Adnan Oktar A9 TV; 6 Mart 2016

Peygamberimiz (sav)’in bakışları çok keskindi. Niye? Çünkü kalbi sürekli Allah’la beraberdi. Allah’tan korkuyordu. Ama müşrikler bön bön bakıyorlardı. Çünkü onlar mide peşinde olan adamlar. Hayvan gibi, hayvanlardan da aşağılar. Tabii ki bakışlarında da hayvan görüntüsü oluyor.

İslam'ı iyi tanıyan birisi halim olmanın güzelliğini bilir. Hz. İsa Mesih halimdi. Hz. İbrahim (as) halimdi, Allah halimliğini övmüştür. Yahya (as) halim bir evlattı. Peygamberimiz Resulullah (sav) halim bir insandı. Mümin halim selim olacak.

Resulullah (sav) ümmiydi. Öyle kitap okuması, araştırması yoktu. Bayağı bereketli yaşadı. Gayet huzurlu, güzel yaşadı. Hayatı sadeydi. Kuran’a çok iyi vakıftı. O ona yetti. Ama derin devletler yüz binlerce, milyonlarca konunun içinde boğulup gidiyorlar.

Ne diyor Resulullah (); “Ahir zamanda Mehdi devrinde, Şevval ayında ayaklanma olacak” diyor. Allah milletimizi muhafaza etsin.

Resulullah (sav)’i şehit etmeye kalktılar. Hz. Yusuf (as)’ı şehit etmeye kalktılar. Münafığın azgın bir niyeti nihai hedefi odur. Allah’ı anarak gelir. Hz. Ali (ra)’yı şehit eden münafık da Allah’ı anarak Hz. Ali (ra)’ı şehit etti. Bu münafıklar da öyle Allah’ı anarak mazlum kardeşlerimizi şehit ettiler.

Allah Hz. Süleyman’a da dünya hakimiyeti verdi ama Allah'ın çok sevdiği bir Peygamber olan Efendimiz (sav)’e hakimiyet vermedi. Zülkarneyn de Peygamber değil ama Allah Resulullah (sav)'e nasip etmediği dünya hakimiyetini ona vermişti.

Resulullah (sav) daha sağ iken Mehdi'yi kumandan olarak tayin etmiş ve Müslümanları onunla müjdelemiştir.

Mehdiyeti örtbas edebilmek için Resulullah'ın yüzlerce mucizesini gizliyorlar. İleride bu tavırlarından dolayı çok mahcup olacaklar.

Resulullah'ın vefatıyla ümmet bir anda ruhunu kaybetmiş gibi oldu. İsa Mesih ve Mehdi'nin vefatının ardından da bozulma hızlı olacaktır.

Çaresiz, korkan, üzülen Müslüman olmaz. Müslüman, Resulullah () gibi olacak.

Hz. Mehdi zahir olduğunda tüm dünyada çok güzel bir heyecan oluşacak. Hz. Mehdi Resulullah (sav)'in hırka-i şerifini teberrüken giyecek, sancağı açacak.

Peygamberimiz döneminde yaşlı kadın münafıklar etraflarına yaşlı, bunak kadınları toplayarak halkı Resulullah aleyhine tahrik etmeye çalışırlardı. Peygamberimiz sefere hazırlanır, Allah için mücadele ederken bu bunak kadınlar sürekli fitne peşinde olurdu.

Resulullah döneminin münafıkları alçak ve karaktersiz oldukları için, Peygamberimiz’in mescidini korumak için nöbet tutmayı zul olarak görüyorlardı. Resulullah’ın mescidinde nöbet tutmak yerine it gibi sokaklarda boş boş dolaşmak istiyorlardı. Tarihe bu haysiyetsizlikleriyle geçtiler.

Resulullah hiç kimseyi, hiçbir olayı Mehdi kadar detaylı tarif etmemiştir. Bu, Resulullah’ın Mehdi’ye yardımıdır. Peygamberimiz zer aleminde Allah’a söz verdi Mehdi’ye yardım etmek için. Bu yardımını da Mehdi’yi tüm detaylarıyla anlatarak gerçekleştirdi. Mehdi’yi ve Mehdiyet dönemi olaylarını öyle detaylı bir tarif etmiş ki fotoğraf gibi maşaAllah.

Resulullah (sav)'in yüzündeki alışılmışın dışındaki heybeti ve muhteşem nuru görenler hemen iman ediyorlardı.

Biz Bediüzzaman'ı seviyoruz, niye seviyoruz? Fedakarlığından dolayı seviyoruz. Yoksa ne kalırdı ki geriye? Sungur Ağabeyi çile çektiği için seviyoruz. Bediüzzaman’ın talebesi olan diğer ağabeylerden de sevdiklerimiz oluyor ama çilelerine göre seviyoruz. Çilesi az olanı daha az seviyoruz. Çilesi çok olanı daha çok seviyoruz.

Şehadet güzel nimettir ama cehd de çok güzeldir. Yani yıllarca mesela 60 yıl, 70 yıl, 80 yıl ömrünü cihatla geçirmek çok güzel. Onun sevabı tarif edilecek gibi değil çünkü onda velayet mertebelerine çıkılıyor.

Kalp Allah’la beraberse o bakışta bir güzellik, bir derinlik, bir hoşluk vardır. Ama Allah’tan uzak gafil bir kalpte göz hemen belli eder. Cenab-ı Allah ayette onu zaten bize ihbar ediyor: “Eğer istersem onları simalarından anlarsın” Sima denilen, bakışıdır. Bakıştaki anlamsızlığın sebebi, ruhunun boş olmasıdır.

Allah korkusu, Allah sevgisi anlamsız bir bakışı engeller. Allah korkusu olan bir insanın boş boş bakmasının hiçbir açıklaması olmaz. Allah’tan korkuyorsa mutlaka bakışları zeki ve keskin olur, dikkatli olur.

Hızır (as) zaman zaman insanları imtihan eder, Hz. Musa (as)’ı nasıl imtihan etti, aynı. İnsanlar onun imtihan ettiğinin farkına varmaz. Hem eğitir hem imtihan eder.

“Şükrederseniz” demek, “çok samimi Müslüman olursanız” demektir. Yoksa adam esrar satar, kazanır, şükreder. Zulüm yapar, silah satışı yapar, şükreder. Öyle değil. Kuran’a tam uyarak samimi olmakla şükredilir.

Mümin cihat yani cehd etme şevkiyle heyecanlıdır. Bir insanın kalbinde eğer bir atalet varsa, gaflet varsa bitkin ve lakayt olur. İçine kapalıdır. Çünkü onu din ilgilendirmiyordur. Allah korkusu ilgilendirmiyordur. Allah sevgisi ilgilendirmiyordur. Onun yüzüne yansıyacak bir heyecanı olmaz.

Mümin muttaki bir insanın Allah sevgisi, Allah korkusu yüzünde heyecan şeklinde kendini belli eder, görülür, hissedilir. Ama ruhu çökmüş, içi çökmüş, kafası çökmüş bir insanda bunu görmek mümkün değildir. Çünkü Allah’la bağını kopardığı için gafildir. Gafil olduğu için de heyecanı yok olmuştur.

Allah sevgisi insanda atalete müsaade etmez. Müslüman gafil olmaz. Her zaman atak, canlı ve dikkati açıktır. Gafil oldu mu bela her yerden sarar insanı. Allah esirgesin.

Şeytan İslam’ı yıkmak için bağnazlığı kullanarak güçlü bir vuruş yapmış. Şeytanın etkisiyle namazı kılınamayacak, abdesti alınamayacak hale getirmişler.