Adnan Oktar A9 TV; 30 Ocak 2016

Münafığın müthiş genel kültürü vardır. O yüzden büyüklük hissine kapılır. O yüzden azar, Müslümanları küçük görür, kendini büyük görür ve hep dünya çapında büyük olmak arzusu içindedir. Allah, “Onların göğüslerinde kendisine ulaşamayacakları bir büyüklük (isteğin)den başkası yoktur” diyor. (Mü’min Suresi, 56)

Münafıkların birbirlerine şeytani bir sadakati vardır. Ve küfürle münafık arasında da bir anlaşma vardır. Ama tabii menfaatleri çatıştığında vahşi hayvan gibi birbirlerini parçalarlar. Onun için münafık küfürden aynı zamanda çekinir.

Münafık kendince Müslümanları mağdur edeceğini düşündüğü bilgileri küfre aktarır. Onunla o şeytani ruhu tatmin bulur. Nasıl vampir kan emince rahatlıyor, münafık da ahlaksızlık, pislik yaptığında rahatlar. Ama o bir yarasa gibidir, yarasanın uçuşunu takip eden bilim adamı onu nasıl görür? Öyle göründüğünü bilmez münafık. Kendince Müslümanları parmağına takıp oynattığını zanneder.

Küfürle bağlantıyı kesmez münafık. O onun gıdasıdır. Hiç kesintisiz devam eden bir özelliğidir. Yağda tut, balda tut. Mesela gece yarısı kalkar, mutlaka küfre Müslümanlarla ilgili bilgi aktarır. Mümkün değil rahat durmaz. Hasta yani. Onun için Allah diyor ki, “Dikkatli olun.” Konuşurken dikkatli olacaksın. Müslümanların sırrı verilmez münafığa. Münafık zaten onun için gelir, yanaşır.

Münafık sürekli dilbazdır, oyuncudur. Ondan ona geçer, ondan ona, maymun gibi. Onun için Bediüzzaman, “Münafık şeytani bir zekâya sahiptir, baş edemezsiniz” diyor. “Çok eşşed bir mahlûktur” diyor. Ama hayret edecek bir şeydir, bir türlü iflah olmaz.

Münafık hissedilmemesi için, anlaşılmaması için mecburen Müslüman gibi görünmeye çalışır. Bu taktiği yaparken bir şekilde İslam’a hizmet ettiğini anladığında da acayip ıstırap çeker. Cenab-ı Allah bunu ayette bildiriyor, “Parmak uçlarını ısırırlar” diyor.

Şeytanın korkunç bir genel kültürü vardır. Münafıklar da bayağı kültürlü olurlar. Ama onu şeytanlık için, ahlaksızlık için, sükse için, büyüklük için, enaniyet için kullanırlar.

Eğer kişi münafık alametlerini okuduğu halde münafıklığa devam ediyorsa münafıktır. Ama değiştiriyorsa hastadır, hastalığını tedavi ediyor demektir. Kalbinde hastalık olanlar vardır, onlar da münafıklığa benzer. Sözden anlıyorsa, ayetten anlıyorsa vazgeçer.

Bazen de münafık kendini sipere alır, buna çok dikkat etmek lazım. Geçici olarak gizler. Onun nöbet atakları vardır. Yani Müslümanları zayıf gördüğü an o nöbeti tutar ve saldırganlaşır, hırlamaya başlar. Bağırır çağırır, kepazelik çıkarır, muhbirlik yapar, fitne çıkarır, rezillik yapar.

Münafık Kuran bilgisi öğrenmek istemez. Kuran’dan nefret eder. İmani konulardan nefret eder. Hiç öğrenmek istemez. Ama boş bilgi oldu mu onunla sükse yapmak ister. Kendine âlim denmesini ister.

Münafığın kalbinde ölümcül bir nefret vardır. Yani münafıkların hepsi şeytan gibidir. Hep cinayet tasarlarlar. Resulullah (sav) için cinayet istemişlerdir. Mesela Hz. Yusuf (as)’da cinayet, Hz. Musa (as)’da cinayet. Kuran’a baktığımızda hep en yüksek nokta olarak öldürmeyi isterler. Ama Allah hep onların belasını vermiştir.

Münafıklar geçici olarak sipere geçebilir. Verem mikrobu gibidir; bazen baskılanır, bünye zayıf olduğunda atağa geçer.

Münafığa nasihat olarak Allah'tan bahset dersin delirir, küfürden uzak dur dersin delirir. Şeytan seansı gibidir. Şeytan nasıl birden delirir? O da birden delirir. Onun için münafıkla konuşurken çok dikkatli, çok itidalli konuşmak lazım.

Münafık şeytanın insan şeklidir. Sürekli haysiyetsizlik yapar. Bir pislikten çıkar başka pisliğe girer. Nefsi sürekli şeytani emirler verdiği için sakinleşemez.

Münafık sürekli Müslümanların aleyhine çalışır. 24 saat ne şeytanlık yapacağını ne pislik yapacağını düşünür. Ama imkânlar el vermediği için sıkışıp kalır.

Münafık sürekli pislik arar. Nasıl şeytan pislik yapmaktan bıkmazsa münafık da iblis ruhu taşıdığı için hep yeni yeni maceralara doğru yönelir.

Şeytan kalbinde hastalık olanları özel tespit edip onlara saldırır. Kişi Allah’ı unutursa haberi olmuyor, üstü bir iyon tabakası gibi şeytanla kaplanıyor. Şeytan artık bırakmıyor onu. Vücuduna yapışıyor.

Kalbinde hastalık olan, gurur yapıyor, enaniyet yapıyor, kibir yapıyor. Büyüklük hissini değerli bir ibadet gibi görüyor. Hâlbuki şeytanın ifasıyla yaptığının farkında değil. Şeytani bir eylem içinde olduğunu göremiyor.

Münafık şeytanla transa geçmezse bir türlü rahatlamaz. İllaki gizli bir pislik yapacak, illaki gizli karaktersizlik yapacak, illaki bir oyun oynayacak. Onun dışında ruhu ferah bulmaz.

Münafık Müslümanlığa doğru geldiğini hissederse yanmaya başlar, çok ıstırap çeker. Onun için ya bir ahlaksızlık yaparak, ya bir satılmışlık yaparak, ya küfürle bir bağlantı kurarak, ya Müslümanlara bir oyun oynayarak ya da sinsilik yaparak şeytan olduğunu kendine sürekli telkin etmeye çalışır.

Bakın iblise, iblis kimi savunuyorsa onda bir melanet vardır. Kimden bahsetmek istemiyorsa, kimden kaçınıyorsa onda da bir güzellik vardır. İblis iyi insanlardan kaçınır, onlardan bahsetmek istemez, çok ağırına gider, çok rahatsız olur.

İblisle mücadele sabır, irade, akıl gerektirir. Çünkü iblis zekidir, inatçıdır, kahpedir, ince oyuncudur. Müslüman da çok zeki, ince oyuncu ve sabırlı olacak. Çünkü iblis kolay pes etmez, bir anda ölmez deccaliyet. Çok sabırlı bir şekilde teker teker her yaptığı oyunun yok edilmesi gerekiyor.

Allah samimi sevilmek istiyor. Gerçek sevginin, aşkın elde edilebilmesi için de çile ve şeytanın varlığı gerekiyor.

Bütün gençliğin milli yetiştirilmesi gerekiyor. Milli şuur dersi diye bir ders konması lazım. Haftada üç saat milli şuur dersi. İngiliz derin devleti, PKK, Darwinizm, komünizm yani Türkiye'yi yıkmaya yönelik her türlü ideoloji ve faaliyet o derste anlatılması lazım.

Mehdi cemaati arayan varsa Kuran’da Allah bir delil sunuyor; “Onlar sizden bir ücret istemezler” diyor. Alimlere, hocalara baktığımızda hemen hepsinin ücret aldığını görüyoruz. Yüzde doksan dokuzu ücret alıyor. Mehdi topluluğunu bulmak istiyorsan ücret istememelerinden anlayacaksın.