Adnan Oktar A9 TV; 4 Şubat 2016

Münafıklar Peygamber (sav) ve sahabilere, “Savaşmayı, mücadele etmeyi bilseydik sizinle gelirdik” diyorlar. Münafık kasten beceriksizlik yapar. Ayrıca Müslümanların da İslam adına faaliyet yapmasını istemez. Onları da durdurmaya çalışır.

İslam aleminin mahvolmasının sebebi münafıklardır. Münafık dehşetli bir güçtür. İnsanlar yanlış biliyorlar, küfrü esas alıyorlar. Kafirin gücü binde birse münafığın gücü binde dokuz yüz doksan dokuzdur. Esas tehlike münafıktır.

Münafık tek değildir. Müslümanlardan ayrıldığında hazır bir münafık topluluğunun içine doğru gider. Onu koruyacak kollayacak bir ekibi her zaman vardır. Ama onlardan da nefret eder, onlar da ondan nefret ederler.

Münafık tehlikesine karşı gevşemek çok tehlikeli olur. Münafığa karşı ömür boyu teyakkuz gerekir. Çünkü münafık zift gibidir yapışır. Biri gitse diğeri gelir Müslümanların yanına. Münafıksız Müslüman topluluğu olmaz.

Müslümanlar münafık gitse de rahatlasak derler ama bir tane daha gelir. İbadet için münafık gerekli, önemlidir. Sadece Kuran’la mücadele metodunu iyi bilmek lazım.

Münafığın kalbinde her gün bir gitme arzusu vardır. İmam Gazali İhya’sında “Mescitteki münafık kafesteki kuş gibidir. Kafesin kapısı açılınca kuş uçar kaçar” diyor.

Hadiste, “Ümmetimdeki münafıkların çoğunu okuyanlar teşkil eder” diyor. Bilgi sonucunda hep sapıtır, ayrı olmak isterler. Münafıklar kendilerince ‘Ben daha akıllıyım, daha bilgiliyim’ diye büyüklük hissiyle Müslümanlardan ayrılmak isterler.

Peygamber Efendimiz (sav)’in devrinin münafıkları kendilerince Peygamber (sav)’den daha akıllı oldukları iddiasındaydılar. Kendilerini güya daha akıllı zannettikleri için üst boyuttan konuşuyorlardı. Münafık çok saygısız ve küstah olur.

Münafık genel kültüre çok önem verir, her şeyi öğrenmek ister, dinden de nefret eder. Onu sadece din rahatsız eder, sadece İslam rahatsız eder.

Münafığın en önemli silahı gizliliktir. Karakteri, eylemleri tüm detaylarıyla deşifre edilirse en önemli silahı etkisiz hale gelmiş olur.

Bazen kalbinde hastalık bulunan Müslümanlar da aynı münafık gibi davranabilir. Münafık değildir ama kalbinde hastalık vardır; Allah ayette bildiriyor ‘kalbinde hastalık vardır” diye, aynı münafık gibi davranır. Yani bir aşamasındadır. Bazen şifa bulur, bazen de münafıklık uçurumuna düşer.

Münafıklar dünyada üstünlük taslarlar. Böyle şımarıp azarlar ama ahirette Allah’ın huzurunda haşa öyle züppelik, bilmişlik, entellik, çakallık yapacak güçleri kalmaz.

Kalbinde hastalık olan, gurur yapıyor, enaniyet yapıyor, kibir yapıyor. Büyüklük hissini değerli bir ibadet gibi görüyor. Hâlbuki şeytanın ifasıyla yaptığının farkında değil. Şeytani bir eylem içinde olduğunu göremiyor.

İngiliz derin devleti çok kibirli enaniyetlidir. Münafık aşağılık kompleksi içinde olduğu için o kibir, enaniyet ve büyüklüğe hayranlık duyar. Onun enaniyetini bir filin enaniyeti gibi görür, kendinin enaniyetini de bir böceğin enaniyeti gibi görür ama hayran olur. Onun için onlara karşı çok saygılı olur. Küfre karşı, dalalete karşı, zalimlere karşı çok saygılı olur.

Münafık şeytani bir zekaya sahip olur. O yüzden ona müthiş bir enaniyet gelir. Yani münafığa göre bir o vardır, bir de zavallı gördükleri, akıllarının zayıf olduğuna inandıkları.

Münafık temiz değil, pis yaşamak ister. Mesela her gün yıkanmayacak. Esrar içecek, pislik yapacak, ahlaksızlık yapacak. Mezbelelik yerlerde gezecek. Küfürle iç içe olacak. O kokuşmuşluğu yaşayacak. Hep kafasında bu vardır. Ve büyük olacak. Enaniyet yapacak, kibir yapacak. Dünyayı oturduğu yerden yönetecek. İt kopukla görüşüp konuşacak. Tehlikeli işler yapacak.

Bir insan çok enaniyetli ise, kendini çok beğeniyorsa, büyüklük gururu varsa vücudu enaniyet kesiliyor. Tamamı ene kesiliyor. Vücudu hastalanıyor. Yani akıl hastası gibi oluyor. Firavun’da, Nemrut’ta olan odur. Akli dengesini kaybediyor. O zaman tabii vücuduna şeytan oturuyor, yerleşiyor. Artık dengeli hareketler yapamıyor. Makul davranamıyor.

Kendini büyüteni Allah küçültüyor. Kendini küçülteni de Allah büyütüyor. Müminde enaniyet olmaz, büyüklük olmaz.

Sen övündün mü, büyüklendin mi deli gibi görünürsün, bu itici durur ve sevilemezsin. Büyüklük yaptığında, böbürlendiğinde yine sevilemeyecek hale gelirsin. Sen niye böbürleniyorsun, niye övünüyorsun? Sevsin diye yapıyorsun değil mi? Ters etki yapar, sevgi gider.

Güzel olur, enaniyetli olur, hiçbir faydası olmaz. Güzellik bir fitnedir de aynı zamanda. Gençtir, güzeldir ama kibirden, büyüklük hissinden deliye döner. Çirkin zannedersin ama delice bir tutkusu vardır. O güzel dediğinin bin katı güzellik sunar sana.

Kendini büyük görme, küstahlık yapma, kendini överken de karşısındakini vicdanen yahut merhamet yönünü eksik gibi gösterme münafığın özelliğidir. Kendini hep mağdur gösterir, mümini de insanları mağdur eden olarak gösterir. Böyle bir ahlaksızlığı vardır.

Akıl Allah’tan bir nurdur, insana Allah tarafından ilhamla verilir. Durduk yere akıl olmaz. Allah aklı keserse bir anda kalırsın, basiretin kapanır, lal olursun böyle bakarsın.

Derin dünya devleti Mevleviliği İslam'a karşı bir din olarak düşünüyor. Çok kapsamlı bir hazırlık yapmışlar, gizlice alt yapıda bir din oluşturulmuş. İnsanları İslam'dan koparamayacakları için İslam'ın yerine geçecek bir din olarak Mevleviliği görüyorlar.

Deccal her devirde olmuştur fakat en büyük deccal ahir zaman deccalidir. Ona karşı da Cenab-ı Allah, hateme veli olan, gelmiş geçmiş en büyük veli olan Mehdi (as)’ı çıkarıyor.

Gazilere çok iyi sahip çıkılması lazım. ‘Bana ne’ demek çok büyük bir ahlaksızlık olur, karaktersizlik olur. Çünkü onlar Allah için, vatan için, bayrak için, devlete zarar gelmesin, toprağımız bölünmesin diye bedenlerini feda ediyorlar.