Adnan Oktar A9 TV; 12 may 2016

Münafiq yaxşılıqdan anlamaz. Müsəlmanlara olan qəzəbi heç vaxt dinməz. Kini həmişə içindədir, gizlədə bilməz. Balaca səbəb gördüyü zaman dərhal psixopatlığını, o anarxist ruhunu, azğın və dəli ruhunu dərhal göstərər. Lakin müsəlman belə deyil. Müsəlman məmnundur, əmin-amanlığa nail olmuşdur.

Müsəlmanlar homoseksuallığa qarşıdır, darvinizmə qarşıdır, lakin münafiq onları vəli və dost tutar. Harada dərin dövlət mənsubu vardırsa və ya harada bir hiyləbaz vardırsa, harada həyasız bir ədabaz vardırsa, harada İslama pislik etmək istəyən murdar insanlar vardırsa gedib onları tapar münafiq.

Münafiq İslama xidmət etməyi heç xoşlamaz. Hər söz onun ciyərinə sıxılmış güllə kimi iztirab verər. Lakin sırf müsəlmanlara şirin görünmək üçün, öz aləmində diqqət çəkməmək üçün, hiddətlə özünü yenə bir az xidmət edirmiş kimi göstərər.

Münafiq boş işlərlə vaxt keçirər, öz səfasına aid işlərlə vaxt keçirər. İstəsə İslama xidmət edər. İnternetdən də xidmət edər, şifahi şəkildə də xidmət edər, hər cür xidmət edər. Lakin pul versən bunu edər, mənfəəti olsa. Lakin mənfəəti olmadıqda etməz.

Münafiq eyni zamanda ov iti kimidir. Yəni küfrün ən murdar adamlarını o tapacağı üçün, onun tapdığını müsəlman tutub elmlə, irfanla təsirsiz hala gətirər. Müsəlman onları haradan tapsın ki? O, şeytani güclə, o qoxunu hiss edər.

Münafiqlərin üslubları çox lovğadır. Sayğısız və özünü bəyənən olmaq, onlar üçün mühüm məsələdir. Natiqlik etmələri də həmişə lovğa formadadır.

Münafiqə nəsə söyləmək mümkün deyil. Yaxşılığı əmr etmək, pislikdən çəkindirmək də mümkün deyil. Məsələn; "bu pis əməli etmə" deyə bilməzsən münafiqə. Lovğalıq edər, hiyləgərlik edər, o anarxist azğın ruhunu ortaya çıxardar. Lakin çox məharətlə izah edilə bilər, dolayı yol ilə izah edilə bilər.

Peyğəmbərimiz (s.ə.v) münafiqlərə heç vaxt toxunmamışdı. Üç yüzə yaxın münafiq vardı; toxunmurdu. Onların yollarını kəsirdi, yollarını bağlayaraq zərərsizləşdirirdi. Əks halda müsəlmanların başına çox böyük bəla olardılar. Lakin çox məharətlə onları idarə etdi, İslama faydalı hala gətirdi.

Münafiqlər zalım, anarxist ruhlu, psixopat, davakar, sevgisiz, kinli, manyak ruhlu kimsələrdir. Buna görə də münafiq heç vaxt sakitləşməz.

Münafiq öz mənfəətinə zidd düşən bir vəziyyət olmadıqda sakit olar. Lakin öz nəfsi və mənfəətləriylə zidd düşülən vəziyyətlərdə, o anarxist, dəli ruhu, o şeytani ruhu dərhal ortaya çıxar.

Münafiq həmişə davakardır. Dalaşmaq və etiraz etmək mövzu axtarar. Bir münafiqin xüsusiyyətini buradan anlaya bilərsiniz. Dərhal bir şeyə etiraz etmək istəyər, dərhal dalaşmaq, anarxiya ruhu içərisindədir.

Rəsulullah (s.ə.v) dövründə də insanlar deyirdi; "evim açıqdır, gələ bilmərəm". "Həyat yoldaşım var, ərim var". Halbuki vicdanən bilirlər. Ərin, o da müsəlman olsun, o da gəlsin. Övladın, o da müsəlman olsun, o da gəlsin. Övladını da İslama qazandır, həyat yoldaşını da İslama qazandır, özün də İslama xidmət et.

Əsas təqvadır. Möminin gözəl olduğuna dair, imanından qaynaqlanan bir mühakimə meydana gəlir, buna görə onu çox sevirsən. Allah onu sənə bundan ötrü o qədər gözəl göstərir.

Özünü böyük görəni Allah kiçildir. Özünü kiçik görəni də Allah böyüdür. Mömində eqoistlik olmaz, böyüklük hissi olmaz.

Mömin şən olmalıdır, sevincli olmalıdır. İnsan zəif yaradılmışdır, ayə var. Sən zəif bir varlığı gecə-gündüz kədərləndirsən, qorxutsan, narahat etsən, ümidsizliyə salsan, şövqünü yox etsən, həyəcanını yox etsən, əqli sağlamlığını korlasan, bədən tarazlığını da pozarsan.

Həmişə Allahın lehinə, dinin lehinə düşünmək lazımdır. Müsəlman, heç vaxt əksinə analiz apara bilməz. Mütləq lehinə aparar. Həmişə hüsnü-zənn edər. Lakin küfr içindədirsə və ya ateistdirsə, araşdırar, o cür düşünə bilər; lakin mömin iman gətirdikdən sonra bu cür olmaz. Həmişə hüsnü-zənlə və həmişə gözəl düşünməlidir.

Mömin, müttəqi bir insanın Allah sevgisi, Allah qorxusu, üzündə həyəcan formasında özünü bəlli edər, görünər, hiss edilər. Lakin ruhu çökmüş, içi çökmüş, zehni çökmüş bir insanda bunu görmək qeyri-mümkündür. Çünki Allah ilə əlaqəsini kəsdiyi üçün qafildir. Qafil olduğu üçün də həyəcanı yox olmuşdur.

Mömin çox saf varlıqdır. Qurana möhkəm şəkildə sarıldığı zaman, heç vaxt batmayan və doğru istiqamətdə hərkət edən bir gəmidə olmuş olar, dümdüz gedər o zaman.

Şeytan beynin qapanmasını istəyər. Ən güclü təsiri də zəiflədərək edər. Bu bir çox insanın gözündə görülər. Boş, durğun baxış olar. Mömin şahin kimidir. Belə şeyə təslim olmaz.

Şeytan insana cürbəcür təsir göstərər. Ən bərbad təsirlərindən biri də durğunluq verməsidir. Mömin bunu iradəsiylə, ağlıyla yox etməlidir.

Mömin həlim olur, sakit, itaətkar və mehriban olur. Öz mənfəətini düşünmür. Məsələn, istidə də döyüşə gedə bilir və ya İslama xidmət edə bilir. Hava istidir demir. Sıxılsa da demir. Lakin münafiq deyər.

Möminin itaətkarlığı, həlimliyi cənnətdə də davam edir. Çünki müttəqidir. Allahdan nə xeyir gəlsə ona razıdır, qənaətkardır. Münafiq qənaətkar deyil.

Mömin həmişə dürüstlüklə, səmimiyyətlə, yaxşı niyyətlə, təvazökarlıq, məzlumluq və həlim xasiyyətlə, yəni həlimlik və itaətkarlıqla yaşayar. Münafiq tam əksidir. Üsyankar, asi və anarxist ruhludur.

Münafiqlərlə əlaqədar ayələr möminə təsir edər. Bu insana təsir edirsə, o, münafiq ola bilməz. Lakin münafiq bu ayələrə gülər, bu ona heç təsir etməz. Vecinə də almaz, azğınlığı, şeytanlığı daha da artar. Təcavüzkarlığı, kini daha da artar.

Darvinizmin yıxılması AKP üçün çox güclü fikri dayaq təmin etdi. Bu sayədə hökumət asanlıqla irəliləyə bilir.