Adnan Oktar A9 TV; 6 Mayıs 2015

Sevgi, güzellik, sanat hayatın amacıdır. Bunlar yoksa, sen niye köprü yapıyorsun, niye tüp geçit yapıyorsun karadan, denizden? Bunların hepsi boş hale gelir. Sevginin olması için, sevgiyi besleyen sanat ve estetiğe çok önem verilmesi gerekir.

Bir kadının sevgisi olmadığı halde, bir talebi olmadığı halde, kalbinde bir muhabbet olmadığı halde onu ilişkiye zorlamak doğrudan karaktersizlik, ahlaksızlık ve haysiyetsizliktir.

Bir kadınla bir erkeğin birleşmesi için şartlar vardır. Bir kere kadının o erkeği çok sevmesi gerekir, saygı duyması, değer vermesi, güvenmesi gerekir. Helali olarak görmesi lazım, kalbinde tutku duyması lazım. Ancak o zaman Allah bir hoşnutluk duygusu verir. Yoksa köpek gibi bir kad��nın etine kemiğine saldırmak çok aşağılık bir harekettir.

Bilginin sahibi Allah’tır. Allah bize istediği kadar bilgi veriyor. Sevginin sahibi de Allah’tır. Allah’ın istediği kadar seviliriz. Tecellinin sahibi de Allah’tır. Biz bir insanı sevdiğimizde Allah’ın tecellisini severiz.

İncil’in güzel yönü, sevgiden çok bahsedilir. Muhabbetten, dostluktan, affetmekten, kardeşlikten çok bahsedilir. O yönüyle çok ferahlatıcıdır. Çok iç açıcıdır.

Sevgini Allah'a ver. Direkt çocuğa veriyor sevgisini. “Ya Rabbi, ne güzel yarattın” demiyor. “Ne güzel tecelli ediyorsun” demiyor. O zaman da Allah bela veriyor işte. Bin bir türlü azap. Ya çocuğunu elinden alıyor Allah, ya kendine bir hastalık veriyor, ya içine bir sıkıntı veriyor, ya genel bereketini bozuyor. “Ya Rabbi, Sana hamdolsun” desene, “Ne güzel yarattın” desene. “Senin tecellin” desene.

Allah sevgidir. Cenab-ı Allah kullarını sever, kullarının da Kendisini sevmesini ister.

İçimiz sevgi, dışımız sevgi, kalbimiz sevgi. Dünyayı kurtaracak olan da sevgidir. Allah sevgiyi istiyor. Kuran baştan sona sevgiyi anlatır. Kuran sevginin kitabıdır.

Eğer coşkulu bir sevgi varsa coşkulu bir iman vardır. Eğer şahsın kadına coşkulu bir sevgisi varsa, bilin ki coşkulu da bir imanı var demektir. O onun işaretidir.

Sevgiyi isterken önce Allah sevgisinin hedeflenmesi lazım. Allah sevgisi, Allah korkusu yoksa sevgi de yoktur.

Sevgi, akıl kullanıldıkça kapsamı genişleyen bir yapıdır. Akılla orantılı gelişir. Mesela vefa gösterirsin, sevgisi artar. Şefkat gösterirsin, sevgisi artar. Sabır gösterirsin, artar. Koruyup kollarsın, artar. İnce, derin düşünürsün, artar. Güzel konuşursun, artar. Yalan söylemezsin, artar. Sürekli dürüst davranırsın, artar. Sürekli iyi niyetli, sevecen yaklaşırsın, artar. Aksini görürse adam tiksinir.

İnsan etten, kemikten, kandan oluşmuş bir varlık. Bin bir türlü de aczi var. Adam bunu mu sevecek? Deli olması lazım. Ancak Allah’ın ruhunu taşıyorsa, asil bir varlıksa, sonsuzluğu yaşayacak bir varlıksa sevilir.

Bir insan Allah’a inanmıyorsa insanın ruhunda ona karşı güven olmaz. Allah’ı göremeyecek bir akla sahipse onu nasıl görsün? Allah’a şükredemeyecek bir durumdaysa insana nasıl teşekkür edecek? Allah’a vefa göstermeyen kula nasıl vefa göstersin? Sevginin enerjisini sağlayan, asaletini sağlayan imandır.

Allah büyüklüğünün ifade edilmesinden hoşnut oluyor. Allah'ın ona ihtiyacı yok ama Allah sevgiyi ister.

Cennette sevgiye inanman için senin bir fedakârlık, yiğitlik, cesaret, sabır, temizlik, takva göstermen lazım. Mümin o ahlakı gösterdiği için kendinden emin oluyor, sevildiğinden emin oluyor. Sevenler de onu o yönüyle seviyorlar zaten.

“Allah sabredenleri sever.” Çünkü sevgi oradan anlaşılıyor. Sabredemiyorsa sevgisi yok demektir. Mesela insanın sevdiği oluyor ama o sevgisini muhafaza etmesi önemlidir. Yani iki günlük sevgi olmaz. Bazıları öyle, mesela bir günlük sevgisi var. Bir gecelik sevgisi var. Hevesi var yani daha Türkçesi. Ama mümin sevgiyi ömür boyu ve sonsuza kadar istiyor.

Dünyanın kuruluş amacı sevgidir. Cenab-ı Allah sevgi olmasa kainatı yaratmaz. Sevgi için yaratıyor. Cennetin amacı da sevgidir. İmtihanın amacı da sevgidir. Allah'ın da bizden istediği sevgidir.

Bir insan istediği kadar sevimli olsun, Allah sevdirmezse sevilemez. Sevimliliği meydana getiren de, sevdiren de Allah'tır.

Dinden uzak olunca, İslam’dan uzak olunca, Allah korkusundan uzak olunca, Allah sevgisinden uzak olunca hayat kâbus oluyor. Tek kelime Allah’tan bahsetmiyorlar. Bir kere “Allah” de. Dilin mi kopar, bir “Allah” de, bir şey olmaz. Demiyorlar. Akılalmaz bir huzursuzluk, akılalmaz bir gerginlik. Sevgi sıfır. Sevgi diye bir şey yok, bitmiş sevgi. Saygı da yok, saygı da gitmiş.

Din gayet kolay ve sade. Sevgi, merhamet, dostluk, kardeşlik, affedicilik, diğergamlık, fedakarlık, yiğitlik, delikanlılık. Ne güzel olur cömertlik. Mesela sevdiğin bir insan var malı, mülkü olmuyor. Cömert davranıyorsun, mutlu oluyor, seviniyor. Sana da iyi gelir o.

Sevgi Allah’a inanmanın alametidir. İman etse zaten sevgi hemen oluşur. Allah kalbine sevgiyi hemen koyar. Ayette, ‘iman edenlerin kalplerinde bir sevgi kılacağını’ söylüyor Cenab-ı Allah.

İnsan sevgiyle ayakta duruyor. Sevgi sistemi bozuldu mu bütün vücut hasta oluyor.

Rahman ve Rahim, ikisi de sevgi ifade eden kelimelerdir. Her ikisinin de kökenlerinde sevgi vardır. Rahim; sevgiyle koruyan, sahip çıkan, hep hayrına koşan, hayırla yaratan anlamındadır.

Hamd sevgi kelimesidir. Allah'a hamd etmek ne demek? Ya Rabbi Seni ben çok seviyorum, deliler gibi seviyorum. Sana sonsuz teşekkür ediyorum. Hamd’ın anlamı budur.

Kainat sevgi için yaratılıyor. Kainatın temeli sevgi. Sevgi, merhamet, şefkat, affedicilik. ‘Vay sen bana vurdun, ben de on misli sana vuracağım.’ Olmaz böyle kafa.