıyorlar” diyor.

PKK bir yandan kuduruyor, münafıklar bir yandan kuduruyor, küfür bir yandan kuduruyor. Her türlü adiliği yapmaya kalkıyorlar. Müslümanlar çok itidalli, akıllı hareket edecek. Her türlü hareketin yaratıcısının Allah olduğunu bilecekler. Hepsinde hayır görüp, güzel bir sabırla, akılcı şekilde Kuran’a göre hareket edip, karşılık verecekler.

Cehennem ehli özel yaratılıyor. Yani onlar hidayet verilmemiş özel varlıklar. Küfür karakteriyle yaratılıyorlar.

Yobazlar kendilerince İslam’ı çirkin görürler. Neşe ve sevinç İslam'dır, İslami bir güzelliktir. Ama adam neşeyi ve sevinci çirkin görüyor. O da bir nevi küfür ruhu olmuş oluyor.

Müslüman dindar insan şeytanı tam kavramada zorlanıyor olabilir de, küfür çok iyi tanır şeytanı. Müslümanın şeytanla teşriki mesaisi, o kadar bağlantısı olmuyor. Çünkü her seferinde yeniyor, kaale almıyor. Mesela sabır gerektiren konularda direkt sabrediyor. Egoistlik yapılabilecek bir şeyde egoistlik hiç yapmıyor.

Küfürde şeytan çok çabuk netice alıyor. Yani seri neticeler alıyor, peş peşe. Öfkeyi anında en yüksek noktaya çıkarabiliyor. Adamı çekip vuruyor. Anında zulmettirebilir. Anında vefasızlık gösterttirebilir.

Müslümanla uğraşılır. Müslüman demek; uğraşılan adam demektir. Müslüman demek; düşmanı çok olan adam demektir. Gerçek Müslümansa, gerçek dava adamıysa düşmanı çok olur. Bir Müslümanın münafığı yoksa nasıl Müslüman oluyor? Müslümanın kafiri de çok olur, münafığı da çok olur.

Pislik adamların yüzünün kapkara olması bir mucize. Bir zillet ve pislik yüzlerinde hemen görülüyor. Müminlerde de bir kuzu temizliği oluyor. Çok temiz oluyorlar.

Allah, kalbi kara olanlara, huysuz, ters, aksi, insanların nefret ettiği insanları nasip ediyor. Müminlere, güzel huylu insanlara, insanları sevenlere de Allah, sevgi dolu, kalbi muhabbetle dolu, nur gibi insanları nasip ediyor. Cennette de böyle, dünyada da böyle.

Kafir ve münafıklar Müslümanlarla uğraşacak. Eziyet edecekler, iftira edecekler, oyun oynayacaklar, iş çıkaracaklar, aleyhinde haber yapacaklar. Allah, bu eziyetlerine “Aldırma” diyor. “Aldırma” ne demek? Farz. Etkilenmemek farz, eğer aldırıyorsa harama girer. Böyle densizlerin yaptığı oyunları takmamak, kaale almamak, değer vermemek farzdır.

Eğitimde cehenneme ihtiyaç vardır. Kafire ihtiyaç vardır, imansızlara ihtiyaç vardır, zalimlere ihtiyaç vardır. İyi insanlar bu siyah kömürün üzerinde elmas gibi dizildiğinde dikkat çeker.

İyi olmayan insanlar, Allah'ın müminlere verdiği nimetlerden istifade ediyorlar. Yani aslında nimetler onlar için değil, samimi müminler için yaratılıyor. Onlar da yandan, bir kenardan istifade ediyorlar. Ahirette bu imkan ellerinden alınıyor.

Müslümanı mazlum görüp saldıranlar küfre karşı bayağı saygılı oluyorlar. Çünkü küfre aynı şeyi yapsalar nasıl yırtıcı bir karşılık alacaklarını çok iyi biliyorlar, dolayısıyla korkuyorlar.

Küfretmek çok kaba ve çirkin bir hareket. Akılcı eleştirmek varken küfretmeye ne gerek var.