Adnan Oktar A9 TV; 9 Şubat 2015

Çilesiz acısız dünya olmaz. Aşkın kökeni acı. Aşk olmasa zaten insanın da hayatın da bir anlamı kalmıyor. İllaki acı, illaki çileden geçecek insan.

“Allah acıyı yaratmasaydı” diyor. Odun gibi olurdun. Hadi diyelim cennet ırmağına gittin. Bakarsın öyle. Ama çileden geçtiysen sen cennetin bir çakıl taşını bile defalarca öpersin. Çok hayati bir konu olduğu için Cenab-ı Allah uzunca da bir ömür verip bu çileden insanları geçirtiyor. Ondan sonra normale dönüyor insan.

“Acıyı Allah niye yaratıyor?” diyorlar. Acının kökeninde güzellik var da onun için. Acı olmadan cennet olmuyor. Acı olmadan aşk olmaz. Küt olur insan. İllaki o çileden, acıdan geçecek.

Diyorlar ki: “Dünyada niye çile çekiyoruz? Niye acı çekiyoruz?” Eğitiliyorsun. İnsan oluyorsun, gerçek insan oluyorsun. Öbür türlü acı çekmezsen odun olursun. Çileyle eğitiliyor insan.

Çile çeken adam, zorluk çeken adam güzel olur. Gittikçe güzelleşir, gittikçe gençleşir. Eğer küfür onu yaşamış olsa o çileden çöker. Ama mümin çileyle gençleşip dinçleşiyor. Tam aksi etki yapar.

Müslüman mutlaka çile, zorluk çekerek, emek vererek yaşamak durumundadır. Mesela Allah için kitap yazar, araştırmalar yapar, öbürü gezer, eğlenir falan ama Müslüman zorluk içinde. Bakarsın ki eli yüzü çok nurlu, bakarsın ki eli yüzü güzelleşmiş. Öbürü “Hayatımı yaşıyorum” diyor bakarsın ki donuklaşmış, matlaşmış, anlamını kaybetmiş. Eğlenemez de o. Eğlendim zanneder eğlenemez.

Münafıkla mücadele etmek zordur. Küffarla mücadele etmek zordur. Allah için İslam’a hizmet etmek kolay değildir. Zorluklarla karşılaşacak. O işte Müslüman’ı güzelleştiriyor. Peygamberimiz (sav)’in o kadar güzel olmasının nedeni çektiği zorluklardır.

Müslüman zorluk içinde Allah’ın dinini yaşayandır. Cenab-ı Allah “Her zorlukla beraber kolaylık vardır, yine her zorlukla beraber bir kolaylık vardır.” diyor. (İnşirah Suresi, 5-6) Müslüman bununla mutlaka karşılaşacak.

Diyor ki, “Ben çok mutlu yaşadım, ömrüm boyunca hiç zorlukla karşılaşmadım.” Kâr değil ki. Bir kere cennete gidemez. Allah ayette söylüyor; “Daha öncekilerin başına gelenler sizin de başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi zannettiniz.” (Bakara Suresi, 214) Müslüman Allah yolunda mücadele edecek, zorluklarla karşılaşacak, emek verecek. Küfre karşı, münafıklara karşı gayret edecek.

Allah yolunda mücadele eden güzelleşir. Allah yolunda zorluk çeken güzelleşir. Zorluk çekmeyen çirkinleşir, anlamı kaybolur, matlaşır, donuklaşır, kütleşir. Yani kitlevi olur.

Müminlerin imtihanı hakikaten zorludur. Yani kolay imtihan olursa Müslüman için o küçük düşürücüdür, hakikaten onun için çok acı bir durum vardır, bir gariplik vardır. İmtihanı ne kadar zorluysa o kadar makbuldür.

Tehdit peygamberlerin yaşadıkları bir kanundur, sünnettir. Tehdidi yaratan Allah’tır.

Tebliğde ne olacak? Acı, meşakkat, zorluklar, tehdit olacak. Bunlar arttıkça tebliğin değeri artar, Allah’ın rızasını daha fazla kazanırsın. Amacın Allah’ın rızasıysa, rahmetiyse. İki günlük dünya için öyle korkak, ürkek yaşamak çok aşağılayıcı.

Tehdit yoksa bile Müslüman onu kalben isteyecek. “Tehdit eden olsa da daha fazla sevap kazansam” demesi lazım. Peygamberimiz (sav) hep tehdit altında yaşadı; Ebu Cehil’in, Ebu Leheb’in o devrin firavunlarının tehditleri. Hz. Musa (as) hep Firavun’un tehdidi altında yaşadı.

Tehdit nimettir. Tehdidin olduğu ortamda İslam anlatılırsa ibadet oluyor. Diyor ki: “Tehdit olmasın, ben de ibadet yapayım.” İbadetin sevabı çok çok azalır öyle bir şeyde. Halbuki Müslüman çok fazla sevap istiyor. Milyon sevap kazanmak varken niye bire razı oluyorsun?

Mümin Allah’a ölümüne bağlanacak. Şehit olmayı da kabul edecek, gazi olmayı da kabul edecek, hapishaneyi de kabul edecek, tımarhaneyi de kabul edecek. Başına geldiğinde hamd edecek, şükredecek. O zaman Allah yollarını alabildiğine açıyor.

İnsan dünyada çok sarsıcı imtihan olur. Öyle hafif bir şey beklemesin insanlar ve şaşırmasınlar da. Öbür türlü imtihan olmaz zaten. Adam emekli kafasıyla yaşayıp emekli olarak ölmek; öyle bir şey olmaz. İllaki sarsıcı imtihan olur müminler; gerçekten iman ediyorsa.

Hepimiz ahirete gideceğiz. Gitmedik hiç kimse kalmayacak. Cenab-ı Allah güçlü bir imtihandan, denemeden geçiriyor. Bu eğitim olmadan normal insan olamıyoruz.

Allah “Dünya oyun ve eğlence yeri değil” diyor. “Oyun ve eğlence yeri cennettir. Dünya imtihan yeridir” diyor. Onun için, dünyaya kafanızı takarsanız buraya saplanır kalırsınız diyor Allah. Ama ahireti amaçlarsanız, Benim rızamı amaçlarsanız sonsuza kadar sizi mutlu ederim, eğlenirsiniz, gülersiniz diyor. Dünyaya kafayı takan sadece sürünür, söyleyeyim. Sadece debelenir, çırpınır. Başka bir şey olmaz.

Allah bizim imani hassasiyetimizi kontrol ediyor. Hz. Adem (as)'dan itibaren kıyamete kadar hiç falso olmadan mükemmel imtihan olacaktır insanlar. Hiç kimseye öyle aklının ihtiyarını alacak bir ayrıcalık tanınmamıştır.

Dünyanın kuruluş amacı sevgidir. Cenab-ı Allah sevgi olmasa kainatı yaratmaz. Sevgi için yaratıyor. Cennetin amacı da sevgidir. İmtihanın amacı da sevgidir. Allah'ın da bizden istediği sevgidir.

Mümin imanla yakışıklı oluyor, imtihanla güzel oluyor. İmtihan kalktı mı mümin mahvolur, Allah esirgesin. Yani hiçbir zorlukla karşılaşmıyorsa hiçbir sevap almıyor demektir. İmtihana geldik biz. Onun için Cenab-ı Allah, “Daha öncekilerin başına gelenler sizin başınıza gelmeden hemen cennete gireceğinizi mi sandınız?” diyor.

Materyalistler, “Madem Allah var, dünyayı bir anda cennete çevirsin. Niye bu acılar sıkıntılar var?” der. Akla bak, sen imtihan olmaya gelmedin mi buraya? Eğlenmeye gelmediğine göre, imtihana geldiğine göre tabii ki acı sıkıntı olacak. Zorluklar olacak. Zorluk olmadan nasıl imtihan olacaksın sen?

Ayette Allah Hz. Musa (as) için “Onu esaslı bir denemeden geçirdik” (Taha Suresi, 40) diyor. İmtihandan geçirdik. Ondan sonra ulu'l azim peygamber oluyor. Alelade olaylar olsa herhangi bir insan olurdu o zaman. Ama olağanüstü imtihan edilince olağanüstü insan olmuş oluyor.

Allah çok kapsamlı imtihan ediyor. Öyle sıradan bir imtihan olmuyor. Ciddi bir imtihan var, ciddi bir eğitim var. Sırf imtihan değil, adı imtihan da aslı eğitim.