Adnan Oktar A9 TV; 1 Eylül 2015

İman içinde hurafe olmuyor. Son derece akılcı; bilimsel delilleriyle Kuran mucizeleri, iman hakikatleri. Aklın önünün açılması gerekiyor. Akıllı düşünmenin yolunun gösterilmesi gerekiyor. Vicdanlı, samimi düşünmenin güzelliğinin öğretilmesi gerekiyor. Samimi düşündüğünde de insan zaten imanlı oluyor.

Bol bol gayretle alakası yok. Bütün mesele Allah’ı samimi sevmektir; derin sevgiyle sevmek. Allah’ı seviyorsan çok sağlamdasın. Yani mutlaka galipsin Allah’ı çok seviyorsan. Bak iman ediyorsan demiyorum. Seviyorsan. Zaten sevmek için iman etmek gerekir.

İnsan vicdanına uyduğunda çok şey kaybedecek gibi olur, halbuki en isabetli hareketi yapar. Mesela peygamberler vicdanlarına uyuyorlar, savaşlara giriyorlar, çile çekiyorlar, acılar çekiyorlar. Ama sonunda dünyanın en iyisi onlar oluyorlar.

Hazreti Yusuf (as) hep dürüst. Mantığıyla hareket etmiyordu, vicdanıyla hareket ediyordu. Vicdanı onu nereye götürdü? Hapishaneye götürdü. Allah’a tevekkül etti. Sonunda ne oldu? En sonunda Cenab-ı Allah onu Mısır’a Sultan yaptı. En güzel yiyecekleri yedi. En güzel kıyafetleri giydi. Cennette en güzel makamlara geldi.

Dünyayı dikkatlice izleyin, dünyanın yüzde 99’u hep mantıkla hareket ederler. Ve hepsi sürünüyor. Bana mantığıyla hareket eden, sürünmeyen bir tane adam göstersinler. Hepsi sürünüyor. Akıl almaz acılar içinde yaşıyorlar. Samimi insanlar, vicdanıyla hareket edenler bayağı güzel yaşıyorlar. Hayır; çile çeker, zorluk çeker ama sonunda Allah ona ferahlık verir.

Vicdan kullanmadığında gelen ilk bela, akla ziyandır. Kişinin aklına ziyan gelir. Fark edebilir mi? Edemez. Çünkü zekâ devrede olduğu için, fark edemeyecektir. Aklı örtülür, zekâsı açık kalır. Allah zekâyı genellikle örtmez. Çok nadir vakalar dışında örtmez. Aklını örter. Aklını örttüğünde, zekâ hiçbir işine yaramıyor. Zekâ başına bela açar ondan sonra. Zekâ onu süründürür.

Vicdan zordur ama meyvesi güzeldir. Mantık kolaydır ama meyvesi çok acıdır.

Allah ayette, “Vicdanları kabul ettiği halde zulüm ve büyüklenme dolayısıyla reddettiler” diyor. Vicdanına direniyor. Yoksa vicdanı ona doğru olanı emrediyor, “Yap” diyor, dinlemiyor. Onu eziyor. O yüzden yüzleri kararıyor. Yoksa insan vicdanıyla uğraşmadığında, vicdanının sesini dinlediğinde yüzü nur gibi olur.

Bazı insanlar vicdan değil de, mantık kullanıyorlar. “Ben mantığımın sesini dinlerim” diyor. Kardeşim, sürünürsün. Mantık ilk planda insanı kurtaracak gibi görünür. Hep lehine, hep onun keyfine uygun, çıkarına uygun bir şeyler ortaya dökecek diye düşünür insan, mantıkta. Mantık insanın başını sürekli belaya sokar.

Mantık kullananlar sürekli sürünürler. Ama ilk başta hep kazanacak gibi görünürler. Vicdanını kullananlar da ilk başta hep kaybedecek gibi görünürler ama sonunda hep kazanırlar.

İnsanlar samimi olsa, sevgiyi arasa Allah dünyayı cennete çevirir.

Cenab-ı Allah samimi olan kullarının kurtulacağını söylüyor. Samimiyeti önemli görüyor Allah. Bir samimiyetsizlik gördüğümüzde hemen içimizde bir iticilik duygusu hissediyoruz. Beğenmiyoruz, bize soğuk, kötü geliyor. Samimiyet bizi çok ferahlatıyor, rahatlatıyor.

Samimiyet müthiş bir ferahlıktır. İnsanı güzelleştirir samimiyet. Samimi olan sevgiyi bilir. Samimi olmayan çok sahtekar olur, çok kötü olur.

Samimi insan ne güzel oluyor, sahtekâr insan ne kötü oluyor. Dürüstlükte insan rahat ediyor. Yalan sıkar insanı, boğar. İntikam, samimiyetsizlik.. İnsan zaten zayıf. Öyle bir şey insana yüklediğinde perişan olur, sağlığı bozulur.

Allah’ın dünyada bu kadar bela vermesinin tek nedeni nankörlüktür. Şükür yoksa zaten nankörlük vardır. Bütün bu çekilen azaplar nankörlüğün karşılığı. Nankörlük çok korkunç bir şeydir. Büyük bir vicdansızlıktır.

Allah, pekişmiş bir inancı istiyor. Ama o samimi bir ruhla elde edilir. Samimi vicdan elde edilmeden o elde edilmez.

Bilinçaltındaki samimi imana denir iman diye. Yoksa insanın aklı zaten gelir gider. Yani her tür düşünce kayıp geçer. Mesela, şu doğru mu bu eğri mi.. Beyin bu. Acayip fırtına şeklindedir beyindeki fikirler. O imanla ilgili değil. Onun adı vesvesedir. İman oturmuş bir şeydir. Yani bilinçle vicdanla iç içe olan, iç samimi kanaate iman denir.

Çok fazla insan Allah'a isyan ediyor veyahut sitem ediyor. “Bana yardım etmiyor, benim evladımı elimden aldı, arabamı elimden aldı, malımı elimden aldı” diye sitem ediyor. Evladı kim veriyor? Allah veriyor. Alan kim? Allah. Yani buradaki sitem çok akılsızca. Samimiyetten uzak bir tavır. Allah o tavrı sevmiyor.

Samimiyet Kuran'la bağlantılı bir kelimedir. Kuran'ı bilmezsek samimiyetin ne olduğunu bilemeyiz. Samimiyet; insanın beynine baskı yapmaması, her şeyde Allah yanlısı düşünmesi, Allah vermesin, Allah'a sitem etmemesi, Allah vermesin, Allah'tan şikayetçi olmaması, isyan etmemesidir.

Cenab-ı Allah'ın hedefi hep samimi, yüksek iman. Samimi, yüksek imanı Cenab-ı Allah dünyada gördüğünde dünyanın bereketi artıyor. İman zafiyeti olduğunda Allah o bereketi azaltıyor dünyada. Onun için has ve halis müminlerin bu manevi takviyeye bütün güçleriyle devam etmeleri gerekiyor.

Allah ‘İbadet eden’ demiyor, ‘Samimi ibadet eden.’ İllaki o şartı koyuyor Allah. Sırf onlara mahsus bir nimet olarak veriliyor sevgi.

Malın hızı çok yüksektir. Mal sürekli kaçar imansızdan, iman zafiyetinden. Dünya sürekli kaçar. Şahıs da onu delicesine kovalar. O delicesine kovaladıkça müthiş bir ızdırap onun ruhuna yerleşir. Halbuki samimi Müslüman’da öyle olmuyor. Dünya, mal onun üstüne geliyor. O kaçıyor ama mal ve dünya, o kaçsa da onu yakalar.

Amerika'daki ana localara bizzat ben Kuran gönderdim. Yine ilk defa biz Amerika’nın en büyük mason locasında, iman hakikatleri ve Kuran mucizeleri anlattık.

Her yerde iman zafiyetinden sıkıntı çekiliyor. İman nereye gitse orayı güzelleştiriyor, imansızlık nereye gitse orayı mahvediyor. İman zafiyeti olduğunda orada bir ızdırap, güvensizlik ve acı kol geziyor.

Medya sürekli işte, “Yine feryat göklere yükseldi, evlere ateş düştü.” Müslüman olarak bu bize yakışıyor mu? PKK cenazelerinde çıt çıkmıyor. Tam tersine başları bayağı dik, intikam yemini ediyorlar, slogan atıyorlar. Ağlama ve feryat haberleri PKK propagandası oluyor, istemeseler de.