Adnan Oktar A9 TV; 9 Şubat 2016

Münafık çok yüzsüz, haysiyetsizdir. İstediğin kadar dürüst olmasını söyle, istediğin kadar şeffaf olmasını söyle, mutlaka alçaklık yapar. Mutlaka gizli faaliyet yapar. O manyakça bir hastalıktır onda.

Münafık Müslümanlığa doğru geldiğini hissederse yanmaya başlar, çok ıstırap çeker. Onun için ya bir ahlaksızlık yaparak, ya bir satılmışlık yaparak, ya küfürle bir bağlantı kurarak, ya Müslümanlara bir oyun oynayarak ya da sinsilik yaparak şeytan olduğunu kendine sürekli telkin etmeye çalışır.

Münafık küfürle gizli gizli konuşuyor, mümin görmüyor. Gizlice küfre haber gönderiyor, mümin görmüyor. Gizlice bir şiirimsi veyahut ona benzer düz yazı tarzında ama şifreli bir yazı oluyor, mümin anlamıyor. O işte kendilerinin üstün olduğuna inanmalarına sebep oluyor. Bunun kırılması lazım, şifrelerin kırılması gerekiyor. Şifresini kırarsan gücü kalmaz.

Kalbinde hastalık olan, gurur yapıyor, enaniyet yapıyor, kibir yapıyor. Büyüklük hissini değerli bir ibadet gibi görüyor. Hâlbuki şeytanın ifasıyla yaptığının farkında değil. Şeytani bir eylem içinde olduğunu göremiyor.

Şeytan kalbinde hastalık olanları özel tespit edip onlara saldırır. Kişi Allah’ı unutursa haberi olmuyor, üstü bir iyon tabakası gibi şeytanla kaplanıyor. Şeytan artık bırakmıyor onu. Vücuduna yapışıyor.

Münafıklar dünyada üstünlük taslarlar. Böyle şımarıp azarlar ama ahirette Allah’ın huzurunda haşa öyle züppelik, bilmişlik, entellik, çakallık yapacak güçleri kalmaz.

Bazen kalbinde hastalık bulunan Müslümanlar da aynı münafık gibi davranabilir. Münafık değildir ama kalbinde hastalık vardır; Allah ayette bildiriyor ‘kalbinde hastalık vardır” diye, aynı münafık gibi davranır. Yani bir aşamasındadır. Bazen şifa bulur, bazen de münafıklık uçurumuna düşer.

Münafığın en önemli silahı gizliliktir. Karakteri, eylemleri tüm detaylarıyla deşifre edilirse en önemli silahı etkisiz hale gelmiş olur.

Münafık genel kültüre çok önem verir, her şeyi öğrenmek ister, dinden de nefret eder. Onu sadece din rahatsız eder, sadece İslam rahatsız eder.

Peygamber Efendimiz (sav)’in devrinin münafıkları kendilerince Peygamber (sav)’den daha akıllı oldukları iddiasındaydılar. Kendilerini güya daha akıllı zannettikleri için üst boyuttan konuşuyorlardı. Münafık çok saygısız ve küstah olur.

Hadiste, “Ümmetimdeki münafıkların çoğunu okuyanlar teşkil eder” diyor. Bilgi sonucunda hep sapıtır, ayrı olmak isterler. Münafıklar kendilerince ‘Ben daha akıllıyım, daha bilgiliyim’ diye büyüklük hissiyle Müslümanlardan ayrılmak isterler.

Münafığın kalbinde her gün bir gitme arzusu vardır. İmam Gazali İhya’sında “Mescitteki münafık kafesteki kuş gibidir. Kafesin kapısı açılınca kuş uçar kaçar” diyor.

Müslümanlar münafık gitse de rahatlasak derler ama bir tane daha gelir. İbadet için münafık gerekli, önemlidir. Sadece Kuran’la mücadele metodunu iyi bilmek lazım.

Münafık tehlikesine karşı gevşemek çok tehlikeli olur. Münafığa karşı ömür boyu teyakkuz gerekir. Çünkü münafık zift gibidir yapışır. Biri gitse diğeri gelir Müslümanların yanına. Münafıksız Müslüman topluluğu olmaz.

Allah samimi sevilmek istiyor. Gerçek sevginin, aşkın elde edilebilmesi için de çile ve şeytanın varlığı gerekiyor.

Bir şeyin zıddı olmazsa doğrusu nasıl ortaya çıksın? Şeytan olmayacak, nefis olmayacak ve biz imtihan olacağız? Güzeli göreceğiz, doğruyu göreceğiz? Bu imkansız. Yüksek sevgiyi elde etmemiz imkansız, yüksek aklı elde etmemiz imkansız. Çocukluğumuzdaki gibi kalırız, gelişmeyiz.

Allah aşkının elde edilmesi için mutlaka çile gerekiyor. Çilenin olması için de şeytanın olması gerekir. Şeytan da genellikle münafıkları kullanır, küfrü kullanır.

Gerçek münafık ruh hastası oluyor. Sureti katiyede vazgeçmez. Ne yaparsan yap vazgeçmez. Eğilir, bükülür, şekil alır, mahlûkattan olduğu için, şeytan olduğu için vazgeçmez. Ama müminde de bazen münafık alametleri yoğun olur. Hepsini bırakıp normal Müslüman haline gelebilir.

Münafık Müslümanların içinde Müslümanlara saldırı anını bekler. Saldırı anında bütün çirkefliğiyle, bütün adiliğiyle, şeytani unsurların lideri olarak ortaya çıkmak ister. Yani şeytanın insan numunesidir.

Münafık sürekli dilbazdır, oyuncudur. Ondan ona geçer, ondan ona, maymun gibi. Onun için Bediüzzaman, “Münafık şeytani bir zekâya sahiptir, baş edemezsiniz” diyor. “Çok eşşed bir mahlûktur” diyor. Ama hayret edecek bir şeydir, bir türlü iflah olmaz.

Münafığa nasihat olarak Allah'tan bahset dersin delirir, küfürden uzak dur dersin delirir. Şeytan seansı gibidir. Şeytan nasıl birden delirir? O da birden delirir. Onun için münafıkla konuşurken çok dikkatli, çok itidalli konuşmak lazım.

Mehdiyet şeytanın ve onun avanesinin ahmakça savaşına karşı Hz. Mehdi (as)’ın tek başına aslanlar gibi onu yerle bir ettiği bir sistemdir. Mehdi, deccaliyet şeytanlarıyla, münafıklarıyla zeka savaşı verecektir. Hepsi Hz. Mehdi (as)’ın aklının altında pestil gibi ezileceklerdir. Mehdiyet, şeytanın zekasıyla savaşan bir insan aklının zaferidir.

Münafık şeytanın insan şeklidir. Sürekli haysiyetsizlik yapar. Bir pislikten çıkar başka pisliğe girer. Nefsi sürekli şeytani emirler verdiği için sakinleşemez.

Biz Ortadoğu’nun modern, kaliteli bir milletiyiz. Bizi yok etmeye kalkışan dünyayı yok etmeye kalkışmış olur. Bu da Allah’ın izniyle mümkün değil.

Türkiye’nin bir an önce çok modern, çok kaliteli bir ülke olması lazım. Norveç’in, İsveç’in, Danimarka’nın köyleri kasabaları nasıl? Onlardan çok daha ileri bir medeniyet düzeyine ulaşmamız gerekiyor.