Adnan Oktar A9 TV; 3 Haziran 2016

Münafığın en mühim özelliklerinden birisi sivri dilini çok çirkin kullanmasıdır. Pisliğin, fitnenin akışı oradandır, dilindendir.

Şeytan müminlerin huzuruna, başarısına çok haset eder. Müminlerin güzelliği, sağlığı sıhhati, başarısı, yetenekleri, ataklığı münafığın aynı şeytanda olduğu gibi çok ağırına gider. Onun için sürekli bir yerden becerebildiği kadar zarar vermek ister.

Münafığın şeytani bir enerjisi vardır. Hiç kesintisiz pislik yapar, aynı şeytan gibidir.

İsyankarlık, anarşistlik, azgınlık münafık ruhunun vazgeçilmez özellikleridir. Şeytanla aynı özdeştir. Şeytan münafığın mürşididir.

Müslüman sürekli iyilik peşindedir, hep gönül alıcıdır, iyidir. Münafık ise hiçbir şeyi beğenmez. Her şeye bir kusur bulur. Yani şükredici değildir.

Ayette şeytan, “Onları şükredici bulmayacaksın” diyor. Münafığın özelliğidir. Münafık şükretmeyi bilmez. Kanaatkar değildir. Allah ne güzel yaratmış demez. Her şeyde o pis ruh, şeytani ruh devreye girer.

Müslüman’a karşı suizan yahut şeytandan gelen bilgiye inanmak mümini tahrip eder ve adım adım İslam’dan uzaklaştırır. Allah esirgesin cehenneme doğru yaklaştırır.

Münafık, Müslüman’ın Kuran’la anlattıklarına tabi olmaz ama şeytan söylediğinde hemen yapar. Şeytan bir karaktersizlik bir ahlaksızlık mı fısıldadı, hemen yapar. Hiç tereddüt etmez münafık.

Şeytan çok züppe, akılsız ve manyaktır. Homoseksüel ruhlu bir mahlûktur. Akıl almaz tartışmacıdır.

Gençlerin epey bir bölümü asiliğe, züppeliğe özeniyor. Öyle olmaz. Saygılı, halim, nezih olacak. Kalbi, ruhu onlar dinlendirir. Öyle züppelik, kafa tutmalar, asilik, anarşist kafa bunlar çirkin ve itici şeylerdir, çok rahatsız edicidir.

Münafık asi, züppe ve çok sinsidir. Hz. Adem döneminden beri sinsilik tüm münafıkların özelliğidir.

Münafık ukala, züppe ve kendini beğenmiştir. Sadece kendi aklını beğenir, Müslümanlara karşı ise züppedir.

Alaycı, züppe, saygısız bir üslupla Anadolu insanını rahatsız eden bazı kişiler o kıymetli insanların evlerine girmeyi hak etmiyorlar.

İngiliz derin devletinin ortaya koyduğu ahlak sisteminde şımarıklık, züppelik, kibir ana unsurlardır.

Allah'a ve Kuran'a itaatli olmak insanı halim ve güzel huylu yapar. Asi insan ise aksi olur. Asilik kavgalara, anlaşmazlığa sebep olur.

Peygamberde mucize şeklinde, hayret verecek şekilde bir asalet oluyor ama hayret verecek bir asalet. Avamda mutlaka bir basitlik olur az veya çok, sıradanlık olur. Bir şeye tenezzül eder, yani az da olsa olur. Peygamberde hiç olmuyor, hiç. Oradan anlaşılıyor zaten Peygamber olduğu.

Müminde hep, “Ne güzel, Allah’a şükür, elhamdülillah” vardır, “maşaAllah” vardır, “inşaAllah” vardır. Münafıkta hep ret vardır, hep itici bulma vardır. Hiçbir şeyi beğenmez.

Türkiye’de homoseksüel propagandaya asla izin verilmesin. Homoseksüelliğin savunuculuğunu yapan, onlarla bağlantısı olan kişilerin özellikle devletin yüksek kademelerinde göreve getirilmesi son derece tehlikeli olur. Çünkü İngiliz derin devleti bu tiplerle hemen bağlantıya geçiyor ve kontrolleri altına alıyorlar.

Bütün müminleri kurtarmak için gayret etmek ve dua etmek velayetin gereğidir.

“Ya Rabbi, bana ve bütün Müslüman kardeşlerime” diye dua edilir. Yalnız kendine dua olmaz, çünkü velayette bütün müminleri cehennemden kurtarmak için gayret etmek farzdır.

Samiri ömrünün sonuna kadar tek yaşamıştır. Münafıklarda o bir hayat şeklidir. Müminleri sevmezler, beğenmezler. Kendilerini çok büyük görürler. O yüzden müminlerle konuşmak, onlarla bir arada olmak da istemezler. Yalnız yaşamak isterler.

Münafıklar kendi o pis felsefeleri için, o ahlaksız düşünceleri, o gaddar ruhlarının geliştirdiği pis siyaset için kendilerince peygamberleri, imamları da yönlendirmek istemişlerdir.

Münafık hizmetini gösteriş için yapar, desinler diye. Başarılı olmak ister yani adının duyulmasını ister. Allah için yapmaz, sükse için yapar.

Tarih içinde hep münafıkların hep birinci derecede peygamberi hedef aldıklarını görüyoruz. Sonra müminleri hedef alırlar.

Münafık önemli görmediği kişileri hedef almaz. Onun seçtiği bir liste vardır. En başta peygamber, sonra sahabelerin ileri gelenleri. Bir veliyse, mesela o veli olan kişi ve veli olan kişiye en yakın olan kişiler, en güvendiği kişiler, onları doğrudan hedef alır münafık.