Adnan Oktar A9 TV; 27 Mart 2014

Namazı, ibadetleri zor gösterip şeytana imkan tanımamak lazım. Milyonlarca insan abdest zor gösterildiği için, namaz zor gösterildiği için dinden uzaklar.

Türk halkının ezici çoğunluğu Atatürkçü aydın, ilerici düşünceye sahip, özgürlükten hoşlanan, İslam’ı sahabe dönemi gibi anlayan, modern İslam’ı savunan insanlar. Bütün gençliğimiz modern. Dolayısıyla bağnaz, tutucu İslam anlayışını Türkiye’de uygulamak mümkün değildir.

Uydurma hadisten yeni bir din yapmışlar, ona İslam diyorlar. Halbuki Kuran’ın anlattığı dine İslam denilir. Uydurma hadisle oluşan dine İslam denmez. O şirk dinidir.

İslam demek her şeyin en güzeli demektir. En kalitelisi, en doğrusu demektir. İslam'ın anlamı bu. Bir şeyin en mükemmel, en akılcı, en doğru, en iyi olanı İslam demektir.

Her müminin mehdi gibi, peygamber gibi olmayı istemesi lazım. Müslüman kendine sınır çizemez. Her Müslüman Allah'a en yakın olma hırsında olacak.

İslam sevgidir, merhamettir, şefkattir ama deccaliyet olmadan Mehdiyet olmuyor. Önce merhametsizlik sonra merhamet, önce şefkatsizlik sonra şefkat, önce sevgisizlik sonra sevgi, kıymetini bilsinler diye Allah yaratıyor.

Küfürle İslam karışabilir gibi de görünüyor baktığında, karışmıyor, öyle bir şey yok. Karıştığında zehir meydana gelir. Bereketsizlik olur. Allah sessiz sedasız bedenen de çökertir, ruhen de çökertir.

Küfür, Müslüman olan için, “enayilik yapıyor” der bazen, haşa. Halbuki o uyanıklık yapıyor, en akıllı hareketi o yapıyor. Ömrüne bereket geliyor, içi güzelleşiyor, dışı güzelleşiyor. Vücut organları bile bayram eder, içi, dışı bayram eder. Gözüne anlam geliyor, yüzüne anlam geliyor, aklı, basireti açılıyor, konuşması güzelleşiyor.

Bağnazlığa karşı; sevgi dolu, muhabbet dolu, aşk dolu İslam anlayışı, özgürlüğü savunan İslam anlayışı. O zaman dünya rahat eder.

Bağnazlığa karşı; sevgi dolu, muhabbet dolu, aşk dolu İslam anlayışı, özgürlüğü savunan İslam anlayışı. O zaman dünya rahat eder.

Küfürde bir şey yok. Küfürde sapıklık var, pislik var, vefasızlık, kalleşlik var, oyun var, bozuk konuşma var, tahammülsüzlük var. Adamlarla konuşuyorsun iki saat sonra bakıyorsun kalleş bir tavır almış. Müslümanda istikrar var. İki saat sonra da sağlamdır, on gün sonra da sağlamdır, bir yıl sonra da sağlamdır, yirmi yıl sonra da sağlamdır, Allah rızası için.

Küfürde sağlamlık yok. Adamla konuşuyorsun, bir de bakmışsın gitmiş pislik yapıyor. Dışarıda sapıklık, manyaklık yapıyor. Menfaati kadar yanaşmak istiyor. Menfaati olmadığında gelmek istemiyor. Halbuki İslam’da menfaat olmadan Allah’a kul olmak var. O yüzden çok güzel yaşanıyor. Sürekli istikrarlı bir düzgünlük var.

Müslüman öyle gelişecek ki, kendisi için “Bu adam kalleşlik yapar” dedirtmeyecek. Yani “Bir şekilde yapar” dedirtmeyecek. Öyle bir güvence verecek. O zaman gerçek bir Müslüman olur. “Bunun kalleşlik yapması mümkün değil” diyeceksin.

Küfre özenmemek lazım. Küfürde huzur olmaz, vefa olmaz, gerçek arkadaşlık olmaz. Menfaati bittiğinde seni harcar, menfaati bittiğinde seni yakar. Vefasızlığın kol gezdiği acı bir dünyada yaşarsın. Sabah kalktığında bile sana kalleşlik yapabilir. İki saat sonrasının bile garantisi yok. İki saat sonra bambaşka adamla karşılaşabilirsin küfürde.

Küfre özenmemek lazım. Küfürde huzur olmaz, vefa olmaz, gerçek arkadaşlık olmaz. Menfaati bittiğinde seni harcar, menfaati bittiğinde seni yakar. Vefasızlığın kol gezdiği acı bir dünyada yaşarsın. Sabah kalktığında bile sana kalleşlik yapabilir. İki saat sonrasının bile garantisi yok. İki saat sonra bambaşka adamla karşılaşabilirsin küfürde.

Küfür menfaati olduğu müddetçe dosttur. Menfaati bittiği yerde karşına hasım olur. Ama Müslümanlıkta öyle değil. Müslümanlıkta sabır var, şefkat var.

Kişi kalitesizliğe alıştıktan sonra, daha kirli, daha kalitesiz, daha görgüsüz, daha küt olmaya kapısı açılıyor ve arkasından diyorsun ki: “Bu nedir?” “Müslümanlık bu.” diyor. Vahşetin, kirin, kalitesizliğin, görgüsüzlüğün tavan yaptığı bir sisteme Müslümanlık diyor. Bu çok büyük bir tehlike. Bu milli bir tehlike.

İman ehline karşı insanların kalbinde bir öfke olur. Mesela küfür içinde olan bir insanla konuşurken saygılı olurlar, değer vererek konuşurlar. Ama mümin olduğunda içine garip bir şeytani öfke duyuyor. Allah’a sığınılması gereken bir şeytani içgüdü. Bu müminin tabii çok lehine olan bir şey. Müminlerin oturdukları yerde her dakika, her saat sevap almalarını sağlar.

Müslümanlar kuvvet ve onuru Hak’ta araması lazım. Asıl mümine onur gözüyle bakmak lazım. Saygıyı, hürmeti ona göstermek lazım, küfre değil.

Dünyanın en kaliteli insanına Müslüman denir. En klas insanı, en iyi düşünen, en güzel ahlaka sahip insana Müslüman denir.

Hiçbir zaman için Osmanlı’ya geri dönülmez. Yani neo-Osmanlı bir siyaset yok. Mehdiyet siyaseti vardır. İslam aleminin birleşmesinin adı mehdiyettir, mehdiliktir. Başına geçen şahsa da Mehdi denir. Bu, İsa Mesih’in desteği ile olacaktır.

Müminler arasında taraf olunmaz. Müminler arasında ittifak olur, birlik olur, uhuvvet olur, vahdet olur. Haramdır aksi.

Talep etmekle, istemekle mehdi olunmaz. Mehdi doğulur. Allah onu mehdi olarak dünyaya getirmesi gerekir. Kaderde mehdi olan kişi olması gerekir. Şöhretle olmaz, şamatayla olmaz, çok çalışmayla olmaz. Kalple ilgilidir. Derin imanla ilgilidir mehdiyet.

Biz bir insanı seversek Allah rızası için severiz. Allah rızası için ne demek? İslam’a hizmetinden dolayı. Müslümanları birleştiriyor mu? Vahdeti sağlıyor mu? Fitneyi kaldırıyor mu? Bölücülüğe karşı tavır alıyor mu? Bunları görüyorsak Allah rızası için sevmemiz gerekir. İbadet olarak severiz.

Gayretle mehdi olunmaz. Propagandayla mehdi olunmaz. Hz. Musa (as) propagandayla peygamber olmadı. Gayretle de peygamber olmadı. Hz. Musa (as), ahlakından, çileye olan sabrından dolayı peygamber oldu.