Adnan Oktar A9 TV; 22 Haziran 2014

Küfürde bir şey yok. Küfürde sapıklık var, pislik var, vefasızlık, kalleşlik var, oyun var, bozuk konuşma var, tahammülsüzlük var. Adamlarla konuşuyorsun iki saat sonra bakıyorsun kalleş bir tavır almış. Müslümanda istikrar var. İki saat sonra da sağlamdır, on gün sonra da sağlamdır, bir yıl sonra da sağlamdır, yirmi yıl sonra da sağlamdır, Allah rızası için.

Küfre özenmemek lazım. Küfürde huzur olmaz, vefa olmaz, gerçek arkadaşlık olmaz. Menfaati bittiğinde seni harcar, menfaati bittiğinde seni yakar. Vefasızlığın kol gezdiği acı bir dünyada yaşarsın. Sabah kalktığında bile sana kalleşlik yapabilir. İki saat sonrasının bile garantisi yok. İki saat sonra bambaşka adamla karşılaşabilirsin küfürde.

Küfre özenmemek lazım. Küfürde huzur olmaz, vefa olmaz, gerçek arkadaşlık olmaz. Menfaati bittiğinde seni harcar, menfaati bittiğinde seni yakar. Vefasızlığın kol gezdiği acı bir dünyada yaşarsın. Sabah kalktığında bile sana kalleşlik yapabilir. İki saat sonrasının bile garantisi yok. İki saat sonra bambaşka adamla karşılaşabilirsin küfürde.

Küfür menfaati olduğu müddetçe dosttur. Menfaati bittiği yerde karşına hasım olur. Ama Müslümanlıkta öyle değil. Müslümanlıkta sabır var, şefkat var.

Küfür, Müslüman olan için, “enayilik yapıyor” der bazen, haşa. Halbuki o uyanıklık yapıyor, en akıllı hareketi o yapıyor. Ömrüne bereket geliyor, içi güzelleşiyor, dışı güzelleşiyor. Vücut organları bile bayram eder, içi, dışı bayram eder. Gözüne anlam geliyor, yüzüne anlam geliyor, aklı, basireti açılıyor, konuşması güzelleşiyor.

Küfürle İslam karışabilir gibi de görünüyor baktığında, karışmıyor, öyle bir şey yok. Karıştığında zehir meydana gelir. Bereketsizlik olur. Allah sessiz sedasız bedenen de çökertir, ruhen de çökertir.

Din olmasa hayatın bir anlamı yoktur, Allah esirgesin. Ben din için, Allah için yaşıyorum. Hepimiz öyleyiz, inşaAllah.

İman ehline karşı insanların kalbinde bir öfke olur. Mesela küfür içinde olan bir insanla konuşurken saygılı olurlar, değer vererek konuşurlar. Ama mümin olduğunda içine garip bir şeytani öfke duyuyor. Allah’a sığınılması gereken bir şeytani içgüdü. Bu müminin tabii çok lehine olan bir şey. Müminlerin oturdukları yerde her dakika, her saat sevap almalarını sağlar.

Bir kısım insanlar Müslümana karşı çok pervasız ve rahat olabiliyorlar. Halbuki asıl müminlere sevgi ve saygı duyulması lazım. Küfür içinde olanlara kurtarmak amacıyla şefkat duyarsın.

Müslümanlar kuvvet ve onuru Hak’ta araması lazım. Asıl mümine onur gözüyle bakmak lazım. Saygıyı, hürmeti ona göstermek lazım, küfre değil.

Mümin Allah rızası için yaşar, Allah rızası için de ölür. Allah rızası için yaşanmazsa hayat cehenneme döner. Her şey Allah rızası için, o zaman hayat güzel olur. Cennet de Allah’ın rızasıyla güzel olur.

Biz bir insanı seversek Allah rızası için severiz. Allah rızası için ne demek? İslam’a hizmetinden dolayı. Müslümanları birleştiriyor mu? Vahdeti sağlıyor mu? Fitneyi kaldırıyor mu? Bölücülüğe karşı tavır alıyor mu? Bunları görüyorsak Allah rızası için sevmemiz gerekir. İbadet olarak severiz.

Müslüman küfürle, İslam arasında seçmek durumunda kalırsa İslam’ı seçer. Bitaraf olmaz; o zaman bertaraf olur. Ama mümin kardeşlerinin arasında eğer taraf olursa o zaman bertaraf olur.

Bizim gönlümüz ahirette. Bizim gönlümüz Rabbimizin rızasında. Makamda, mevkide değil.

Küfretme özgürlüğü yoktur. “Ben hakaret etme özgürlüğüne sahibim, küfretme özgürlüğüne sahibim” diyemez bir insan. Konuşma özgürlüğüne sahiptir ama küfretme özgürlüğü olmaz. Ben küfretmek istiyorum derse hukuk da yakasına yapışır.

Tebliğde ne olacak? Acı, meşakkat, zorluklar, tehdit olacak. Bunlar arttıkça tebliğin değeri artar, Allah’ın rızasını daha fazla kazanırsın. Amacın Allah’ın rızasıysa, rahmetiyse. İki günlük dünya için öyle korkak, ürkek yaşamak çok aşağılayıcı.

Küfür Müslümana bakarken Allah onların gözünde bir perde meydana getiriyor. Oradaki güzelliği göremeyecek hale getiriyor onları. “Bunlar hayatı yaşamıyorlar” diyor.

Peygamberimiz (sav)’in doğumu bizim için düğündür, bayramdır. Dünyaya nur saçtı, ışık saçtı. Allah, ondan razı olsun. Biz ondan razı olduk, o da inşaAllah ahirette bizlerden razı olur. Hepsinin üstünde tabii Cenab-ı Allah’ın rızası, inşaAllah.

Dünya işi Allah için olursa kıymeti vardır. Dünya işi Allah için olmazsa bir anlamı yoktur. Ahireti amaçlayarak Allah rızası için yapılırsa faydası olur.

İnsanın direnme gücü çok yüksektir. Beynine emir verecek, yapmayacak. Mesela İslam'a hizmet edecek, “Çok yorgunum” diyor. Telkinle yapıyorsun, ne yorgunu? Sana 5 bin lira verecekler diye duysan hoplarsın. Yalan söylüyorsun, öyle bir şey olmaz. Bitkinim, yorgunum, yapışacağım neredeyse diyor. Bir çıkarın olsun, bak nasıl deliye dönüyorsun.

Bizim ödülümüz Allah'ın rızası, rahmeti ve cennetidir. Biz Allah'ın rızasının peşindeyiz, inşaAllah.

Bizim ödülümüz Allah'ın rızası, rahmeti ve cennetidir. Biz Allah'ın rızasının peşindeyiz, inşaAllah.

En güzel dinlenme -tabii Allah dinlendirsin diye yapmayız da, Allah rızası için yaparız- Allah'la tam bağlantıdadır. Onun dışında dinlenme olmaz. Yani Allah'la bağ hiçbir şekilde zayıflatılmaması lazım. “Sonra düzeltirim”; bu da yanlıştır.

İnsanlar Allah’a kendilerini tam vermiyorlar. Çıkarlarıyla çatıştığında dini terk edecek çok büyük bir kitle olduğunu görüyorum. Mehdi (as) da bütün çıkarlarıyla çatışsa da hep Allah’ın rızasını isteyen bir insan. Çünkü hayatın bütün yönlerinden çekildiği hadislerden anlaşılıyor.

Müslüman öyle gelişecek ki, kendisi için “Bu adam kalleşlik yapar” dedirtmeyecek. Yani “Bir şekilde yapar” dedirtmeyecek. Öyle bir güvence verecek. O zaman gerçek bir Müslüman olur. “Bunun kalleşlik yapması mümkün değil” diyeceksin.