Adnan Oktar A9 TV; 12 Mayıs 2016

Münafık iyilikten anlamaz. Müslümanlara karşı öfkesi asla yatışmaz. Kini hep içindedir, saklayamaz. Ufacık bir gerekçe gördüğünde hemen psikopatlığını, o anarşist ruhunu, azgın ve deli ruhunu hemen gösterir. Ama Müslüman öyle değildir. Müslüman mutmaindir, itminana ermiştir.

Müslümanlar homoseksüelliğe karşıdır, Darwinizm’e karşıdır ama münafık onları veli ve dost edinir. Nerede derin devlet mensubu varsa veyahut nerede bir oyuncu varsa, nerede küstah bir züppe varsa, nerede İslam'a kötülük yapmak isteyen pislik insanlar varsa gider onları bulur münafık.

İslam'a hizmet münafığın çok ağırına gider. Her kelime onun ciğerine sıkılmış kurşun gibi ıstırap verir. Ama sırf Müslümanlara şirin görünmek için, kendince dikkat çekmemek için öfkeyle kendini yine biraz hizmet ediyor gibi gösterir.

Münafık boş işlerle vakit geçirir, keyfi işlerle vakit geçirir. İstese İslam'a hizmet eder. İnternetten de hizmet eder, sözlü olarak da hizmet eder, her türlü hizmet eder. Ancak para verirsen bunu yapar, çıkarı olursa. Ama çıkarı olmayınca yapmaz.

Münafıkların üslupları çok küstahtır. Saygısız ve küstah olmak onlar için önemli bir konudur. Hitabetleri de hep küstahçadır.

Münafıklar zalim, anarşist ruhlu, psikopat, kavgacı, sevgisiz, kindar, manyak ruhlu kişilerdir. Onun için münafık hiçbir zaman için yatışmaz.

Münafık kendi çıkarıyla çatışan bir durum olmadığında sakin olur. Ama kendi nefsiyle ve çıkarlarıyla çatışıldığında o anarşist, deli ruhu, o şeytani ruhu hemen ortaya çıkar.

Münafık sürekli kavgacıdır. Kavga konusu arar, çatışma ve itiraz konusu arar. Bir münafığın vasfını oradan anlayabilirsiniz. Hemen bir şeye itiraz etmek ister, hemen çatışma, hemen anarşi ruhu içerisindedir.

Resulullah (sav) zamanında da adamlar diyordu; “evim açık, gelemem”. İşte “Eşim var, kocam var” Halbuki vicdanen biliyorlar. Kocan, o da Müslüman olsun, o da gelsin. Çocuğun, o da Müslüman olsun, o da gelsin. Çocuğunu da İslam’a kazandır, eşini de İslam’a da kazandır, kendin de İslam’a hizmet et.

Münafıklar küfrü her şeye hakim gördükleri için onlara saygıyla bakarlar. Müminleri de o akılsız kafalarıyla kendilerince zayıf görürler ama hep de galip olanlar müminler olur. Güvendikleri küfür sürekli ezilir ve aşağılanır.

Münafık aynı zamanda avcı köpeği gibidir. Yani küfrün en pislik adamlarını o bulacağı için onun bulduğunu Müslüman yakalayıp ilimle irfanla etkisiz hale getirir. Müslüman nereden bulsun onları? O, şeytani bir güçle o kokuyu alır.

Münafığa hiçbir şey söylemek mümkün olmaz. İyiliği emretmek, kötülükten sakındırmak da mümkün olmaz. Mesela "Şu kötülüğü yapma" diyemezsin münafığa. Züppelik yapar, çakallık yapar, o anarşist azgın ruhunu ortaya çıkartır. Ancak çok ustaca anlatılabilir, dolaylı yoldan anlatılabilir.

Asıl olan takvadır. Müminin güzel olduğuna dair, imanından kaynaklanan bir yargı meydana geliyor, o yüzden onu çok seviyorsun. Allah sana onu o yüzden o kadar güzel gösteriyor.

Mümin halim oluyor, sakin, uysal ve sevecen oluyor. Kendi menfaatini düşünmüyor. Mesela sıcakta da savaşa gidebiliyor veyahut İslam’a hizmet edebiliyor. Hava sıcak demiyor. Bunalsa da demiyor. Ama münafık der.

Müminin uysallığı, yumuşak başlılığı cennette de devam ediyor. Çünkü muttaki. Cenab-ı Allah’tan ne hayır gelirse ona razıdır, kanaatkardır. Münafık kanaatkar değildir.

Mümin hep dürüstlükle, samimiyetle, iyi niyetle, tevazu, mazlumluk ve yumuşak huyla yani halimlik ve itaatkarlıkla yaşar. Münafık tam tersidir. İsyankar, asi ve anarşist ruhludur.

Münafıklarla ilgili ayetlerden mümin etkilenir. Kişi etkileniyorsa o münafık olamaz. Ama münafık bu ayetlere güler, hiç etkilenmez. Umurunda da olmaz, azgınlığı, şeytanlığı daha da artar. Saldırganlığı, kindarlığı daha da artar.

Münafığa ne tür iyilik yapılırsa yapılsın, hangi imkan verilirse verilsin onu ahlaksızlık ve pislik için kullanır. Mümin de hep hayır ve güzellik için kullanır. Ufacık bir şey versen mümin hayra yönelik kullanır.

Mümin metafiziktir. Bir insan gerçek imana ulaştığında, samimi olduğunda garip bir şekle bürünüyor. Melekten üstün oluyor. Mesela duası kabul oluyor. Böyle samimi müminler 11 kişi olsalar dünyaya hakim oluyorlar. Görevliyse öldürülemiyor. Çok garip bir şey bu. Özel olarak korunuyor. Etki gücü çok yüksek oluyor. Onun olduğu yerde insanlarda müthiş bir iman coşması, gelişmesi oluyor.

Mümin kendi kendine şüphe edecek, münafık alametini kendinde arayacak. Çünkü mümine etki eder bu. Münafık zaten ayetlerle alay eder. Mümin kendine çeki düzen verir; "Aman aman. Allah esirgesin, benzemek durumunda kalabilirim, benzeyebilirim." diye çok korkar.

Kalbinde hastalık olan da münafığa benzer. "Aman" der, "Ben bu hastalığı hemen düzelteyim." Münafık alameti belirir, "Aman, hemen kurtulayım." der mümin. Onun için bu ayetler biz müminleri ilgilendirir. Kafir, münafık güler geçer, kaale dahi almaz.

Münafıkların müminlere yaptıkları ahlaksızlık, haysiyetsizlik, kabalık, pislik, nobranlık, enaniyet onların cehennemini genişletir. Mümin bundan kazançlı çıkar; kafir kaybeder, münafık kaybeder. Ama çok büyük kayba uğrar.

Münafık kendini yüksek gördüğü için müminleri akılsız ve düşük imanlı zannediyor. Müminlerin, kendisi asi olmaması, küstah olmaması, saldırgan olmaması, oyuncu veya yalancı olmaması münafığın acayibine gider.

Münafık küstah, ahlaksız, haysiyetsiz olduğu için müminlerin kendine benzememesi onu kızdırır. Ve Müslümanlardan o yüzden nefret eder. Onları hep akılsız görür, kendini müthiş akıllı görür. Şeytandan aldığı ilhamdan kaynaklanır bu.

Sabır düşünerek elde edilir. Birdenbire elde edilmez. Böyle olsun demeyle olmaz. Araştırmak, incelemek, Allah’ın sanatını bilmek, Allah’a kendini bırakmak gerekir. Bu herkesin yapabildiği bir şey değildir. Sabırlılardan olmak büyük bir nimettir. Sabırlılar, onlar ayrı bir topluluktur.