Adnan Oktar A9 TV; 4 Şubat 2016

Peygamberimiz (sav) zamanındaki münafıkların hepsinin özelliği kendilerini Peygamber (sav)’den üstün görmeleri ve kendilerini ön plana çıkartmalarıdır. Münafık kadınlarda da münafık erkeklerde de hep hedef en önde olmak, en büyük olmaktır. Kendilerini haşa Allah gibi görürler.

İslam aleminin mahvolmasının sebebi münafıklardır. Münafık dehşetli bir güçtür. İnsanlar yanlış biliyorlar, küfrü esas alıyorlar. Kafirin gücü binde birse münafığın gücü binde dokuz yüz doksan dokuzdur. Esas tehlike münafıktır.

Münafık tek değildir. Müslümanlardan ayrıldığında hazır bir münafık topluluğunun içine doğru gider. Onu koruyacak kollayacak bir ekibi her zaman vardır. Ama onlardan da nefret eder, onlar da ondan nefret ederler.

Münafık tehlikesine karşı gevşemek çok tehlikeli olur. Münafığa karşı ömür boyu teyakkuz gerekir. Çünkü münafık zift gibidir yapışır. Biri gitse diğeri gelir Müslümanların yanına. Münafıksız Müslüman topluluğu olmaz.

Müslümanlar münafık gitse de rahatlasak derler ama bir tane daha gelir. İbadet için münafık gerekli, önemlidir. Sadece Kuran’la mücadele metodunu iyi bilmek lazım.

Münafığın kalbinde her gün bir gitme arzusu vardır. İmam Gazali İhya’sında “Mescitteki münafık kafesteki kuş gibidir. Kafesin kapısı açılınca kuş uçar kaçar” diyor.

Hadiste, “Ümmetimdeki münafıkların çoğunu okuyanlar teşkil eder” diyor. Bilgi sonucunda hep sapıtır, ayrı olmak isterler. Münafıklar kendilerince ‘Ben daha akıllıyım, daha bilgiliyim’ diye büyüklük hissiyle Müslümanlardan ayrılmak isterler.

Peygamber Efendimiz (sav)’in devrinin münafıkları kendilerince Peygamber (sav)’den daha akıllı oldukları iddiasındaydılar. Kendilerini güya daha akıllı zannettikleri için üst boyuttan konuşuyorlardı. Münafık çok saygısız ve küstah olur.

Münafık genel kültüre çok önem verir, her şeyi öğrenmek ister, dinden de nefret eder. Onu sadece din rahatsız eder, sadece İslam rahatsız eder.

Münafığın en önemli silahı gizliliktir. Karakteri, eylemleri tüm detaylarıyla deşifre edilirse en önemli silahı etkisiz hale gelmiş olur.

Bazen kalbinde hastalık bulunan Müslümanlar da aynı münafık gibi davranabilir. Münafık değildir ama kalbinde hastalık vardır; Allah ayette bildiriyor ‘kalbinde hastalık vardır” diye, aynı münafık gibi davranır. Yani bir aşamasındadır. Bazen şifa bulur, bazen de münafıklık uçurumuna düşer.

Münafıklar dünyada üstünlük taslarlar. Böyle şımarıp azarlar ama ahirette Allah’ın huzurunda haşa öyle züppelik, bilmişlik, entellik, çakallık yapacak güçleri kalmaz.

Tebliğ yaparken insanların hiç muhalefet etmediklerini düşünelim; her dediğimizi kabul ediyorlar, herkes bizi destekliyor, alkışlıyor; ahirete gittik, ne olacak? Sevap milyonda bir. Ama muhalefet varsa, sen cehd ediyorsan yani gayret ediyorsan sevabı milyonlarla toplarsın. Direnmeyi Allah mümine yağmur gibi sevap yağsın diye özel yaratır. Mümine rahmet olarak Allah tarafından sunulur.

Sahabiler Allah için mücadele ediyorlar. Münafıklar, “Evimiz açık”, “Savaşmayı bilseydik gelirdik.” diyor. “Sana kırk kese altın. Savaşmayı bilmediğin halde gelip savaşacaksın” desen hemen gelir. Çünkü, çıkar. İşte insanın çıkarı güzel ahlak olacak. Altın yerine, para yerine imanını koyacak, vicdanını koyacak. Öbür türlü hayvanlaşır insan.

Şehadet güzel nimettir ama cehd de çok güzeldir. Yani yıllarca mesela 60 yıl, 70 yıl, 80 yıl ömrünü cihatla geçirmek çok güzel. Onun sevabı tarif edilecek gibi değil çünkü onda velayet mertebelerine çıkılıyor.

Mümin cihat yani cehd etme şevkiyle heyecanlıdır. Bir insanın kalbinde eğer bir atalet varsa, gaflet varsa bitkin ve lakayt olur. İçine kapalıdır. Çünkü onu din ilgilendirmiyordur. Allah korkusu ilgilendirmiyordur. Allah sevgisi ilgilendirmiyordur. Onun yüzüne yansıyacak bir heyecanı olmaz.

Robotların yaşadığı bir cennet, Allah’ın beğendiği bir ortam olmuyor, Allah robot istemiyor. Vefasını görmemiş, sabrını görmemiş, cesaretini görmemiş bir adamın insan olarak kendine o anlamda bir saygısı olmaz. Yani kendini değerli göremez, güzel göremez. Allah için fedakarlık yapmamış, cömertlik yapmamış, cihat yapmamış, yani sevgisini gösterecek hiçbir şey yapmamış.

En yüksek sevgiyi şehitlik olarak alıyor Allah. Allah’ın en beğendiği o. Ama tabii en makbul şehitlik şekli Allah yolunda cihat ederken yani fiili cihattayken. Çünkü alenen savaşa gidiyor, öldürülebileceğini biliyor, orada şehit oluyor. Allah yolunda korkmadan cihada gitmek; en makbul olan odur.

Ayetlerde bahsedilen cihaddan kasıt mücadeledir. İlmi mücadele, çalışma, her türlü faaliyet. İnsanlar hep asıp kesme anlıyorlar. Cihad Allah yolunda gayretin adıdır.

Allah yolunda gayret eden tüm kardeşlerimizi Allah cennette en güzel şekilde ödüllendirsin inşaAllah.

Münafıkla mücadele etmek zordur. Küffarla mücadele etmek zordur. Allah için İslam’a hizmet etmek kolay değildir. Zorluklarla karşılaşacak. O işte Müslüman’ı güzelleştiriyor. Peygamberimiz (sav)’in o kadar güzel olmasının nedeni çektiği zorluklardır.

Diyor ki, “Ben çok mutlu yaşadım, ömrüm boyunca hiç zorlukla karşılaşmadım.” Kâr değil ki. Bir kere cennete gidemez. Allah ayette söylüyor; “Daha öncekilerin başına gelenler sizin de başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi zannettiniz.” (Bakara Suresi, 214) Müslüman Allah yolunda mücadele edecek, zorluklarla karşılaşacak, emek verecek. Küfre karşı, münafıklara karşı gayret edecek.

Cehd Müslümanın gayretini ifade eder. Cehd insanın nefsine karşı mücadelesidir. İlimle irfanla geceli gündüzlü gösterilen gayret cehddir.

Cihad ‘cehd etmek’ gayret etmek demektir. Adam ‘cihad’ı’ doğramak olarak anlıyor. Birisini sen doğrayarak ikna edeceğine, fikirle ikna etsen daha doğru değil mi? Sen adamı doğradığında adam yok olur, bir daha Müslüman olamaz o! Tebliğ yaparsan, anlatırsan iman eder.

Derin dünya devleti Mevleviliği İslam'a karşı bir din olarak düşünüyor. Çok kapsamlı bir hazırlık yapmışlar, gizlice alt yapıda bir din oluşturulmuş. İnsanları İslam'dan koparamayacakları için İslam'ın yerine geçecek bir din olarak Mevleviliği görüyorlar.