Adnan Oktar

Münafıklar ne kadar debelenseler, ne kadar isteseler de Müslümanlara zarar veremezler. Allah'ın bu sırrından habersizdirler.

Müslümana ne kadar çok münafık saldırırsa, ne kadar çok küffar, it-kopuk saldırırsa Müslüman’ın heyecanı, şevki o kadar çok artar.

MÜNAFIĞIN PİS BİR ELEKTRİĞİ VARDIR. Yaptığı oyunları, sahtekarlıkları anlamak kolaydır.

Allah’ın gücünü anlayamıyor münafıklar. İslam hakikaten hakim olmayacak zannediyorlar. Mehdi (as) hakikaten çıkmayacak, İsa (as) hakikaten inmeyecek zannediyorlar. Onun için bir şımarma içindeler. Oysa mutlaka mağlup olacaklar.

Münafığın bilmediği bir şey vardır; Allah’ın gücünü bilmez münafık.

Münafıklar da bir kavim. Mesela cinler bir arada duruyor, şeytanlar bir arada duruyor, münafıklar bir arada duruyor.

Münafıkta düz, kararlı bir küfür karakteri vardır, ahlaksız karakter vardır. Onun fıtratı sadece Müslümanlara zarar vermeye yöneliktir.

Münafık kendince mutlu görünmeye çalışır. Oysa MÜNAFIĞIN İÇİ YANAR, ÇOK IZDIRAPLIDIR MÜNAFIK, çok huzursuzdur, sahte neşesi vardır.

Hayatın kısalığını, maddenin hakikatini bilmez münafık. Ölümü sürekli unutmaya çalışır. Yaşlanır. Ama daha hala yaşayacağını, çok uzun yaşayacağını zanneder. Ta ki sırtı ve yüzü dövülerek melekler tarafından canı alınıncaya kadar.

Münafığın Müslüman’a bir şey yapamaması çok canını yakar. Yani böyle KOŞMAK İSTEYİP DE KOŞAMAYAN İNSAN GİBİDİR MÜNAFIK.

Kafesteki maymun gibidir münafık, debelenir, çırpınır, taklalar atar, bir şeyler yapığını zanneder, kafasını sadece kafese vurur, başka bir şey olmaz.

Allah münafığa belirli derecede eylem hakkı vermiştir. Münafık da kendini sonsuz özgür zanneder. Halbuki değildir, sınırlıdır. Ne kadar yapacağı, ne hareket edeceği bellidir. Nerede Allah’ın onu ezeceği de belidir.

Münafığın faydası, Müslüman’ı uyanık tutar, aktif hale getirir, canlı hale getirir ve sevabını çok artırır. Mesela bir sevap alacaksa milyon sevap alır. Münafık olmadığında sevabının derecesi düşer.

Ne kadar münafık çok olursa, ne kadar organize olursa sevabı o kadar çok olur.

Küfrü yeterli görmüyor münafık. Yani onları ahlaksızlığını, onların vicdansızlığını yeterli görmez münafık. Ancak kendi aralarında onlar daha rahat eder. Nasıl şeytanlar cinlerle rahat edemiyorlar, cinler de şeytanların yanında rahat edemez.

MÜNAFIK KENDİ BAŞINA BİR DEVLETTİR. Küfrü arkasına alır. Kendini devlet gibi görür. Her türlü kahpeliğe, her türlü melanete açıktır. Gizli, açık tehditlerle Müslümanların moralini bozmak için gayret eder. Ama elbette başaramaz.

Münafık, belki bir menfaat olur diye bekler, Müslümanlardan bir çıkar olur diye bekler, o kuluçka devresinde sonra hastalanır, azgınlaşır, sapıtır.

MÜNAFIĞIN BEDENİ KÜFÜR, KAFASI MÜNAFIKTIR. Bedenini öldürmez münafık, o bedene ihtiyacı vardır, onu besler çünkü. Küfre işte bu yüzden sıkı sıkıya bağlıdır.

KÜFÜR, MÜNAFIĞIN HAYAT DAMARIDIR. Küfür olmadan münafık yaşayamaz.

Münafık kızdırmak çok zevklidir.

Münafık bir cenderenin içindedir, bilmez. Münafık çok özgür faaliyet yapacağını zanneder. Yani istediği faaliyeti, istediği kötülüğü yapabileceğini zanneder. Halbuki münafığın yapacağı bütün eylemler Allah tarafından kodlanmıştır, Allah Katında yaratılmıştır ve bitmiştir.

Felaketler münafıkları asıl sarar. Hep Müslümanları saracak zannederler. Bu çok hayret edilecek, Allah’ın bir kanunudur.

Münafık karakterli olanlar, o ona düşmandır, o ondan tiksinir. Birbirimizi seviyoruz, özledik falan derler ama normalde birbirlerinden nefret ederler, acayip pislik görürler birbirlerini. Allah ayette münafıkların “kalpleri parça parçadır” diyor. Sevmezler birbirlerini. Usulen bir sevgi gösterirler.

Münafıkların genellikle bakışları zeki değildir. Böndürler. Benim şu ana kadar gördüğüm bütün münafıklar bön bakışlıydı, Allah’ın hikmeti. Ölü oluyorlar çünkü.

MÜNAFIĞIN BEYNİNDE, İĞRENÇ BİR PİSLİK OLARAK ŞİRK BATAKLIĞI KALMIŞTIR. Allah’ın Kuran yeterlidir diye bildirmesi münafığa etki etmez. MÜNAFIK, ŞİRK BATAKLIĞININ İÇİNDEN ÇIKMAK İSTEMEZ.